one shot : lubucketchallenge (bona x luda)

ร่างกายของลูดาในตอนนี้สั่นเทาไปหมดเหตุเพราะการเอาน้ำเย็นเยือกราดลงบนศีรษะเมื่อครู่ หลังจากที่เธอได้อัดคลิปการร่วมกิจกรรม Ice Bucketchallenge ตามที่รุ่นพี่ที่รู้จักได้ส่งคำเชิญชวนมา มีเพียงสตาฟที่ยืนอยู่ด้วยกันยื่นผ้าขนหนูมาให้ 


หนาวเหลือเกิน

เธอนึกถึงภาพของพัคซูบินพี่สาวเมมเบอร์ในวงที่เพิ่งทำกิจกรรมนี้ไปเมื่อวาน เธอบังเอิญเห็นตอนที่พี่ซอลอาเอาผ้ามาคลุมตัวและกอดอีกคนไว้เพื่อคลายหนาวแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้

ก็ลูดาไม่ได้มีคนรักที่แสดงออกเก่งแบบนั้น"ขอตัวก่อนนะคะ" ลูดาโค้งหัวให้กับสตาฟแล้วเดินห่มผ้าขนหนูเดินกลับไปยังห้องพักของตัวเอง ทำไมไม่มีแสงไฟลอดออกมาทางประตูเลยนะ จำได้ว่าก่อนออกไปเปิดไฟทิ้งไว้นี่นา เอ๊ะ หรือว่าปิดแล้วหว่า ช่างเถอะน่า

ลูดาเลิกเถียงกับตัวเองในใจ มือหนึ่งที่ว่างจากการจับผ้าขนหนูที่ห่อหุ่มตัวเองบิดลูกบิดด้วยความเคยชินแล้วก้าวเท้าเข้าไปยังพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองก่อนจะต้องสะดุ้งโหยงเมื่อมีสัมผัสประหลาดพร้อมกับผ้าผืนใหญ่อีกผืนมาคลุมตัวเขาเอาไว้

"กรี๊ดดด---" เธอกรี๊ดออกมาเล็กน้อยก่อนจะโดนมือปริศนานั้นปิดปากเอาไว้แล้วตามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ข้างหู

"อย่าเสียงดังไปสิ" เสียงคุ้นมาก... แต่ก็คงไม่ใช่หรอกน่า

ลูดาพยายามพลิกตัวหันกลับไปมองคนข้างหลังแต่ด้วยแรงกอดรัดจากผ้าห่มทำให้ลำบากเหลือเกิน 

"หนาวไหม" เธอคนนั้นถาม ลูดาตอบเสียงอู้อี้กลับไปเพราะถูกปิดปากเอาไว้อยู่ทำให้เธอคนนั้นหัวเราะเสียลั่นห้อง "พูดอะไรไม่รู้ พี่ฟังไม่รู้เรื่องเลย"

ทนไม่ไหวแล้วนะ

ลูดาอ้าปากเล็กน้อยและงับลงเข้าที่มือของเธอคนนั้นอย่างเต็มแรงจนเธอต้องปล่อยมือออกอย่างช่วยไม่ได้ รู้จักลีลูดาน้อยไปเสียแล้ว

เธออาศัยจังหวะที่อีกคนกำลังเจ็บมือวิ่งไปเปิดไฟในทันที อยากจะรู้นักว่าใครมาเล่นบ้าแบบนี้! ทันทีที่แสงสว่างสาดไปทั่วทั้งห้องใบหน้าของคนตรงหน้าก็ปรากฏชัดขึ้นทันที... พี่โบนา

"พี่มาได้ไง" ไม่รู้จะพูดอะไรออกไปเลย ไม่คิดว่าเป็นพี่โบนาด้วยซ้ำ


"ว่างแล้วก็เลยมา" อีกคนยิ้มตอบ "แค่นี้ก็ต้องกัดกันด้วยนะ"

"ก็พี่เล่นอะไรไม่รู้"

"หนาวไหม" เขาพยักหน้าตอบไป "ถ้าจะทำทำไมไม่บอกพี่ก่อน รอพี่มาก่อนก็ได้นี่นา"

"พี่ทำงานยุ่งจะแย่"

