ความพยายามในการเข้าสู่วงโคจรของคุณ
4 June 2018
104 วัน หลังจากที่ทินเดอร์ทำให้เราเปลี่ยนสถานะจากคนสองคนบนโลก เป็นคนรู้จักกัน

วันนี้เรานัดเพื่อนไว้ที่ม.เกษตรฝั่งงาม ซึ่งที่ทำงานของคุณอยู่รั้วติดกันแต่อยู่ฝั่งวิภาฯ

                                 "เย็นนี้ว่าจะไปเกษตร"
"มาหาเราใช่ป่ะ"
                                         "จะอยู่รอป่ะล่ะ"

...ขออ้อยนิดนึง จริงๆก็ยังไม่ได้คิดจะไปเจอหรอก เราเป็นผู้หญิงนะ ไปหาผู้ชายถึงที่ได้ไง ต่อให้ถ้านับตามจริง เราจะเป็นรุ่นน้องมหาลัยเดียวกับคุณก็เถอะ (แต่ก็ไม่ได้อยากเป็นแค่น้องนี่)

พอเราเฉลยว่าที่ไปนี่คือนัดเพื่อนไปแฮงค์เอ้าท์กัน แล้วไล่ให้คุณกลับบ้าน คุณก็งอน พอเราถามว่าอยากให้ไปหาไหม คุณก็ชวนให้มา พอเราถามว่าอยากเจอมีธุระอะไร คุณก็บอกว่าไม่มี 

แต่พอเราบอกว่าจะแวะทำธุระบาร์ใหม่ เพราะรถฝั่งงามติดมาก เลยเลี่ยงมาเข้าม.ทางฝั่งวิภาฯ คุณก็ดันบอกว่ากำลังจะไปกินข้าวบาร์ใหม่พอดี 

เจอแบบนี้จะให้ทำไง วงโคจรทับกันทั้งที ไม่เจอก็หาว่าป๊อดดิ 555

และแล้วเราก็ได้เจอกันครั้งแรก ที่บาร์ใหม่
โคตรโรแมนติกเลย
ตอนเย็นบาร์ใหม่ อากาศร้อนๆ ไฟสลัวๆ ยุงเยอะๆ
ไม่มีอะไรเอื้อให้เราดูน่าประทับใจในสายตาคุณเลย

คุณก็ไม่ต่างอะไรจากในรูป ดูเป็นผู้ใหญ่กว่านิดนึง จะแปลกใจหน่อยก็ตรงเสียงทุ้มๆนี่แหละ ก็เคยคุยกันแค่ผ่านตัวอักษรนี่

ส่วนเราเองก็คงจะไม่ตรงปกสำหรับคุณ ก็แหม เราก็ผู้หญิงนี่ ต่อให้ไม่ได้ผ่านแอพอะไรมากมาย แต่ก็ยอมรับว่ากว่าจะเลือกรูปโปรไฟล์ได้สักรูป ก็ถ่ายเป็นสิบมุมเหมือนกัน

เราคุยกันไม่ถึง3นาที

อ่านไม่ผิดหรอก และเราก็ตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้น ไม่อยากให้มองว่าเราตั้งใจมาหาคุณ กะว่าความมาไวไปไวจะทำให้คุณตื่นเต้น หรือหวั่นไหว คิดมากกับเราบ้าง

แต่ก็ไม่เลย...

สุดท้ายก็มีแต่เราที่คิดไปเองอยู่ดี
งานมโนเป็นเลิศตลอดแหละ

หลังแยกกัน เราก็ยังคุยกันปกติ จนวันถัดไปเราถึงได้ถาม

                      "เจอตัวจริงแล้วตกใจอะดิ 555"
"ตกใจไรอะ"   
                              "ก้ออยู่ดีๆก้อโผล่มาหา" 
                               "แล้วก็ไม่ตรงปก 555"
"คิดมาก"
                                         "ป่าวซะหน่อย"
"ป่าวก็ป่าว อิ"
                                 "ก็ไม่เคยไปหาผู้ก่อน"

...ปกติไม่เคยอ้อยใครเลย
คุณเป็นคนแรกเลยนะ รู้ตัวบ้างดิ

ไม่เอาๆ ลบๆ

                    "ปกติมีแต่ผู้เป็นฝ่ายมาหา 555"

แบบนี้ละกัน...
แต่ไหนใครบอกสวยมักนก ตลกมันได้ไง
ไม่เห็นจะจริงเลย

ทุกอย่างมีแต่น้อยลง
คุณคุยกับเราน้อยลง แคร์ความรู้สึกเราน้อยลง
ตอนก่อนจะเจอกันยังดีซะกว่า

แต่ก็ชอบนะ ตอนที่คุณชวนให้เรามาหา 
แล้วก็งอนในตอนที่เราบอกว่าจะไม่มา 


เราชอบความรู้สึกเวลาที่คุณแสดงออกว่าต้องการเรา
ชอบมากจริงๆ...


เอาเถอะ เราขอเก็บไว้แต่สิ่งดีๆแล้วกัน
เพราะต่อให้คุณตัดสินใจว่าจะไป 
เราก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่มีสิทธิ์จะรั้งคุณไว้อยู่ดี

ไม่น่าแวะไปเจอคุณเลยวันนั้น
หรือที่จริงเราอาจจะไม่ควรรู้จักกันเลยด้วยซ้ำ

แต่ยังไงก็ขอบคุณนะที่เข้ามา
ทำให้เราได้รู้ ว่าเรายังสามารถรักได้
ต่อให้รักครั้งนี้มันจะไม่สมหวังก็เถอะ 
555 TT



SHARE
Written in this book
You who came from Tinder

Comments

sundaymorning
11 months ago
บรรยายแล้วคิดถึงม.เกษตรฯเลยค่ะ :)
Reply