จะวิ่งเพื่อ....
ครั้งที่แล้วที่บอกจะเขียนให้เยอะขึ้นคือเมื่อไหร่นะ ช่างเหอะ ไม่มีใครแคร์ ตัวเองยังไม่แคร์ใครจะแคร์

สำหรับใครยังไม่รู้จักเราแนะนำกันสั้นๆ
ก่อนแนะนำตัว เรามาพูดถึงเรื่องการแนะนำตัวก่อน
การเริ่มต้นบอกว่าเราเป็นใครเป็นการเปิดเผยหน้าตาที่เราอยากให้คนเห็น
ด้วยจิตใต้สำนึกอะไรบางอย่าง เช่นการแนะนำตัวของข้าพเจ้า

ฉัน เกย์ (ที่ดูไม่เหมือนเกย์เอาเสียเลย) อายุ 26 ปี ซึมเศร้า ไบโพล่า ลูเซอร์ ไร้หน้าที่การงาน และอื่นๆ 
เพราะแน่นอนผมไม่บอกทุกคนหรอกว่าผมมีก้นเหวลึกอีกกี่ระดับชั้นในชีวิต

จากประโยคข้างต้นบอกได้เลยว่าผมมองตัวเองเป็นลบ และก็จริงครับ ผมเป็นคนคิดลบ แต่ก็ไม่เสมอไป

เช่นผมภูมิใจกับการเป็นคนไข้จิตเภทมากเลยนะ
ผมว่าคนที่มารพจิตเวชคือคนใจกล้าที่หลุดกรอบคำว่า "คนมาคือคนบ้า"
ก็กูเครียด กูเคมีในร่างกายกูมีปัญหา กูก็มา โซฟัคออฟ

เปลี่ยนเรื่อง

ฉันเพิ่งวิ่งได้วันนี้วันที่ 4
ตามกฏเกณฑ์ที่เป็นไปว่าอยากจะมีชีวิตที่ดีขึ้นเพราะน้ำหนักมันเกินหน้าเกินตาสิ่งที่ตัวเองรับได้ไปแล้ว และอีกอย่างคือหมอก็คิดว่าไปออกกำลังกายบ้างก็ดี
วันนี้วันที่ 4
3 วันแรกในสวนมีเราคนเดียว วันนี้คนเยอะเพราะวิ่งในเวลาเย็นๆ นิชคุณรัก 7 ปีงี้นะ
ก็คิดว่าตัวเองเป็นสู่ขวัญมาใหม่ๆรองเท้าวิ่งคู่ใหม่นะ ก็วิ่งไป
สิ่งที่คิดตอนวิ่งคืออะไร

1. รอบนี้กูขอเดิน
2. เอ๊ะนี่กูมาเดินหรืิอวิ่ง นี่นับว่าวิ่งหรือยัง
3. อีเสื้อแดงนี่จะไปชิงแชมป์เหรียญทองโอลิมปิคอะไร มึงก็ผอมอยู่แล้ว วิ่งเอาอะไร โล่พระราชเหรอ
4. แล้วที่วิ่งสวนทางคืออะไร คอนเวิดชีวิต?
5. กูวิ่งช้าๆนี่บังใครหรือเปล่า หรือกูควรแซง
6. อีเสื้อแดง มึงแซงกูอีกแล้วนะ

คุณ คนอ่าน ผมคิดเยอะจริงๆนะวันๆนึง นี่ขนาดมีเพลงฟังตลอดการออกกำลังกาย
แต่สิ่งนึงที่คิดอยู่ตลอดเวลาคือ เค้าคิดไงกะเราวะ

เราปฏิเสธการออกกำลังกายมาโดยตลอดนะ
ลึกๆในใจเราคิดว่าคนที่ออกกำลังกายอ่ะ เกลียดตัวเอง ก็เลยมาทำให้ตัวเองดูดี
เราก็เลย ไม่ออก เพราะเราแบบ มายเวย์ไง เท่ห์ๆ คูลๆ
แต่เอาเข้าจริง เราก็เกลียดตัวเองป่าววะ
แล้วคนที่มาวิ่งเค้าก็อยากจะดีขึ้นป่าววะ
เหมือนเราอยากจะดีขึ้นเราก็ไปโรงบาลป่าววะ
แบบ โรงบาลจิตเวช

คนเรามันซับซ้อน หรือคนเรามันโกหกตัวเองวะ ผมไม่แน่ใจ

TOM.



SHARE

Comments