เธอผู้มากับฝน
อันดับแรก
ผมคงต้องบรรยายถึงความไม่ชอบฝนของตัวเองเสียก่อน จริงๆก็เรียกได้ว่าแทบจะเกลียดมันด้วยซ้ำ


ผมไม่ชอบความชื้นที่มากับหยาดฝน
ไม่ชอบกลิ่นดินที่ปนความคิดถึง..


ความคิดถึงที่กัดกินหัวใจอย่างห้ามไม่ได้

ความคิดถึงที่ทำให้เธอคนนั้นยังมีอิทธิพลกับหัวใจของผมตราบจนวันนี้


ทั้งที่เธอไม่ได้อยู่ในชีวิตผมอีกแล้ว
แต่ความทรงจำของผมก็บังอาจเก็บเธอไว้


ถ้าเธออยู่แค่ในความทรงจำ 
ผมคงไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร
แต่เธอดันอยู่ในหัวใจและทุกความรู้สึกที่ผมมี


เธอยังอยู่ในทุกอ้อมกอดที่ผมได้รับจากคนรอบข้าง 


ทุกครั้งที่ได้กอด ผมจะกระชับมันให้แน่น
และนึกเสมอว่านั่นคืออ้อมกอดของเธอ





ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ฝนตก
ภาพเธอจะชัดขึ้นเรื่อยๆ
และนั่นทำให้ผมเกลียดฝนยิ่งกว่าเดิม




ผมไม่ชอบเสียงฝนที่ดังจนน่ารำคาญ
แต่ข้อดีของมันก็มีแหละนะ




อย่างน้อยเสียงฝนที่สาดลงพื้นยังช่วยกลบเสียงของเธอที่ดังก้องอยู่ในหัวใจของผม






เอาล่ะ



ผมว่าผมโกหกไปอย่างหนึ่ง



ให้ตายเถอะ
ไม่อยากจะยอมรับเลย



ที่จริงแล้ว




ผมภาวนาให้ฝนตก
เพื่อที่จะให้ภาพเธอ
กลับมาชัดเจนขึ้นในหัวใจอีกครั้ง




เพราะมันเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ผมยังคงจำเธอได้


ผมไม่ได้เจอเธอมานานเหลือเกิน
จนแทบลืมไปแล้วว่าเธอเป็นยังไง


จริงๆก็ลืมสัมผัสเหล่านั้นไปเสียแทบหมด
แต่ยังคิดถึง และอยากกลับไปหาเธออีกครั้ง


อยากกลับไปมองตาคู่นั้น



และฝนคือสิ่งเดียวที่ทำให้ผมยังคงมีหวัง





แต่ว่านะ
อีกใจก็ภาวนาไม่ให้ฝนตก



ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน
ผมก็ไม่อยากให้เธอเปียก
ไม่ว่าด้วยฝนหรือน้ำตาก็ตาม





และสิ่งสุดท้ายที่ผมยังคงรอ
ไม่ใช่ภาพเธอที่มากับฝน
แต่เป็นเธอที่มากับฝนต่างหาก



อยากให้วันหนึ่งมองออกไปนอกหน้าต่าง
แล้วบังเอิญเห็นเธอ



แค่สักครั้งก็ยังดี..






-

"แด่ความคิดถึงที่ผมพ่ายแพ้"






สักวันฝนจะพาเธอกลับมาหาผมใช่ไหม









SHARE

Comments

Annalb37
3 years ago
เราก็คิดถึงชายผู้นั้นเหมือนกัน
Reply