ต้นกับสายป่านงั้นหรอ?
21:00 น. ณ ใต้ตึก  A คณะสาธารณสุขศาสตร์

' จะไปเซเว่น ใครจะเอาไร จดใส่กระดาษนี้นะ '
ฉันผละจากงานที่ทำค้างไว้แล้วเดินไปหา ' ฟ้า ' ที่ชูกระดาษสีขาวในมืออยู่

' กินไรอ่ะ เดี๋ยวจดให้ ' เสียงของต้นที่เดินมาจุดที่ฟ้ายืนอยู่ก่อนหน้าฉันแค่แป้บเดียวเอ่ยถาม

' อยากกินลาเต้ปั่น แซนวิสแฮมชีสด้วยนะ '
' อืม ' ฉันมองต้นที่กำลังจดรายการของที่ต้องการลงไปในกระดาษด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะเบนสายตาไปมองเพื่อนคนอื่นๆที่กำลังเร่งมือทำงานในส่วนที่ตนเองรับผิดชอบ ดูเหมือนว่าต้นจะจดรายการสินค้าที่เพื่อนๆต้องการลงไปด้วยแล้ว
' อ้าว ทำงานกันหมด ที่จดไว้นี่ใครไปซื้อวะ ? '
ต้นตะโกนถามเพื่อนคนอื่นๆพร้อมกับชูกระดาษในมือขึ้น ฉันพิงสะโพกไว้กับม้านั่งตรงที่เราสองคนยืนอยู่
' ไม่มีใครสนใจเลยอ่ะ ' ฉันสบตากับต้น ก่อนที่เขาจะหันไปถามเพื่อนๆอีกครั้ง
' อ้าว ถามก็ตอบสิวะ จะแดกมั้ยเนี่ย ? '
' มึงกับป่านงานใกล้เสร็จแล้วก็ไปซื้อให้เพื่อนสิวะ ' ธาม เพื่อนในกลุ่มละความสนใจจากงานตรงหน้าแล้วหันมาให้คำตอบเราสองคน

' เออ เจริญ กูกับป่านนี่นะ ? '
ต้นพูดพร้อมกับชี้ที่เราสองคนสลับไปมา
' เออ ! ' เพื่อนทั้งหมดพร้อมใจกันตอบเสียงดัง.ก่อนจะเลิกสนใจฉันกับต้น แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเอง

' เอาไงอ่ะ '
' ถ้าต้นไม่สะดวกเราไปซื้อมาให้ก็ได้ เอากระดาษมา ' พูดจบฉันก็ยื่นมือจะไปหยิบกระดาษในมือเขา แต่เขากลับโยกตัวหลบ
' ได้ไง ไปด้วยกันนี่แหละ ของเยอะแยะจะเอามาได้ไง ' 
พุดจบเขาก็เดินนำหน้าฉันไปที่รถ ฉันส่ายหน้าน้อยๆก่อนที่รีบเดินตามเขาไป


ณ เซเว่นหน้ามอ

บรรยากาศในยามกลางคืนของฤดูฝนนี่ทำให้รู้สึกดีจัง มันจะดีมากๆ หากเราสองคนจะไม่ต้องขับรถท่ามกลางสายฝนที่เทลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว จนเนื้อตัวเปียกมะลอกมะแลกแบบนี้น่ะนะ

" 459 บาทค่ะ " 
" นี่ครับ " ต้นยื่นธนบัตรใบละห้าร้อยบาทให้กับพนักงาน ส่วนมือทั้งสองข้างของฉันก็เต็มไปด้วยบรรดาของกินที่เพื่อนรักทั้งหลายจดลงมาในกระดาษใบนั้น 

หนาวชะมัด.....

