You...
ครั้งแรกที่ฉันคุยกับคุณฉันกลัวคุณมากรู้มั้ย?
ฉันไม่ตอบคุณแล้วคุณทักมาซ้ำรู้มั้ย? ฉันหวั่นไหว
ตอนที่คุณเข้ามาหยอดฉัน เล่นมุขกับฉัน รู้มั้ย? ฉันยิ้มแก้มจะแตกอยู่แล้ว


ครั้งนึง...
คุณบล็อคฉัน
คุณหายไปโดยที่ไม่บอกฉัน
คุณมานั่งร้องไห้เสียใจ
ตอนนั้นฉันเหมือนคนไร้สติเลยล่ะ ไม่มีคุณเหมือนทั้งโลกฉันไม่มีใคร 
หรือว่าฉันอาจจะตกหลุมรักคุณโดยไม่รู้ตัว

คุณกลับมา...
คุณดูแปลกไป
คุณดีกับฉันดีไป
คุณทำให้ฉันมีความสุข จนฉันลืมคำว่าเสียใจไปเลย


พอวันนี้...
ฉันได้ลิ้มลองรสชาติคำว่าเสียใจ
มันเจ็บมากจนอยากตายไปเลยแหละ
ฉันลองคิดอยู่ทุกวันว่า
ถ้าฉันตาย คุณจะยังคิดถึงฉันมั้ย
คำตอบคง “ไม่” แน่นอน
 

                      “ฉันอยากตาย”
 คำนี้ฉันจะพูดแค่ตอนฉันเสียใจ หรือ ทุกข์ใจ แค่นั้นแหละ ในใจลึกๆฉันไม่ได้อยากตายหรอก
 
ฉันแค่เรียกร้องความสนใจ ฉันอยากให้เธอสนใจฉันมากกว่านี้

พอเวลาผ่านไป..
คุณ...
ค่อยๆเดินออกห่างจากฉันไปเรื่อยๆ
บางทีฉันก็สงสัยว่าฉันทำอะไรผิดทำไมคุณต้องทิ้งฉันไป
แต่ฉันก็ได้แต่ยิ้มและยิมยอมกับความเจ็บปวดนี้
บางทีฉันอาจจะเสพติดความเจ็บปวดเรื่องความรักไปแล้วก็ได้
ฉันรักคุณนะ
ความฝันที่วาดไว้ด้วยกัน 
ฉันสานต่อไม่ได้
ช่วยฝากให้เขาสานต่อนะ
คำพูดที่คุณเคยบอกกับฉันอย่าไปพูดกับเขาอีกนะ
อย่าไปสัญญากับใครมั่วซั่วอีกนะ 
เพราะถ้าผิดสัญญา...
คนที่เจ็บคือคนที่คุณไปสัญญาด้วยไม่ใช่คุณ

สุดท้ายนี้...
ขอให้โชคดีกับคนที่คุณเลือกนะ






SHARE

Comments