พอเพียง ในแบบของเรา
ในที่นี้ผมอาจจะไม่ได้พูดถึงปรัชญา​เศรษฐกิจพอเพียง​ ของในหลวง ร.9 โดยตรง แต่ผมเองอยากจะนำเสนอ ความพอเพียงในมุมมองของผมเอง เท่่าที่ได้วิเคราะห์และตีความตามประสบการณ์​ของผมที่เจอมา

1. "ความพอเพียง" แต่ละคนไม่เหมือนกัน 
เปรียบเสมือนความร่ำรวยของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน

เราไม่บอกไม่ได้ครับ ว่านายA รวยกว่านายB นายBรวยกว่านายC

ความร่ำรวยของบางคน อาจจะเป็นการมีเงินได้เที่ยวรอบโลก หรือ มีเงินมากพอในยามเกษียณ หรือ มีเงินเลี้ยงดูพ่อแม่ได้ในยามท่านแก่เฒ่า หรือ มีเงินเลี้ยงลูกให้เรียนได้จนจบปริญญา หรือ มีเงินซื้อบ้านหลังใหญ่ หรือ มีเงินซื้อรถสปอตสักคัน หรือ ฯลฯ​


ความร่ำรวย ไม่ใช่ว่ามีเงินเยอะ แต่คือการมีเงินเพียงพอกับเป้าหมายในชีวิตที่เราต้องการ

ความพอเพียงก็เช่นกัน

เรามีความ “พอ” ที่จุดไหนของชีวิต ซึ่งแต่ละคนไม่เหมือนกัน สิ่งสำคัญ​คือการสำรวจตัวเองว่าเรา “พอ” ที่แค่ไหนเป้าหมายในชีวิตเราต้องการอะไร และใช้หลักปรัชญา​เศรษฐกิจพอเพียง​ประกอบในการตั้งเป้าหมาย จะช่วยทำให้เราไม่ตั้งเป้าหมายด้วยความโลภและขาดความรู้มากเกินไป

แล้วเราจะได้รู้ว่าความพอเพียงที่แท้จริงของตัวเราเองคืออะไร

2. ความพอเพียง ไม่ใช่ การประหยัดให้ได้มากที่สุด

ผู้หญิง​บางคน หาเงินได้ 10 ล้านบาท เอาไปซื้อกระเป๋า 2 ล้านบาท แล้วมีเงินเก็บ 8 ล้านบาท 

ผู้ชายบางคน หาเงินได้ 30 ล้านบาท เอาไปซื้อรถสปอต 10 ล้านบาท แล้วมีเงินเก็บ 20 ล้านบาท 

คิดว่าเขาฟุ่มเฟือยไหม? ก็ไม่
คิดว่าเขาไม่พอเพียงหรือเปล่า? ก็ไม่


ความพอเพียงไม่ใช่การใช้ทรัพยากรน้อยที่สุด หรือใช้เงินน้อยที่สุด แต่คือการวางแผนที่ดี ในการใช้ทรัพยากรและเงินที่มีโดยไม่เบียดเบียนตัวเองและผู้อื่น 

นี่คือความพอเพียงที่ผมสรุปออกมาในมุมมองของผมเอง ซึ่งผมเองก็คิดว่าผมยังไม่เข้าใจในอีกหลายๆมุม

คิดเห็นขัดแย้งหรืออยากเพิ่มเติมอะไรก็คอมเม้นกันเข้ามาได้ครับ

SHARE
Writer
Polakrit
Writer, Reader
The only man who never makes a mistake is the man who never does anything.

Comments