ฉันอยากตายในตอนที่ยังมีความสุข
ทำไมเราไม่ตายไปซะในวันที่ยังมีความสุขอยู่

   ความคิดแบบนี้แพร่กระจายอยู่ในหัว เหมือนไวรัสที่กำลังร้องเพลงขับกล่อมเส้นประสาท
อาจจะดีกว่าถ้าเราเลือกจะตายในวันที่ยังยิ้มและหัวเราะได้อยู่ วันที่ยังเห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า ยังได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิบนหิ้งพระ
    เราเลือกที่จะตายวันนี้ไม่ได้หรอกเหรอ? มีวิธีมากมายที่ไม่ต้องเจ็บปวด ไม่ต้องเจอกับความทุกข์ในอนาคต ไม่ต้องกลัวว่าโรคซึมเศร้าจะฉุดเราให้จมดิ่งไปลึกแค่ไหน ไม่ต้องตายในวันที่ใบหน้ามีแต่น้ำตา
    รู้น่าว่ามันโคตรเห็นแก่ตัว... แต่ฉันกำลังมีความสุข สุขอย่างไม่ต้องรู้สึกทุกข์ ไม่ร้องไห้ 
ไม่กรีดร้อง ไม่เป็นร่างที่ไร้ความมีชีวิต...
คงไม่ได้สินะ    พรุ่งนี้พระอาทิตย์จะขึ้น และท้องฟ้าจะสวยกว่านี้ เราเองก็ต้องเข้มแข็งให้มากพอ ชีวิตจะต้องสนุกกว่านี้ งดงามกว่านี้ อย่าเพิ่งจากใครๆ ไปเลย
จริงๆ นะ.
SHARE
Writer
podjamild
นักเรียนการละคร
ig : podjamild เพราะที่นี่มีเพียงตัวอักษร

Comments