ความรักเหรอ...
    หลายครั้งย้อนมองกลับไปในห้วงเวลาที่ยังมีความรัก ที่คิดว่าเรารักกัน....เคยสงสัย!เฮ้ยเค้ารักเรา แต่ทำไมเค้าถึงทำเราเสียใจ เค้าเสียใจร้องไห้ตอนที่เลิกกันแต่ทำไมถึงเลือกเค้าคนนั้น...โชคดีที่ครั้งนั้นไม่เจอประโยคที่ว่า เธอดีเกินไป 
มันเลือนลางมากแล้ว...
 
ตอนนั้นไม่ได้กลัวสิ่งที่ต้องพบเจอ หากเจออะไรแล้วเราต้องเลิกกัน.. ไม่ได้ต้องการรักษาความรักที่ไม่มีความซื่อสัตย์ ต้องอยู่อย่างหวาดระแวง แต่เรากล้าที่จะชน เพื่อนพูดว่า “ทนมองได้ไง”
จริงๆเราไม่ได้ทน เราแค่รักษาตัวเองเท่านั้น 
การมองอะไรก็ตามที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดจริงๆ
มันทำให้เราหายจากอาการนั้นเร็วขึ้น และตัดสินใจเด็ดขาดขึ้น ไม่ต้องมานั่งคิดเฮ้ยเรารักกันดีอยู่ เพื่อหลอกตัวเองไปวันๆ แต่ยังเจ็บไปอีกนานตัดจากมันไม่ได้สักที...ถ้าจะเจ็บแล้วมันต้องเจ็บให้สุด เราจะได้มองอะไรที่มันชัดเจนขึ้น... 


เชื่อว่าหลายคนคงมี สัญชาตญาณของความรัก ที่มีต่อคนรัก อย่าหลอกตัวเองเพื่อยื้อเวลาให้ตัวเองเจ็บมากไปกว่านี้อีกเลย....
ไม่เคยลังเลเลยที่จะเดินออกมาจากตรงนั้น
เชื่อมั่นว่าเราไม่มีวันหันกลับไปหามันอีก...
ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรเลย...ตอนนั้นทั้งเจ็บ ทั้งเสียใจร้องไห้ ในความคิดตอนนั้น เมื่อเค้าเลือกรักตัวเองแล้วทำไมเราจะไม่เลือกรักตัวเองล่ะจริงไหม?


คนอาจจะมองว่าเราเย็นชา เปล่าเลย เรามีความอ่อนไหว เรามีความคาดหวัง เรามีความรัก 
เราไม่เคยปิดตัวเอง เรามีความรู้สึกเหมือนคนอื่น...แต่คนอื่นเข้าไม่ถึงเราเท่านั้นเอง...การที่จะเข้าถึงใครมันต้องใช้ใจด้วยสิ...เรารู้ใจตัวเองดีที่สุดไม่ใช่ว่าคุยกับใครก็ได้ซะหน่อย    

 
เราก็มีความคาดหวัง เราถึงรู้สึกผิดหวัง
รักกันต้องดูแลรักษาความรักด้วยกัน....
ทุกครั้งที่เลิกกันมันไม่มีอะไรที่มากไปกว่า เค้าไม่ได้รักเราแล้ว....

 
โลกมันกลมแต่เราไม่ได้เดินเป็นวงกลม
สิ่งที่มันผ่านไปแล้ว ก็ให้มันผ่านไป อย่าเดินกลับไปหาสิ่งที่เราเดินผ่านมันไปแล้ว...เหมือนสายน้ำที่ไม่มีวันไหลย้อนกลับ....


เมื่อถึงเวลานั้น..ความรักยังมีอยู่ให้เราได้สัมผัสมัน ความรักมันเกิดขึ้นได้เสมอ ทุกที่ทุกเวลา 






SHARE
Written in this book
กำลังใจ
Writer
Sunshineday_
Life
Let it go

Comments

ongsa
8 days ago
บางทีโลกก็วนกลับมาที่เดิม แต่ถ้าความรู้สึกเปลี่ยน ที่เดิมๆ มันก็ไม่เหมือนเดิม
Reply
Sunshineday_
8 days ago
ถึงบังเอิญ ก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิม