"ว่างมั้ย โทรหาหน่อย"
ประโยคเดิมๆที่ฉันจะได้รับผ่านทางข้อความในทุกๆวัน มันดูซ้ำซากแต่ก็ทำให้ฉันใจเต้นแรงเสมอ

"โทรหาทุกวันไม่เบื่อหรอ?" "โทรหาทุกวันมีเรื่องคุยหรอ?" มันเป็นคำถามที่ฉันโดนเพื่อนถามบ่อยๆ นั่นสิ ทำไมต้องโทรหาทุกวัน มีเรื่องคุยกันหรอ

ฉันไม่รู้จะตอบคำถามยังไง รู้แค่ว่าไม่ต้องมีเรื่องคุยแค่ได้โทรหา ฟังเสียงลม ฟังเสียงเปิดกระดาษมันก็โคตรมีความสุข 


"คิดถึงเธอจัง"
"เราก็เหมือนกัน"

สองประโยคที่อยากได้ยินและพูดในทุกวัน

"วันนี้ไม่ว่างนะ"เธอพูดประโยคนี้เหมือนประโยคทั่วไป แต่สำหรับฉันเหมือนคำที่โหดร้ายและน่าเจ็บปวด


หลายๆคนที่อ่านถึงตรงนี้ คงคิดว่าเป็นเรื่องงี่เง่าแต่ลองคิดภาพตามสิ ถ้าเธอได้ยินเสียงคนๆนึงทุกวัน แล้วอยู่ดีๆก็ไม่มีอีกแล้วมันโหว่งใจแปลกๆนะ

และฉันก็ได้รู้ว่า
การทำให้คิดถึงเป็นการทรมานอย่างหนึ่ง
18.06.18#คุณผู้เป็นดั่งข้อยกเว้น


SHARE
Writer
mxzis
ulce
I'm good

Comments