ขนมปัง :-)


เมื่อก่อนเวลาเราจะไปไหนเราเลือกที่จะชวนคุณไปด้วย เพราะอะไรน่ะหรอ อยู่กับคุณแล้วสบายใจ มันสนิทใจที่จะอยู่ด้วยอะ ก็คุณเป็นเพื่อนสนิทของเรานี่นา :-)


คุณดูเป็นคนที่เข้าถึงยาก
ถ้าไม่สนิทใจกับใครก็จะไม่ยุ่งด้วย
หรือ Introvert ที่คุณชอบบอกเราบ่อยๆนั่นแหละ
พอได้เป็นคนที่คุณอยู่ด้วยแล้วสบายใจ
เราก็ดีใจนะ อย่างน้อยก็เป็นคนหนึ่งที่ทำให้คุณมีความสุขได้


นึกไปถึงเมื่อก่อน เรานัดเจอกันก่อนไปเที่ยว
คุณมักจะถามว่าเรากินอะไรรึยัง เอาอะไรมั้ย เดี๋ยวแวะแฟมิลี่มาร์ทก่อน
เราก็บอกว่ายัง อะไรก็ได้ ขนมปังก็ได้


พอเจอกันคุณก็ยื่นขนมปังให้เรา
ให้เราเลือกว่าจะเอารสช็อกโกแลตหรือบลูเบอร์รี่
เราเลือกบลูเบอร์รี่ เธอก็บอกว่า ว่าแล้วเราต้องเลือกรสนี้ แล้วคุณก็กินอีกรสนึง ก็เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งที่เราคิดว่า 


คุณน่ารักดีนะ ที่ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆแบบนี้



และอีกวันที่เรากับคุณไปเที่ยวด้วยกันอีก
ครั้งนี้คุณไม่ได้ถามว่าจะกินอะไรมั้ย
เราเลยเลือกที่จะซื้อขนมปังไปกินเอง
แต่พอเจอกัน เราหยิบขนมปังขึ้นมากิน
คุณกลับพูดว่า “ อ้าว อุตส่าห์ซื้อขนมปังมาให้ ”
แล้วคุณก็หยิบขนมปังที่คุณซื้อมาให้เรา
ตอนนั้นใจเราแบบ เห้ย จริงปะเนี่ย น่ารักจังวะ
เราก็แบบซื้อมาทำไมไม่บอก จะได้ไม่ต้องซื้อมา
คุณก็ตอบกลับมา “ ก็คิดว่ายังไม่ได้กินอะไรมาหรอก ก็เลยซื้อมาเลยแบบไม่ได้ถาม ”
เราเผลอยิ้มในความน่ารักของคุณ
และวันนั้นก็จบด้วยการที่เราบอกว่า “ เอามาดิ ซื้อมาแล้วเดี๋ยวกินเอง ” ทั้งๆที่เรากินไม่หมดหรอก



ความสัมพันธ์ระหว่างเราในตอนนั้นมันดีมากๆ
ดีจนเหมือนที่เราเคยบอกเธอไปในวันที่เราเลิกกัน



“ มันไม่น่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกเลยว่ะ ”
“ เป็นเพื่อนกันแบบตอนแรกก็ดีอยู่แล้ว ”



เธอนิ่งไปเมื่อได้ยินประโยคนี้
เธอทำได้แค่ขอโทษ



เอาเถอะ เราเข้าใจเธอตลอดนั่นแหละ
ต่อให้เราโกรธเธอมากๆ ในหลายๆเรื่องที่เธอทำ
เราก็ยังเลือกที่จะบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร ช่างมัน
จนมันก็ทำให้เราคิดนะว่า


ความรักมันทำให้ยอมคนๆหนึ่งได้ขนาดนี้เลยหรอ



SHARE
Written in this book
blue story
Writer
jongjiw
blue is me
you make me begin

Comments