MED MY DAY: 25.06.2018

วันนี้ผมมาหาหมอไม่ตามนัด


กลิ่นของโรงพยาบาล

สถานที่ที่คุ้นเคย แต่ไม่เคยคุ้นชิน

ผู้คนเดินสวนกันไปมา

ผมมองไปรอบๆดูผู้คนระหว่างที่พยาบาลกำลังเจาะเลือดผมอยู่

ความรู้สึกปวดจี๊ดแล่นริ้วขึ้นมาตามข้อพับจนถึงสมองแต่ก็เพียงครู่เดียวและหายไป

เลือดเข้มข้นสีชาดถูกบรรจุในเข็มฉีดยาหลอดนั้นอย่างเชื่องช้า พอกันกับจังหวะการกะพริบตาของผม

สารภาพนะ

เมื่อคืนผมไม่ได้ทานยาตามที่หมอบอก

และพบว่าจากการที่ผมไม่ทานมันทำให้มีแรงแถมยังไม่ง่วงอีกต่างหาก
แต่จะให้ไม่ทานตลอดก็ไม่ได้
วันนี้ผมเลยมาหาหมอเพื่อปรับยา

ผมนั่งรออยู่ในชุดนักเรียนท่ามกลางผู้คนที่อายุมากกว่าผมนับสิบ

ผมกลัวสายตาของพวกเขา

กลัวสายตาที่มองมาเหมือนผมเป็นตัวประหลาด

แต่บางทีผมก็ลืมคิดไป
ผู้คนที่อยู่ตรงนี้ก็น่าจะเป็นเหมือนผมไม่ใช่หรือ

...

ครั้งนี้ผมก็โดนเปลี่ยนหมอเป็นครั้งที่3
หมอคนแรก ผมเหมือนโดนทิ้ง เขาถูกสั่งย้าย
หมอคนที่สอง ผมได้คุยแปบเดียว เพราะเวลากระชั้นชิดแต่โดนเปลี่ยนยาและเพิ่มยามา
หมอคนที่สามได้เจอเพราะผมมาคุยเรื่องผลของยา

มันทำผมนอนไม่หลับตอนกลางคืน แขนขาชา แต่ตอนกลางวันผมง่วงจะเป็นจะตาย

นั่นล่ะ ส่งผลให้ผมทดลองไม่กินยาดูว่าจะเป็นยังไง ผลคือวันนี้ผมตาสว่างสุดๆเลยคุณ

พอเข้าไปในห้อง
หมอคนที่สามเริ่มซักประวัติผมใหม่ทั้งหมด
ทำให้ผมต้องขุดคุ้ยความทรงจำแย่ๆเดิมๆขึ้นมา

แต่แปลกนะ

ที่ตอนนี้ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว
รู้สึกดีจัง
แต่ยังหรอก ผมยังไม่หายดี
ผมยังต้องรอการรักษาครั้งต่อไปเป็นระยะ

ผมต้องรอ

สิ่งที่ผมเป็นนี้มันรักษาให้หายได้

แค่มันต้องใช้เวลา

และผมต้องรอ

อดทนรอต่อไปอีกสักนิดเถอะนะ

สู้กับมันอีกหน่อย


แล้วทุกอย่างมันจะไม่เป็นไร



แล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง

SHARE
Written in this book
MED MY DAY
บันทึกพบหมอของผม

Comments