ถึงคุณผู้อดทนต่อเราเสมอมา
เราคุยกันผ่านตัวอักษร มาเดือนเดียว ความรู้สึกชัดเจนตั้งแต่ไม่กี่วันแรก ว่าคนนี้คือคนที่อยู่ข้างๆแล้วเราสบายใจ วันแรกที่เราเจอกัน คุณไม่สบาย เราไปเฝ้าไข้คุณ เราดูแลกันมาไม่กี่วัน คุณกอดเราแล้วพูดว่า 'ไม่แน่ใจว่าไวไปไหม แต่เราเป็นคนที่ ไม่ชอบทิ้งเวลาไปกับการศึกษากัน ชอบที่จะ คบกันไป ศึกษากันไป เป็นแฟนกับเราไหม' เราตกลงแทบจะในทันที ทั้งที่รู้ว่าไวไป แต่เราว่าไม่เสียหายที่จะคบกันไป ศึกษากันไป

เราผ่านเรื่องราวกันมามาก เรื่องที่ทำให้หัวเราะจนเหมือนคนบ้า เรื่องที่ทำให้ร้องไห้จนไม่คิดว่าวันนึงจะต้องเสียใจขนาดนี้ หรือวันที่เรื่อยๆ เอื่อยเฉื่อยไม่มีอะไร แต่เรายังจับมือเคลียร์ กอดคอกันร้องไห้ หรือนอนก่ายกันวันที่ไม่มีอะไรพิเศษ

เราพยายามอย่างมากที่จะรักษาความสัมพัธ์นี้ไว้ให้นาน ความพยายามของเราคือการเคลียร์ทุกครั้งที่ทะเลาะ
คุณก็พยายามเช่นกัน แต่ความพยายามรูปแบบของคุณคือการ ปล่อยผ่าน ไม่ใส่ใจ ให้มันจางไป

ความต่างของเราเริ่มส่งผลกับความสัมพันธ์ เราเริ่มทะเลาะโดยไม่สามารถเคลียร์กันลงได้ เรื่อยมา แต่เราจบเรื่องราวได้เสมอ ด้วยการเจอกัน กอดกัน เรื่องราวแย่ๆมักถูกลืมไปโดยไม่เคยถูกเคลียร์

จนวันนึง มันถึงขีดสุดของความอดทนของคุณแล้ว เราเข้าใจ เป็นวันที่เรายังนึกว่าเดี๋ยวเราก็ดีกัน เดี๋ยวก็เป็นแบบที่ผ่านมา
ไม่ใช่ วันนี้คือวันสุดท้ายจริงๆ
วันสิ้นสุดความอดทนระหว่างกัน ความสุขที่มากมายมันมีก็จริง แต่ ณ ช่วงเวลาที่คุณต้องทน มันคงเกินกว่าจะเมินเฉยอีกต่อไป

ขอโทษ สำหรับทุกสถานการณ์ที่ไม่ดี
ขอบคุณวันนั้นที่เข้ามา
ขอบคุณที่ทำให้มันมีช่วงเวลาหนึ่งที่สวยงงามเกิดขึ้นในชีวิตเรา
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้ว่าการถูกรักด้วยใจจริงๆ แบบไม่หวังอะไรเลย มันรู้สึกยังไง

เราจะจดจำความรักครั้งนี้ให้ดี แม้มันต้องจบไป แต่เราเชื่อว่า ทุกความรักมันย่อมสวยงามเสมอ
SHARE
Written in this book
I just miss you, That's all.
When you look back on times we had ,I hope you smile.
Writer
F2302
นักคิดถึง☁️
ผ่านเข้ามาแต่ไม่สามารถผ่านออกไปได้ ☼

Comments