"เราก็ยุ่งเหมือนกันนี่" โบนาเดินเข้ามาใกล้แล้วลูบหัวของลูดาเบาๆ "หนาวแบบนี้มีพี่อยู่ก็อุ่นขึ้นแล้วเนอะ" ลูดาอมยิ้มให้กับคำตอบของคนตรงหน้าอย่าซ่อนไม่มิด

"ขอบคุณนะคะ" เธอพูดตอบกลับไปเสียงแผ่ว

"อะไรนะ"

"ขอบคุณ" เธอพูดย้ำกลับไปอีกที

"ชอบคุณเหรอ?" คนเป็นพี่ส่งน้ำเสียงยียวนกลับมา แกล้งกันนี่นา

"ขอ ออ บอ ขอบ คอ อุ นอ คุณ"

"ชอบคุณ"

"เค้าบอกว่าขอบคุณ"

"แต่พี่บอกว่าชอบคุณไง" อีกคนพูดจบก็ส่งยิ้มกว้างที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองกลับมา "ชอบคุณ ลีลูดา"

"เค้าก็ชอบพี่"

ก็บอกแล้วว่าคนรักของเธอแสดงออก(ต่อหน้าคนอื่น)ไม่เก่ง
ไปค่ะ มาแล้วไปแล้ว มาแบบสั้นๆไม่มีแก่นสารใดๆแต่รู้สึกว่าต้องมาแล้วอะจังหวะนี้ ไหนๆเมื่อวานก็ลั่นฟิคซอลบินแล้ว วันนี้ก็โบลูซะหน่อย แงงงงงงง ไม่ยอมกอดน้องนักใช่ไหม! กอดในฟิคเดี๋ยวนี้ กอดเลยนะ กอด!!!!!

tag ; #ฟิคคุณฟิ้ว 
SHARE
Written in this book
wjsn shortfiction
จักรวาลอูจูโซนยอมีดวงดาวอยู่ 78 ดวง ดวงที่ส่องสว่างที่สุดในใจของฉันคือดวงดาวที่ชื่อว่า 'ซอลบิน' 🚀🌙💘💙
Writer
typrnnn
writer and reader
no seolbin no life

Comments

LoveyouYuri
1 year ago
กี๊ดๆๆๆๆๆ ตอนเถรยงกันว่าขอบคุณกับชอบคุณนี่เขินมากเลยค่ะ ชอบคุณชอบพี่อะไรกันค่ะ ทำไมไม่กอดกันให้จบๆ คิกๆๆ
Reply
typrnnn
1 year ago
ต้องโดเนทให้กี่บาทพิโบถึงจะยอมกอดน้องคะ ตอบชิปเปอร์หน่อย T_T
JKNOLLY
1 year ago
ชอบคุณ กรี๊สสส บ้าบอเปนทิสุด อ๊ากกกกกก เขิลปัยหมดดเรย
Reply
typrnnn
1 year ago
ก็คือตอนแต่งหน้าร้อนมากค่ะน้อน ,-,
stayweird
1 year ago
น่ารักมากเลยค่ะะะะ ; - ; แล้วพิโบเนี่ยน้า มาชอบคงชอบคุณอะไร บ้าบอทิสุด
Reply
typrnnn
1 year ago
,-, หยอดเก่งงงงง /ตัดภาพมาที่ความจริง ฮ้องไห้5555555555555555
Redlight_
1 year ago
ไหนน้อนบอกว่ามีคนรักที่แสดงออกไม่เก่งไงคะ นี่ว่าพี่เขาก็แสดงออกเก่งอยู่นะคะ ทำซะขนาดนี้แล้ว ฮือออออ เขิงงงงง
Reply
typrnnn
1 year ago
งื้อๆๆ เขิงงงงง😳😳
MNTY
1 year ago
เขินแทนแลงงงมากกกกกกเลยค่ะ ตอนนี้คือต้องเอาผ้าห่มมาปิดหน้าตัวเอง กลัวคนอื่นบอกว่าบ้า 5555555 หยุดยิ้มไม่ได้เลยค่ะ แก้มจะแตก เขินนนนนนนนนนนนม๊ากกกกกกกก

Reply