ข้อคิดจากการร้องไห้
ไม่น่าเชื่อว่า เราจะทำอะไรไม่ได้เลย
นอกจาก รอ สถานการณ์คลี่คลาย

คุณเคยตั้งคำถามกับความรักไหม?
ความสัมพันธ์กับใครสักคน ที่โลกบังเอิญเหวี่ยงให้มาเจอกัน
หรือเขาไม่ได้ตั้งใจขนาดที่จะให้เราเจอกันด้วยความสบายใจกันนะ?
หรือเขากำทดสอบความเข้มแข็งของความสัมพันธ์

แม้กระทั่งการเจอเรื่องราวหนักหนาในช่วงนี้
ที่กำลังข้ามผ่านไปคนเดียวอย่างเดียวดาย

เราสารภาพตามตรงว่า ตัวเองไม่ใช่คนดี นัก
ยังเป็นคนที่เจ็บได้ ร้องไห้ เป็น มีนิสัยไม่ดีมาให้รู้จักอยู่บ่อยๆ
เราไม่ได้ตั้งใจทำให้ใครเสียใจหรอก
ความตั้งใจมันควรจะไปพยายามกับเรื่องอย่างอื่นมากกว่าไหมนะ?

ข้อคิดจากการร้องไห้
เราร้องไห้นักมาก เราเสียใจ เสียใจหลายๆอย่าง
สิ่งที่เกิดขึ้น คนที่เคยรัก ความคิดจากอีกคนที่ประดังเข้ามา ไม่มีใครอยากทำให้ใครเสียใจหรอก
แต่ตราบใดที่พูดไป แล้วไม่มีใครฟัง ไม่มีใครได้ยิน
เราปิดประตูอยู่ในพื้นที่เล็กๆที่"ปลอดภัย"

ตลกที่ผู้หญิงคนหนึ่งพยายามยิ้มหรือประคับประคองอะไรสักอย่างด้วยสองมือเล็กๆที่เปราะบาง แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอหมดกำลังใจขนาดนั้น... 

บทเรียนจากการไหลของน้ำตา
ตอบเราว่า น้ำตาไม่ได้ไหลตามแรงโน้มถ่วง
แต่ไหลตามความเข้มแข็งเล็กๆที่แสนเปราะบาง
เราร้องไห้จนคิดว่า น้ำตาจะหมดลง แต่ไม่ใช่..มันไม่เคยหมดลง
เราเรียนรู้ที่ว่า บางทีการลดอาการตาบวมก็ไม่ได้เกิดจากการเอาช้อนแช่ตู้เย็นมาแปะที่ตา
เราแค่ปล่อยให้มันไหล อย่างที่ไม่ได้คิดถึงอะไร จะว่าปล่อยความคิดล่องลอยก็ได้

บางอย่างเราไม่ได้ตั้งคำถามว่า"ทำไม"กับวันที่ไม่เข้าใจหรอก
ทั้งหลายทั้งมวล เราทำได้เพียงพูดว่า
"ไม่เป็นไรนะ เข้าใจ"
"ขอโทษและขอบคุณ"

เราเงยหน้าบ่อยมากขึ้น
เพื่อจะมองว่าท้องฟ้ายังอยู่ ยังกอดเราอยู่

เราใช้วิธีบีบจมูกเวลาอยากจะร้องไห้ มันทำให้กลั้นน้ำตาไว้ได้อยู่
ซึ่งบางทีมันอาจทำให้เราดูเข้มแข็ง

SHARE
Writer
nicecii
^___^
nice to meet you : ) เราอยากตื่นเช้ามาเพื่อพบว่าเวลาที่ผ่านไปเป็นเพียงตัวเลขที่มากขึ้นไม่ได้เกี่ยวกับระยะเวลาที่อยู่บนโลกมานานเท่าไร ถึงได้พบว่าความเก่าใหม่ไม่ได้ห่างหายหรือเหินห่างเพียงแค่จังหวะที่ไปข้องเกี่ยวจดจำประสบการณ์ของการหายใจ.

Comments