พบเจอ

- ฉันไม่รู้เลยว่า วันที่นัดเจอเธอนั้นจะมีฝนตกมากมายขนาดนี้ มากเสียจนฉันไปแทบไม่ทันเวลา มากจนทำให้รองเท้าผ้าใบของฉันชื้น เสื้อคอเต่าลายขวางมีรอยเปียกของเม็ดฝน ริมฝีปากสีส้มอาจจะซีดจางไปบ้าง เธออาจจะเห็นฉันรีบร้อน ดูลุกลี้ลุกลน อยากบอกเธอว่าที่นี่เป็นแค่จุดหมายแรกที่ฉันต้องไป หลังจากนั้นฉันต้องไปอีกสามสี่ที่เป็นอย่างน้อย ฉันอยากคุยกับเธอ พูดจาเรื่องที่อยากจะพูดกับเธอให้นานกว่านี้ แต่แทบเป็นไปไม่ได้ในเชิงปฏิบัติ


- เราไม่ได้พบเจอกันชัดเจนแบบนี้มาแล้วสองปีกว่า เมื่อสองปีที่แล้ว ร่างของเธอดูสูงโปร่งกว่านี้ แต่นอกจากนั้นแล้ว เธอก็ยังคือเธออยู่เช่นเคย ฉันแอบสังเกตแขนเสื้อที่เธอพับต่ำกว่าข้อศอกลงมานิดหน่อย ผิวที่ขาวเหลืองและเนียนละเอียดเหมือนผู้หญิง รอยกระที่ขึ้นตามแขน เสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อน และกางเกงยีนส์ยี่ห้อ Pepe Jeans London


- ต้องโทษภาระหน้าที่ประจำวันที่ทำให้ฉันไม่ได้ดูแลตัวเองมาก่อนที่จะเจอเธอเลย หรืออาจจะมีบางวันที่ฉันนึกอยากมาส์กหน้าขึ้นมาบ้าง แต่เพราะใจคิดไปแล้วว่าอย่างไรๆ เธอคงไม่เห็นฉันไปมากกว่าคนที่ต้องทำงานร่วมกันอยู่แล้ว และนั่นก็ทำให้ฉันหมดความคิดที่จะประทินโฉมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง


- เวลาที่เธอยิ้ม เธอมีเสน่ห์ มีคนเคยบอกเธอไหมว่าดวงตาของเธอพูดได้ ช่วงเวลาที่เราไม่ได้เจอกัน หากนึกถึงเธอขึ้นมา สิ่งที่ฉันนึกออกเป็นอย่างแรกก็คือดวงตาของเธอ ดวงตาเรียวเล็กอยู่ใต้คิ้วที่ไม่เป็นระเบียบ ตาดำภายในกรอบตาดูกว้างและเป็นประกายสดใส แววตาของเธอดูจริงใจ อบอุ่น หรือเพราะฉันชอบเธอหรือเปล่า สายตาที่ฉันมองเธอเลยประมวลผลออกมาเป็นความรู้สึกแบบนั้น


- ได้เจอกันคราวนี้ รู้สึกว่าหน้าที่การงานของเธอจะเจริญก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ ในฐานะที่เป็นคนเริ่มมองตั้งแต่เธอเริ่มเดินเส้นทางสายนี้ ฉันดีใจกับเธอมาก


- ฉันเตรียมคำพูดเอาไว้หลายคำที่จะบอกเธอ คิดมาเกือบอาทิตย์ว่าหากเจอหน้าเธอ ฉันจะพูดอะไรดี จะแสดงสีหน้าท่าทางอย่างไร แต่สุดท้ายคำพูดที่หลุดมาจากปากคนขี้ขลาดอย่างฉันก็กลายเป็นคำขอบคุณคำเดียวเท่านั้น

มันอาจจะเป็นคำพูดที่ไม่มีความหมายอะไรมาก สำหรับเธอ คงได้ยินมันจนชินแล้ว แต่สำหรับฉันคำว่าขอบคุณ หมายรวมถึงอะไรหลายๆ อย่าง

- ขอบคุณที่ได้รู้จักกัน

- ขอบคุณที่วันนี้เจอกัน

- ขอบคุณที่ทำให้วันเหงาๆ ของฉันมีความหมาย

- ขอบคุณ และขอบคุณ 






until we meet again
10.22 AM /10/6/2561
SHARE
Written in this book
คุณ
เกี่ยวกับคุณ
Writer
niji
นักฝันกลางวัน
ไม่มีอะไรต้องปล่อยไปเลย เพราะไม่มีอะไรที่เก็บไว้ตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ

Comments