" รอฝนเบากว่านี้ค่อยกลับล่ะกัน"
ต้นพูดกับฉัน ตอนนี้เราสองคนกำลังนั่งอยูตรงม้านั่งหน้าเซเว่น อาจจะเพราะว่าวันนี้ฝนตก ทำให้บรรดานักศึกษาทั้งหลาย ไม่ได้ออกมาตะลอนหาของกินอย่างทุกวัน หน้าเซเว่นตอนนี้มีแค่ฉัน กับต้นและน้องหมาอีกสามตัว

" หนาวหรอ ? "
ต้นถามฉันที่กำลังยกสองมือลูบลำแขนของตัวเอง
" นิดหน่อย " 
" เสื้อบางมากเลยนะ ขยับมานี่มา "
พูดจบเขาก็ขยับบรรดาถุงขนมที่วางคั่นกลางระหว่างเราไปไว้อีกฝั่ง ก่อนที่ฉันจะขยับเข้าหาร่างแกร่ง ทำให้ระยะห่างระหว่างเราน้อยลง

ต้นจะเป็นแบบนี้เสมอ ตั้งแต่รู้จักกันมา ปีนี้ก็ปีที่สามแล้วหล่ะที่เรารู้จักกัน เขามักจะดูแลฉันอย่างดีเสมอ เรียกได้ว่าเขาอยู่ข้างฉันในแทบจะทุกสถานการณ์เลยก็ว่าได้

ฉันสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายคนข้างๆ ตอนนี้ร่างกายของฉันแนบชิดอยู่กับร่างแกร่งของคนที่ฉันรียกว่าเพื่อนมาตลอด ระหว่างเราเป็นมากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟน ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร

ฉันรู้แค่เพียงว่าฉันรู้สึกดีมากๆที่มีเขาอยู่เคียงข้าง 
ในตอนนี้ฉันไม่ได้อยากเป็นมากกว่านี้
ไม่ได้อยากให้สถานะระหว่างเรามันเปลี่ยนไป
เพราะบางครั้ง ความไม่ชัดเจนมันก็ทำให้ตื่นเต้นดีเหมือนกัน....

สายฝนยังโปรยปรายลงมาเรื่อยๆ

21:45 น.

" กลับเขามอกันเถอะ พวกนั้นคงบ่นเราแล้วล่ะ "
ต้นผละออกห่างจากฉัน สายลมที่พัดมากระทบกับผิวนั่นทำให้ฉันขนลุกเกรียว
" อืม "
เราสองคนช่วยกันถือบรรดาถุงที่บรรจุของกินแล้วเดินมาที่รถ โดยที่มือข้างหนึ่งของฉัน.ถือโทรศัพท์มือถือที่ตอนนี้เราใช้มันเพื่อเป็นไฟฉายในการนำทาง 

เหอะ... อยู่ดีๆก็ไฟดับ แถมฝนยังเหมือนจะเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย
" เฮ้ยยยย !! "
แม่จ๋า หนูลื่นนนน
พรึ่บ ! ฉันหลับตาปี๋เพราะคิดว่าก้นต้องจ้ำเบ้าลงพื้นแน่ๆ แต่ก็นั่นแหละ ลำแขนแกร่งของต้นช่วยชีวิตฉัน 
" เจ็บตรงไหนป่ะ ? " ต้นถามฉันเสียงดัง เขาน่าจะตกใจอยู่เหมือนกัน 
" ป่าวว ขอบใจนะ แค่ตกใจแรงไปหน่อย "
ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น โดยมีต้นช่วยพยุงให้สามารถยืนด้วยตัวเองได้

พรึ่บ ! 

แต่ต้นกลับฉกวูบมาที่ริมฝีปากของฉัน

ต้นจูบฉัน งั้นหรอ? เราสองคนกำลังจูบกันหรอ 

" อื้อออ ~ " สััมผัสอุ่นร้อนที่่่แนบแน่นอยู่บริเวณริมฝีปากทำให้ใจฉันเต้นแรงมากๆ มันเป็นเพียงแค่แนบริมฝีปากลงมาเานัั้นไม่ทีการรุกล้ำใดๆ หากแต่มันกลับทำให้ฉันหยุุดหายใจไปชั่วขณะ รู้สึกหูอื้อตาลายไปหมด 

ฉันควรจะทำยังไงดี !!









SHARE
Writer
WhiteDay
คนอยากเขียน :)
วันนี้คุณรู้สึกอย่างไร 🍑

Comments