จักวาลที่อ้างว้าง
ใช้ชีวิตบนดาวของตัวเอง
ไม่ไปโคจรรอบคนอื่น
และไม่มีใครมาโคจร
รอบเรา มันคงจะดีกว่า
ถ้าหากไปโคจรรอบใคร
แล้ววันหนึ่งเขาตัดเราออก
จากโคจรของเขา
แล้วกลับกลายเป็นเรา
ที่ต้องมาเสียใจเพราะสุดท้าย
ก็เหมือนตัวเราไม่สำคัญ
อะไรกับใครเลย

จักรวาลที่อ้างว้าง
มีแต่ตัวเราเท่านั้น
ที่หมุนรอบตัวเอง :)
เพราะเรากลัวที่่่่่่่จะต้องโดทำร้ายอีก
ตัวเราในตอนนี้คงไม่พร้อมสำหรับ
การสร้างบาดแผลขึ้นมาใหม่
เพราะเรากลัวการเปลี่ยนแปลงความไม่แน่นอนของโลกใบนี้ เราถึงไม่กล้าเริ่มทำความรู้จักกับใครเลยไม่กล้าที่จะเปิดใจให้ใคร ไม่เปิดรับสิ่งใหม่ๆ เพราะกลัววันหนึ่งความไม่แน่นอนจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง 
มันทำให้เรายืนอยู่ที่เดิม ย้ำเทัาอยู่กับที่
การเปลี่ยนแปลงมันน่ากลัวจริงๆน่ะสำหรับเรา




SHARE
Written in this book
จักวาล
Writer
Samunya
reader writer
I'm Samunya

Comments