บทที่ 1 เมื่อ 'ความคิด' เป็นจุดเริ่มต้น

"คนเราอยู่ได้ด้วยความคิด" 
ไม่รู้ว่าเคยมีใครได้ยินประโยคนี้รึเปล่า ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันเอามาจากที่ไหน มารู้ตัวอีกที ก็พูดประโยคนี้เตือนสติคนอื่นมาหลายคนแล้ว  
ทุกคนคงเคยได้ยินมาว่า คิดดี ชีวิตก็ดี คิดลบ ชีวิตก็อาจจะแย่ลง 
คำตอบคือ ใช่ มันถูกต้อง และฉันได้พิสูจน์มันอย่างไม่ได้ตั้งใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ครั้งหนึ่งฉันเคยมีชีวิตที่สงบสุข มีเพื่อนมากมาย มีความฝันมากมาย มีเป้าหมายมากมาย มีทุกๆอย่าง และมีสภาพจิตใจที่เข้มแข็งมั่นคงมาตลอด

จนมาถึงจุดพลิกผันในชีวิต

เมื่อโชคชะตานำพาฉันให้ต้องเปลี่ยนที่ เปลี่ยนสภาพแวดล้อม และผู้คนรอบข้าง
เรื่องราวใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต รสชาติใหม่ๆที่ไม่เคยเจอ ถูกผสมคลุกเคล้าขึ้น มันทั้งหอมหวาน และขมคอไปพร้อมๆกัน

ในตอนแรกนั้น 

ความหอมหวานนั้น ทำให้ทุกอย่างในร่างกายของฉันเปล่งปลั่งออกมาอย่างสดชื่น และสดใส
ผู้คนรอบข้างรับรู้ และมีความสุขไปกับฉัน
แต่ใครจจะรู้หล่ะ ว่าในความหวาน ก็มีความขมขื่นคอซ่อนอยู่
เมื่อรสชาติความขม มันเริ่มทำงาน ความหวานค่อยๆหายไป ความเครียดเริ่มเกิดขึ้น

มันกลายเป็นความเครียด มันกลายเป็นความกดดัน มันกลายเป็นความทุกข์ที่สะสมไปในตัวโดยไม่รู้ตัว เมื่อฉันได้บังเอิญไปทำให้ความหวานของคนอื่นกลายเป็นความขมคอไปด้วยอย่างไม่ได้ตั้งใจและสิ่งที่เกิดขึึ้นคือ
 
เขาไม่สามารถทนความขมคอนั้นไหว มันกลายเป็นความทุกข์ของเขา และของฉันไปในตัว มันขมจนทั้งสองฝ่ายคิดที่จะอยากตายไปตรงนั้น เกิดอาการโทษกันไปมา 
เป็นเพราะเธอ ทำให้ฉันขมจนอยากตาย คำพูดต่างๆมากมาย มันถูกสะสมเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ได้ตั้งใจและความรู้สึกรัก ฉันจึงตัดสินใจแก้ไขและช่วยเขาด้วยการพยายามมอบน้ำตาลที่เป็นความหวานสุดท้ายของฉันให้กับเขา

ในระหว่างที่ความหวานสุดท้ายของฉันกำลังถูกถ่ายโอนไปให้เขา ความขมของเขาก็ถูกถ่ายโอนมาให้ฉันด้วยเช่นกัน

มันทำให้ในหัวในความคิดของฉันคิดถึงแต่รสชาติขมๆความขมตรงนั้นกลายเป็นยาในจินตนาการของฉัน
ยาเป็นกำๆที่กลืนลงไปในคอ รสชาติความขมเป็นกำๆ ที่กำลังลงไปในคอของฉันและท้องของฉันความสากของยา ความขมของยา ความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นทุกครั้งในจินตนาการในความคิดเวลาที่กำลังตกอยู่ในห้วงที่มืดมิด ที่ไม่มีใครมองเห็นนอกจากตัวเรา

ฉันกล่อมตัวเองด้วยวิธีแบบนี้ทุกครั้ง ในเวลาที่ฉันรู้สึกเศร้าและรู้สึกผิดต่อเขา ฉันคิดว่ามันควรเป็นสิ่งที่ฉันต้องชดใช้ต่อเขา

 ใช่แล้วหล่ะ ฉันคิดว่า ถ้าฉันตายด้วยวิธีกินยา มันก็คงจะดี ฉันจะได้ไม่ต้องมาทนทุกข์กับสภาพแวดล้อมอะไรแบบนี้ และก็คงจะสามารถหนีกับปัญหาพวกนี้ได้ ทุกเรีื่องก็จะจบลง เพราะฉันสร้างเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ฉันก็ต้องจบมันที่ตัวฉัน 

ฉันเอาแต่ คิด คิด และก็ คิด 


โชคยังดี ที่ฉันได้แต่คิดไม่ได้ลงมือทำอะไรจริงๆ โชคยังดีที่ฉันยังมีสติพอที่จะไม่ทำมัน และโชคยังดีที่ฉันยังคิดถึงคนที่ฉันรักและรักฉัน 

แต่...

ใครจะรู้หล่ะ ว่าความคิดเหล่านั้น ได้สั่งร่างกายของฉันให้เหมือนมันเกิดขึ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...


ติดตามบทต่อไป บทที่2 >>>

SHARE
Written in this book
คนเราอยู่ได้ด้วย 'ความคิด'
หนังสือเล่มนี้จะมาเขียนบอกเล่าประสบการณ์ในชีวิตและบทเรียนต่างๆที่ได้รับมาจากเรื่องราวที่เป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของคนคนนึง โดยการแฝงกำลังใจและข้อคิดต่างๆ ไว้ให้กับคนที่กำลังท้อ :) 
Writer
sudtha
Writer
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตของคุณ ของเพียงรู้ไว้ ถ้ายังมีความศรัทธาวันพรุ่งนี้ก็เริ่มใหม่ได้เสมอ. "จงศรัทธาในตัวเอง"

Comments