distance between us
เรื่องของเรามันไม่เหมือนเดิม

เมื่อความรัักดำเนินมาถึงจุดๆหนึ่ง จุดที่ถูกเรียกว่า
จุดอิ่มตัวตอนแรกอะไรๆก็ดีไปหมด คำนี้เป็นจริงเสมอ

ความหอมหวานของความรัก ความสดใสเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้า ทุกอย่างมันไม่ได้อยู่ตลอดกาล

ขนาดพระอาทิตย์ที่สดใสยังต้องลาลับขอบฟ้า ให้ความมืดมิดในตอนกลางคืนเข้ามาแทนที่

ความรักก็เหมือนกัน


ความรักไม่มีอายุ ไม่มีเงื่อนไข เข้าถึงยากและไม่มีคำนิยาม

คาดเดาไม่ได้เลยซักนิด...

มีใครรู้บ้างว่าความรักจะสิ้นสุดตรงไหน จะหยุดหรือจะดำเนินต่อไปจนถึงเมื่อไร

ความรักนั้นไม่มีความหมายบัญญัติ ไม่มีผลการทดลองแบบวิชาการ สิ่งเดียวที่คุณต้องใช้ในการทำความเข้าใจความรักก็คือ หัวใจของคุณเอง

ไม่มีใครรู้ได้เลยว่าความรักจะดำเนินไปถึงเมื่อไร แต่ขอให้เชื่อเอาไว้เสมอ

ความจริงใจของคุณจะช่วยหล่อหลอมความรักของเรา
จงมั่นคงและแน่ใจในความรู้สึกของตัวเองเสมอ
จงเชื่อใจและเคารพคนรักของคุณเสมอ
จงแสดงออกให้เห็นว่าคุณยังอยู่ตรงนี้เพื่อเขาอย่างจริงใจ

ความรักของคุณมันไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าใคร
มันอาจจะไม่ได้สวยหรู ไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟ็ค แต่คุณจริงใจกับเขาที่สุด

ระยะห่างระหว่างความรักนั้นเกิดขึ้นได้ทุกเวลา ทั้งในจิตใจของทั้งสองคน หรือระยะห่างระหว่างคุณกับคนที่คุณรัก

บางคนไม่ได้ห่างกัน แต่ความรู้สึกลึกๆในหัวใจกลับว่างเปล่าและห่างเหินเหลือเกิน

บางคนห่างกาย แต่ใจยังนึกถึงเสมอ ยังมีอีกคนในความคิดรวมถึงยังมีเขานั่งอยู่ในใจไม่หายไปไหน

ระยะห่างมันไม่ได้ให้แต่โทษ มันเปรียบเสมือนบทเรียนที่สอนให้คุณเชืี่อใจและไว้ใจคนที่คุณรัก

เปรียบเสมือนบทเรียนราคาแพงที่จะสอนให้คุณรู้จักอดทน รอคอย รอวันที่ทัั้งสองจะได้อยู่ด้วยกัน

มันช่วยสอนให้คุณรู้ว่าไม่มีอะไรได้ดั่งใจไปหมดซะทุกเรื่อง

ไม่มีใครได้รับอะไรมาง่ายๆโดยที่ไม่พยายามอะไรเลย

ความมั่นคงจากความรักก็เช่นกัน

ถ้าอีกคนหนึ่งมากเกิน อีกคนก็ต้องลดลง
ถ้าอีกคนหนึ่งจะจากไป อีกคนหนึ่งก็ต้องรั้งไว้
ถ้าอีกคนเป็นไฟ อีกคนก็ต้องเป็นน้ำคอยดับไฟ

ถ้าระยะห่างระหว่างคุณกับคนรักมันน้อยเกินไปจนทำให้อึดอัด จงให้เวลาทั้งตัวเองและคนรักเพื่อถอยออกมา

ถอยออกมาตั้งหลัก

เมืี่อระยะห่างระหว่างคุณกับคนรักมันมากเกินไปจนทำให้โหยหา จงให้เวลาตัวเองกับคนรักเพื่อที่จะพาตัวเองไปอยู่จุดที่ใกล้กันมากกว่าเดิม

เดินเข้าไปหากันอีกนิด

และในเมื่อระยะห่างของคุณกับคนรักมันไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป อยู่ในระดับที่กำลังพอดีและไม่ชวนให้คิดถึงมากเกินไป

กอดเขาไว้ให้แน่นๆ และรักษากันและกันไปเรื่อยๆ

ถ้าคุณอยู่ห่างกับคนรัก จนเกิดความสับสนขึ้นในจิตใจ

จงมั่นใจ เชื่อใจในความรู้สึกของตัวเองเสมอ
ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าระยะห่างแค่นี้ทำอะไรคุณกับเขาไม่ได้เลยแม้แต่นิด

จงอดทนรอวันที่พระอาทิตย์กลับมาส่องแสงสดใสยามเช้าอีกครัั้ง :-)

- ถึงคุณ คนที่ฉันคิดถึง
SHARE
Writer
darleny
Writer and Reader
just me and my story :)

Comments