ถึงคุณ
สวัสดีคุณ... อีกครั้งแล้วที่ฉันเขียนถึง
ถ้าฉันจะเปิดเรื่องนี้ด้วยคำว่า ฉันคิดถึงคุณ
มันคงไม่ทำให้คุณแปลกใจเท่าไหร่นัก 
ฉันจึงคิดมาใหม่... 
ฉันวาดรูปคุณอีกแล้ว..
เริ่มต้นแบบนี้..คุณคงตกใจและสงสัยไม่น้อย 
ว่าฉันไปวาดรูปคุณได้อย่างไร และวาดไปทำไม
เหตุผลเดิมๆนะ ก็ภาพของคุณน่ะยังคงติดอยู่ในหัวของฉันไม่ไปไหนราวกับว่าฉันคิดถึงคุณมากๆอย่างนั้นแหละ... 
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยวาดรูปคนอื่นๆที่ฉันเคยชอบมาก่อน แต่ความรู้สึกตอนวาดรูปคุณมันแตกต่างกับการวาดคนเหล่านั้นมาก ความรู้สึกชอบหรือแม้แต่ความรู้สึกคิดถึงก็ต่างกัน...
ฉันค่อนข้างแน่ใจแล้วว่า คนเหล่านั้นฉันอาจจะเคยแสดงออกว่าชอบก็จริงแต่นั่นไม่ใช่ความรู้สึกจริงๆแน่ๆ อย่างที่เพื่อนที่แสนดีของฉันคนหนึ่งเคยบอกไว้..

'เราไม่ได้ชอบเขา เราแค่ชอบความรู้สึกที่ได้ชอบ'

นั่นแหละ! ฉันไม่ได้ชอบคนเหล่านั้นหรอก ฉันแค่ชอบพาพวกเขาเข้ามาเป็นส่วนประกอบไอเดียเกี่ยวกับความรักที่ฉันสร้างขึ้นเท่านั้น เหมือนฉันเขียนบทหนังแล้วให้พวกเขาแสดง...
เช่นเดียวกับคุณ ในช่วงแรกของการคิดถึง ฉันค่อนข้างมั่นใจว่า คุณก็ไม่ต่างกัน เป็นแค่ตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องรักๆที่ฉันคิดขึ้น แต่ยิ่งนานเข้าการวาดรูปคุณมันบ่งบอกอย่างชัดเจนว่า นี่ไม่ใช่การสเก็ตรูปตัวละครหลักในตอนนั้นๆอย่างทุกครั้ง แต่มันเป็นการระบายภาพที่หลอกหลอน หลับตาเห็น ลืมตาเห็นต่างหาก 
นี่แหละทำให้คุณต่าง...ต่างทั้งในความรู้สึกของฉันและในความคิดของฉัน
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณจะคิดว่าฉันเป็นอย่างไรหรือไม่นอกจากโรคจิตที่ติดใจคุณซะเหลือเกิน.. แต่อย่างนึงที่ฉันอยากให้คุณทำความเข้าใจนั่นก็คือ..คุณน่ะ เกินขีดความสามารถของฉันในการห้ามความคิดหรือความรู้สึกได้ ส่วนการกระทำนั้นฉันเองก็เลิกไปรบกวนคุณแล้วเพราะฉะนั้นทิ้งส่วนนี้ไว้ให้ฉันทำความเข้าใจกับความรู้สึกแปลกใหม่นี้ทีเถอะ...

"ก็ตอนจะเข้าหาคุณ ยังห้ามใจยาก ตอนนี้จะตัดใจ จะทำง่ายๆได้อย่างไร"

ฉันเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา ไม่มีเจตนาอื่นใดนอกจากการระบายสิ่งใดๆที่อยากเล่าให้คุณฟังในวันนี้และความคิดถึงคุณแต่เพียงเท่านั้น

หากการวาดรูปคือการพาคุณออกจากสมอง
การเขียนถึงคุณก็คือการพาคุณออกจากหัวใจ
เช่นกัน...

ข้อความหนึ่งจากเรื่อง The Fault in Our Stars ของ John Green กล่าวว่า
You don't get to choose if you get hurt in this world... but you do have some say in who hurts you. I like my choices.                        "ในโลกใบนี้ คุณไม่สามารถที่จะเลือกได้หรอกหากคุณจะเจ็บปวด..แต่คุณยังคงสามารถเลือกได้ว่าความเจ็บปวดนั้นจะมาจากใคร. 
ฉันชอบตัวเลือกของฉัน"

ฉันเองก็เช่นกัน...

SHARE
Written in this book
เรื่องของคุณ
เรื่องราวของคุณ ผ่านความรู้สึกของฉัน
Writer
morningafter
weirdo
just wanna keep you like that.

Comments