ขอบคุณความเศร้า
ตอนเด็กๆฉันมักจะชอบหาคำตรงข้าม 
เพราะจะช่วยให้ฉันอธิบายอะไรได้มากขึ้น
อย่างความดี ตรงข้ามกับความชั่ว
ความสว่าง ความมืด
ความสวยงาม ความน่าเกลียด 
ความสุข กับความเศร้า

คำตรงข้ามของมันมักจะคนละขั้ว 
ด้านหนึ่งแง่บวก อีกด้านแง่ลบ 
แต่พอโตขึ้นมา ฉันถึงได้เข้าใจว่า
ความเศร้า

มันไม่ใช่คำตรงข้ามของความสุข

ยิ่งโตขึ้นความสุขมักจะถูกแทรกด้วยสิ่งต่างๆอยู่เสมอ
และความเศร้าก็จะมาแวะเวียนอยู่เรื่อยๆ 
ฉันเจอมันบ่อยขึ้นกว่าตอนเด็ก
ตอนแรกก็กลัว เพราะมันหมายความว่าความสุขนั้นจากฉันไปอีกแล้ว
แต่พอเจอมันบ่อยครั้ง แทนที่จะกลัว ฉันเริ่มอยากรู้จักมัน
สังเกตตัวเองตอนอยู่กับมัน
แล้วจึงรู้ว่า

เมื่อฉันฟังเพลง ฉันซึมซับความหมายของมันได้มากกว่าตอนสุข
เมื่อฉันเขียน ฉันส่งความรู้สึกออกมาผ่านตัวอักษรได้มากกว่าเดิม
เมื่อฉันมอง ฉันพิจารณาสิ่งต่างๆได้ถี่ถ้วนกว่าเก่า 


และเมื่อฉันสุขอีกครั้ง ฉันรู้สึกว่ามันล้ำค่ากว่าเดิมหลายเท่า  

ความเศร้าไม่ได้มาแทนที่ความสุข หรือมาทำร้ายฉันเลย
จริงๆแล้วความเศร้า มาเตือนให้ฉันมอง 
สิ่งที่ไม่เคยสังเกต เมื่อครั้งยังมีความสุข

ความเศร้าจึงไม่ได้ตรงข้ามกับความสุข
กลับกัน
ฉันว่ามันคือส่วนหนึ่งของความสุขมากกว่า 
เพียงแค่มาในรูปแบบที่ไม่น่ารื่นรมย์

แต่สิ่งที่ได้รับ ฉันว่ามันเป็นแง่ดีเหมือนกัน 

เพราะไม่อย่างนั้น ฉันคงจะเขียนบทความนี้ไม่ได้
ขอบคุณนะความเศร้า : )







SHARE
Writer
Singkling
Wanderer
เหมือนไดอารี่ที่เก็บไว้ให้คุณอ่าน แทนที่จะเป็นตัวฉันเอง

Comments