เมื่อฉันขาดยา
สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า คือ การทานยาสม่ำเสมอ และห้ามหยุดยาเอง

แล้วถ้าเกิดวันหนึ่งเราลืมทานยาล่ะ?

ในหัวของฉันตอนนี้ความคิดตีกันในหัวสมองไปหมด รู้สึกปั่นป่วนในท้องเหลือเกิน ทำไมฉันห้ามความคิดพวกนี้ไม่ได้ หยุดคิดเสียที หยุดซิ หยุด
มันเป็นวันที่ฉันมาทำงานด้วยอาการ 'ดิ่ง'​ มันคือคำที่ความหมายเดียวกับคำว่า 'จิตตก'​ นั่นแหละ

รู้สึกได้ว่าวันนี้แย่ ทุกอย่างแย่ไปหมด ทำงานด้วยความไม่สบายใจทั้งวัน บางทีก็นึกเรื่องแฟนเก่าขึ้น ยิ่งชวนให้จิตตกไปอีก และบางครั้งก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาแบบไม่มีสาเหตุ จนไม่ไหวก็แอบไปร้องไห้ในห้องน้ำ
มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของฉัน ที่ต้องมานั่งร้องไห้ในห้องน้ำ หรือจิตตกทั้งวันแบบนี้ ขอร้องเถอะ ช่วยให้ฉันหมดเวรหมดกรรมตรงนี้ทีฉันนั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำครึ่ง ชม. แล้วออกไปทำงานต่อ แต่ถ้าเมื่อไหร่ไม่ไหวมากๆ ฉันจะโทรไปหาเบอร์ 1323 ซึ่งเป็นเบอร์สายด่วนสุขภาพจิต ฉันจะโทรไปขอคำปรึกษาหรือเล่าเรื่องราวปัญหาที่ไม่สบายใจ ซึ่งก็ช่วยได้ในระดับนึง 
และก็ผ่านพ้นไปอีกหนึ่งวัน ฉันทานยาก่อนนอนแล้วรีบเข้านอนทันที เช้ามาก็กลับมาเป็นปกติ 
จากเหตุการณ์ที่กล่าวมา ทำให้ฉันต้องเตรียมยากับน้ำดื่มไว้ทานยาตอนเช้ากับก่อนนอน เพื่อนอีกคนที่เป็นไบโพล่าร์แนะนำว่าให้ใช้วิธีการตั้งนาฬิกาปลุกเตือนทานยา ว่าจะลองทำตามเพื่อนดูบ้าง จะได้ไม่ต้องมาทรมานกับอาการขาดยาแบบนี้อีก
SHARE
Written in this book
บันทึกจิตป่วย
Diary ของคนอัธยาศัยดีที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า
Writer
Sweetpigiiz
Who's depressed
สาวไอทีผู้อัธยาศัยดี แต่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

Comments