ใครเล่าจะรู้
ใครเล่าจะรู้ได้ว่าแท้จริงอะไรอยู่ข้างในจิตใจของคนอื่น..
ไม่มีใครรู้ได้หรอก

เกือบจะหนึ่งปีที่ผ่านพ้น
ใจคนที่เปลี่ยนผัน
อากาศสดใส กับ วันใหม่ที่เริ่มต้น

อากาศครึ้มๆกับลมเย็นๆส่งผลให้ความคิดมันไหลลื่นเกินต้านทาน
กลิ่นหญ้าจางๆหลังฝนตกเมื่อคืน 
กับ 
ฟ้าที่มีเมฆบังดวงอาทิตย์ 


วันดีๆที่ไม่มีอะไรมากวนใจนอกเสียจากความคิดของเราเอง


จะมีใครไหมที่รู้สึกเสียดายความสัมพันธ์ของเราที่ชะงักไปเมื่อครึ่งค่อนปีที่แล้ว
รักไกลๆ คนไกลๆ จากกันไปแสนไกลเพียงเพราะอยากให้เขามีความสุข

เรารักกันดีแล้ว เคยรักกันดีแล้ว ไม่ได้เสียใจ 
แต่รู้สึกเสียดายที่ความสัมพันธ์ดีๆต้องจบลงเพียงเพราะความคิดมาก 
ความที่ลืมว่าตัวเราเองก็มีความรู้สึก กลัวเขาจะเสียใจ 
กลัวเขาจะเหนื่อย กลัวเขาจะไม่มีความสุข แล้วตัวเราล่ะ? 


หืม....ณ ตอนนั้น สุขแล้วสุขสุดไหม? หรือแค่ครึ่งๆกลางๆ 


เปลี่ยนแฟนบ่อยไม่ใช่เรื่องดี
แต่ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย 

ถ้าจบความสัมพันธ์โดยดี
และเริ่มต้นกับสิ่งใหม่โดยนำบทเรียนจากความสัมพันธ์เก่าๆ
มาศึกษาว่าอะไรคือจุดด้อย จุดเด่นของมัน 


เหมือนกับการเรียนนั้นแหละ
สำคัญที่สุดคือการนำข้อผิดพลาดมาปรับใช้
สิ่งใหม่จะไม่ไปไหนไกล หากเราเรียนรู้จากข้อผิดพลาด 

รักอย่างมีสติ
ใครเล่าจะรู้ว่าอะไรรออยู่ในอนาคต

SHARE
Writer
QueenStory
writer
Just a girl.

Comments