มิลินทปัญหา (๑)
เนื่องวันเข้าพรรษา...ผมได้นั่งอ่าน "มิลินทปัญหา" เป็นเรื่องของพระเจ้ามิลิน สนทนากับ พระนาคเสน อันตั้งแต่เบื่องต้น (ปฐมวรรค) ไปจรดเบื้องปลาย (นวมวรรค) เห็นว่าพอมีประโยนจ์แก่ผู้คนไม่มากก็น้อยจึงได้คัดลอกมาเป็นบางส่วนบางตอนที่ได้อ่านมาแล้วให้ได้แลเห็นกัน .... 
       พระนาคเสนเริ่มเรียนพระพุทธวจนะ โดยเรียนอยู่ ๓ เดือนก็จบพระไตรปิฏก ซักซ้อมอีก ๓ เดือนก็ชำนาญ
        ฝ่ายพระธรรมรักขิตเห็นพระนาคเสนยังเป็นปุถุชนอยู่ จึงมีเถรวาจาเป็นทางจะให้รู้โดยคำอุปมาว่า  
“นี่แน่ะ นาคเสน ธรรมดาว่านายโคบาลได้แต่เลี้ยงโค ไม่ได้รู้รสแห่งนมโค มีแต่ผู้อื่นได้ดื่มรสแห่งนมโค ฉันใด ปุถุชนที่หนาแน่นไปด้วยกิเลส ถึงแม้จะทรงพระไตรปิฏก ก็มิได้รู้รสแห่งสามัญผล คือ มรรคผล อันควรแก่สมณะเปรียบเหมือนกับนายโคบาล ที่รับจ้างเลี้ยงโคและรีดนมโคขาย แต่มิได้เคยลิ้มชิมรสแห่งนมโค ฉันนั้น”
พระนาคเสนได้ฟังคำเช่นนั้นก็เข้าใจ จึงมีวาจาว่า “คำสั่งสอนของท่านเท่านี้พอแล้วขอรับ” ท่านกล่าวเพียงเท่านี้แล้วก็ลามาสู่อาวาส ต่อมาก็ได้พยายามเจริญสมถะและวิปัสสนากรรมฐาน ไม่ช้าก็ได้สำเร็จพระอรหันต์
      ในความคิดที่แวบขึ้นมานั้นว่า แม้นเราจะมีความรู้สักเพียงใดก็ตามหากความรู้นั้นไม่ได้ใช้ให้เกิดประโยชน์อันใดแล้วความรู้นั้นย่อมหามีค่าไม่ ดั่งน้ำนมไม่ได้มีค่าแก่นายโคบาล ผู้แตกฉานแห่งธรรมทั้งหลาย แต่จิตใจยังว้าวุ่นมุ่งหมายทางโลกอยู่เป็นอันมากธรรมนั้นย่อมหาเกิดประโยชน์ไม่ฉันนั้น 
 
SHARE

Comments