ถึง"คุณ"คนแรกที่ผ่านเข้ามาในสายตา
 ขอเขียนเรื่องนี้ไว้เป็นบันทึกความทรงจำถึง "คุณ" คนที่เป็นเพื่อนมัธยม คนที่เคยนั่งข้างกัน 1 ครั้งตอนเรียน คนที่มีเพื่อนเยอะแยะจนอาจจะจำเราไม่ได้แล้ว คนที่ยิ้มแล้วทำให้เรารู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวมันน่าอยู่ โลกมันสว่างไปหมด (จนตอนนี้ก็ยังไม่เจอคนอื่นที่ยิ้มแล้วทำให้เรารู้สึกแบบนั้น) 
  เราไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนั้นคืออะไร อาจจะเป็นแค่ความชอบ หรือแค่อยากเป็นเพื่อนกับคุณ แต่เราไม่เคยลืมภาพครั้งแรกที่คุณยิ้มให้เราได้อยู่เลย ทั้งที่ผ่านมามากกว่า 10 ปีแล้ว แม้ตอนนี้เราจะไม่ได้ติดต่อหรือพูดคุยกันโดยตรง แต่การได้เห็นคุณได้เติบโต ใช้ชีวิตอย่างที่คุณชอบ ก็ทำให้เรารู้สึกยินดีกับคุณด้วยมากจริง ๆ  
  เราขอให้คุณมีชีวิตแบบที่คุณอยากมี มีคนที่รักและคอยดูแลคุณไปตลอด ถ้ามีโอกาสก็อยากจะได้ทักทายคุณอีกสักครั้ง :)

  

   ป.ล. ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนจะมีที่ของคุณในชีวิตเราเสมอ และ จะไม่มีใครมาแทนที่คุณได้ 
You are the one and only.
SHARE
Written in this book
YOU
ความทรงจำ ความคิดถึง ทุก ๆ อย่างเกี่ยวกับคุณ เผื่อวันนึงเราลืมมันไป อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่ามันเคยมีอยู่จริงทั้งคุณ และ ความรู้สึกพวกนั้น
Writer
Ratintap
Homeless
🌈

Comments