แด่คุณผู้เป็นดั่งสายฝนในฤดูร้อน
เราน่ะอยู่คนเดียวเก่งจะตาย
ไปกินข้าวก็ไปคนเดียว เดินห้างก็เดินคนเดียว
ไปไหนก็ไปคนเดียว คนเดียวก็สนุกได้จริงไหม
เราไม่เคยคิดว่าเราอยากมีใครเลยนะ
เราอยู่แบบนี้ก็มีความสุขมากๆแล้ว
เราไม่ค่อยอินกับนิยายหรือบทความรักหวานๆ
เราไม่อินกับคู่รักใดๆ
เราคิดว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ
จนกระทั่ง....

วันหนึ่งคุณก็เดินเข้ามาทำลายกำแพงอิฐในใจที่เราก่อเอาไว้ ทีละก้อน ทีละก้อน 
และแล้วคุณก็พังกำแพงอิฐของเราจนหมด 
คุณกล้าดียังไง!
เราเริ่มรู้สึกแปลกๆเหมือนไม่เป็นตัวเอง
ที่เผลอไปนึกถึงคุณ
เราไม่เคยคิดว่าเราจะชอบคนแบบคุณได้
คุณเป็นใครกันแน่!
แต่แล้วคุณก็ทำลายเงื่อนไขของเราทุกข้อ
คุณเป็นดั่งข้อยกเว้นที่เรามอบให้

เพราะมีคุณในทุกวันมันโคตรดีชะมัด
มีคุณที่คอยอยู่ข้างๆเรา มีคุณที่คอยให้คำปรึกษา
มีคุณที่คอยให้กำลังใจในช่วงเวลาแย่ๆ
เราโคตรจะมีความสุขเลยคุณรู้ปะ
บางวันแค่เรานั่งอ่านแชทเก่าๆของเรากับคุณ
มันก็ทำให้เรายิ้มออกมาได้ง่ายๆ
คุณเป็นเหมือนยา
เพราะคุณทำให้เรานึกถึงคุณสี่เวลา
หลังอาหาร เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน
แม้แต่ตอนตื่นคุณก็เป็นคนแรกที่เรานึกถึง
คุณแม่งโคตรขี้โกงเลย โกงเวลาของเรา
เพราะเรามัวแต่เอาเวลาที่มีไปคิดถึงคุณ
..........................
แต่ในเวลาเดียวกัน คุณก็ทำให้เราแทบบ้า
บ้าที่รอคุณตอบแชทเราแทบทุกชั่วโมง
บ้าที่รอคุณบอกฝันดี
บ้าที่รอคุณโทรมา
มันเป็นเรื่องที่บ้ามากๆเลยนะ
มันทำเราหงุดหงิดชะมัด
เราโคตรไม่อยากให้คุณไปทำตัวน่ารักแบบนี้กับใครเลย รู้ไหมว่าเราน่ะหวงคุณมาก
แค่คุณหายไป ก็ทำเรากระวนกระวายแทบแย่
เราไม่เคยบอกเรื่องนี้กับคุณหรอก 
เพราะเราแม่งโคตรปากแข็งเลย
..........................
เราน่ะชอบคุณมาก มากจนเรากลัว
กลัวว่าวันนึงคุณจะเปลี่ยนไป
เราไม่อยากนึกถึงวันนั้นเลย
แต่ถึงอย่างงั้นก็เถอะ 
อย่างน้อยคุณก็เข้ามาทำให้เรารู้จักกับสิ่งแปลกๆที่เรียกว่า “ความรัก” 
มันเป็นสิ่งแปลกๆที่น่ารักชะมัดเลย
ในอนาคตจะเป็นยังไงเราก็ไม่รู้ 
แต่ตอนนี้หัวใจเราโคตรชุ่มฉ่ำ
ชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝนที่คุณมอบให้

ก็คุณน่ะ เป็นเหมือนสายฝนในฤดูร้อน        มันคงจะดีถ้ามีคุณอยู่ในทุกช่วงฤดู
            ให้คุณเป็นสายฝนในฤดูร้อน
              เป็นแสงแดดในฤดูหนาว
                เป็นสายรุ้งในฤดูฝน
   เพราะมีคุณอยู่กับเราในทุกฤดูมันโคตรจะดีเลย


  

                         ผู้เขียน
ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะเขียนเรื่องอะไรแบบนี้ได้      ถ้าเป็นฉันเมื่อก่อน อ่านบทความแบบนี้ ฉันคงอยากจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาเจียนแหงๆ                นี่เป็นการเขียน Storylog ครั้งแรกของฉัน     เรื่องภาษา และสำนวนในการเล่าอาจมีติดขัดบ้างแต่ฉันรับประกันได้เลยว่า ทุกตัวอักษรที่ฉันบันทึก  ลงไป ฉันบันทึกมันออกมาจากความรู้สึกจริงๆ
              











SHARE
Writer
Nutotoro
Reader,writer
“เด็กน้อยฝึกหัดบนโลกใบกลม”

Comments

11_11
2 years ago
ชอบประโยคนี้ "คุณเป็นเหมือนยา เพราะคุณทำให้เรานึกถึงคุณสี่เวลา เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน"
55555 อ่านแล้วยิ้มๆ เพราะเราไม่เคยคิดประโยคแบบนี้ได้เลย น่ารักมากก :))
Reply
Nutotoro
2 years ago
งุ้ยยยยย ขอบคุณมากๆเลยนะคะ>////< ดีใจมากๆที่คุณชอบ☺️ เราตื่นเต้นมากเลย เพราะเราเพิ่งเขียนครั้งแรก 💛💛💛