Dear,
ฉันเชื่อว่ามันจะต้องไม่ธรรมดา
ความรักของฉัน...
เริ่มตั้งแต่การพบเจอ มันก็จะต้องไม่ธรรมดา 
ฉันเชื่ออย่างนั้น...

คุณเป็นคนหนึ่งที่การพบเจอกันของเรา ไม่จัดว่าธรรมดาเท่าไหร่นัก ฉันจึงฝักใฝ่อยากรู้จักคุณเสียอย่างมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันเริ่มยอมรับกับตัวเองว่าคุณคงไม่ใช่ ความพิเศษนั้นไม่ควรนำมาซึ่งความเจ็บปวด หรือโศกเศร้า หากควรเคล้าไปด้วยความรัก ความหนักแน่น และเติมเต็มให้จิตใจไม่รู้สึกเว้าแหว่ง... ซึ่งคุณทำไม่ได้ 

แม้การเจอหน้าคุณจะทำให้อิ่มเอมแค่ไหน ก็กลับเพิ่มความปวดใจและความคาดหวังให้ฉันมากขึ้นเท่านั้น ฉันเองรู้ในจุดนี้อยู่ แต่มันหักห้ามใจได้ยากที่จะไม่คิดถึงคุณ แม้แต่การสลัดภาพคุณที่เห็นอยู่ทุกเช้า-เย็นให้ออกไปก็ยังยาก 

แต่ตอนนี้...ฉันเริ่มทนไม่ได้แล้วกับความรู้สึกที่ไร้หนทางเช่นนี้ ฉันอยากที่จะปล่อยคุณไป ปล่อยตัวฉันไป เพื่อให้ฉันได้ออกไปค้นหาคนที่แสนพิเศษคนนั้น นี่อาจจะหมายถึงเวลาที่ฉันจะต้องจัดการกับความรู้สึกต่อคุณอย่างจริงจังและก้าวเดินต่อไปข้างหน้า แม้ฉันอาจจะยังทำไม่ได้ทันทีในวันนี้ 
แต่แน่นอนฉันต้องทำได้ในวันหนึ่ง 

และเมื่อถึงวันนั้น คุณคนที่จะมาสร้างเรื่องราวความรักอันไม่ธรรมดากับฉัน...
ฉันหวังว่าเราจะได้เจอกันเสียที...


SHARE
Written in this book
เรื่องของคุณ
เรื่องราวของคุณ ผ่านความรู้สึกของฉัน
Writer
morningafter
weirdo
just wanna keep you like that.

Comments

thirteenme
1 year ago
เคยเจอสถานการณ์ "แม้การเจอหน้าคุณจะทำให้อิ่มเอมแค่ไหน ก็กลับเพิ่มความปวดใจและความคาดหวังให้ฉันมากขึ้นเท่านั้น" เข้าใจเลยค่ะว่ามันเป็นยังไง สู้นะคะ :)

Reply
morningafter
1 year ago
ขอบคุณนะคะ สู้ๆเช่นกัน :)