กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ...
             ไม่ว่าจะเข้ามาด้วยความบังเอิญ หรือ ตั้งใจ          แต่ก็ขอบคุณนะ .. :)          โลกจะเหวี่ยงให้เราได้พบเจอ ได้รู้จัก ได้สนิทสนม กับผู้คนต่างๆมากมาย ที่เป็นคนแปลกหน้า ทั้งเป็นคนที่ดีและไม่ดี บางคนผ่านมาแล้วทำให้เราจดจำเขาได้ แต่บางคนผ่านมาเพื่อทำเราเจ็บ ทำให้เราทรมาณ ทำให้เราเสียน้ำตา 

          วันหนึ่งผมได้พบกับใครคนหนึ่ง เราได้ทำความรู้จักกัน ได้คุย ได้แลกแปลี่ยนความคิด ความรู้สึก ได้เป็นผู้ให้ไออุ่น ได้เป็นผู้ที่คอยให้กำลังใจ คอยอยู่ข้างๆ ยามเหงา ยามทุกข์ยาก คอยปลอบโยนยามเศร้า
          การได้เจอเขาผู้นั้นทำให้ผมมีความสุขที่มีเขาอยู่ข้าง ทำให้ผมอยากที่จะมีเขาไปเรื่อยๆ อยากมีเขาอยู่ข้างๆไปนานๆ เขาเป็นคนดีมาก เขาเปรียบเสมือนพี่ของผมอีกคนหนึ่งก็ว่าได้ ที่คอยให้คำปรึกษา เรื่องต่างๆได้เสมอ
          แต่แล้ววันหนึ่ง ด้วยการที่โลกเหวี่ยงให้เราได้มาพบเจอกัน โลกก็ได้เหวี่ยงให้เราแยกจากกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ผมและเขาก็จะคอยเป็นกำลังใจให้กันอยู่ไกลๆ ณ ที่แห่งใดสักที่หนึ่ง ที่เราสามารถคิดถึงกันได้ คอยให้กำลังใจ คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆ ถ้ามองกลับมาก็จะเห็นว่าผมยืนอยู่ตรงนี้ ข้างหลังนี่ไง
          ด้วยการจากลานั้น ทำให้ผมต้องเดินต่อไปข้างหน้าให้ได้ ด้วยตนเอง โดนมีคนรอบข้างคอยเป็นกำลังใจให้กัน ทั้งเพื่อนๆ พ่อแม่ และอีกหลายๆคน ที่คอยอยู่ข้างหลัง
          กาลครั้งหนึ่งการพบใครคนหนึ่งทำให้ฉันสุขใจ แต่การละครั้งหนึ่งสุดท้ายไม่จบตรงชั่วนิรัดร์เสมอไป กาลครั้งหนึ่ง ชีวิตเลือกเส้นทางให้เรามีอันต้องไกล
          การที่โลกเหวี่ยงให้ใครเข้ามา หรือเหวี่ยงให้ใครห่างกันไป มันคงเป็นเพราะโชคชะตา หรือใครสักคนได้กำหนดไว้แล้ว ที่จะส่งผู้คนต่างๆมาเป็นคนที่คอยอยู่ข้างๆ หรือคนที่ส่งให้มาเป็นบททดสอบให้ชีวิต ผมไม่โกรธหรอก ที่โลกทำเช่นนั้น ฉันอยากขอบคุณมากกว่าที่ทำให้ฉันได้พบเจอผู้คนเหล่านั้นทั้งดีและร้าย ขอบคุณนะคนเหล่านั้น ที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าจะผ่านมาด้วยความบังเอิญหรือความตั้งใจ 



     ตอนนี้พี่จะเป็นยังไงบ้างนะ สบายดีมั้ย อยู่ตรงนั้นเป็นยังไงบ้าง ดูแลตัวเองด้วยนะ คนตรงนี้คิดถึงจังเลยรู้ตัวมั้ย ... 
SHARE
Writer
PaSut
....

Comments