bye


"อย่าหายไปได้ไหม" 

.
.
"อย่าทำเป็นไม่รู้จักกันได้ไหม" 

 ผมเลือกที่จะรับฟังแต่ไม่ตอบกลับ
 เธอขอร้องให้ผมอยู่ ขอร้องให้ผมเป็นเหมืิอนเดิม แต่ตัวเธอเองกลับไม่เหมืิอนเดิม แล้วจะหวังอะไรกับคำขอพวกนี้..


"เราไม่อยากให้เธอหายไปไหน" 

เธอเริ่มร้องไห้ต่อหน้าผม
 ผมยังคงเลือกที่จะเงียบ ถึงผมจะเจ็บที่เธอร้องไห้แต่ผมคงจะเจ็บกว่านี้ถ้ายังเลือกที่จะอยู่ต่อ ผมรักเธอแต่ผมก็รักตัวเองเหมือนกัน ในเมื่อมันไม่ใช่ที่ของผมก็ควรจะออกมาซะตั้งแต่ตอนนี้
.
.
.
"จะให้เราอยู่ในฐานะอะไร เพื่อน เหรอ" 
ผมถามผู้หญิงที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้า

"ใช่ ได้ไหม เราขอได้ไหม"


 ผมมันก็แค่นี้แหละ..

"ขอโทษนะ ถ้าให้เราทนดูเธอรักกับคนอื่นเราคงทนไม่ไหว กลับไปไม่รู้จักกันเหมืิอนเดิมเถอะเราสบายใจกว่า" 
แฟนเธอก็คงจะสบายใจไปด้วย :-)  ผมเลือกถูกแล้ว ผมทำถูกแล้ว ถึงมันจะเจ็บแต่ซักวันมันจะดีขึ้น 



SHARE

Comments