ReadAndLearn ยังหายใจต้องไม่แพ้
เป็นหนังสือฟาสต์ฟู้ดธุรกิจเล่มเฉพาะกิจ ที่เอาเรื่องดีๆจาก 19 เล่มแรกของหนุ่มเมืองจันท์มารวมไว้ในเล่มเดียว แม้ทั้ง 19 เล่มแรกผมจะอ่านมาหมดแล้ว แต่เล่มนี้ก็เหมือนเป็นการเตือนความจำให้สมองได้ทำงานอีกครั้งนึง
.
อย่างเรื่องหนึ่งที่ผมชอบมากตั้งแต่อ่านครั้งแรก จนพอได้อ่านครั้งนี้ก็ทำให้รู้สึกชอบมากเป็นพิเศษ คือเรื่องของนักวิ่งที่ชื่อว่า “จอห์น สตีเฟ่น อัควารี”
.
จอห์น สตีเฟ่น อัควารี เป็นชาวแทนซาเนียที่มาเข้าร่วมแข่งขันวิ่งมาราธอนที่โอลิมปิกแม็กซิโกในปี 1968
.
เค้าวิ่งเข้าเส้นชัยเป็นคนสุดท้ายแบบไม่มีใครคาดคิด เพราะมาหลังจากพิธีมอบเหรียญรางวัลเรียบร้อย และผู้คนก็พอกันเดินออกจากสนามกีฬาแล้ว แต่ อัควารี คนนี้กลับเพิ่งวิ่งเข้ามาในสนามด้วยอาการบาดเจ็บเลือดโชกขาข้างขวา จนต้องเอาผ้าพันแผลห้ามเลือดไว้
.
เค้าวิ่งด้วยความเร็วที่ช้ากว่าเดินของคนปกติเสียอีก แต่ อัควารี คนนี้ก้ยังไม่หยุดวิ่ง และก็วิ่ง วิ่ง วิ่ง ในขณะที่หลายคนเลือกเดินออกจากการแข่งขัน
.
มีหลายคนที่ออกจากการแข่งขันไปเมื่อรู้ว่าโดนทิ้งห่างเป็นกิโลเมตร และรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ชนะ
.
สำหรับคนทั่วไป “ชัยชนะ” คือ “เส้นชัย”
.
แต่สำหรับ อัควารี แล้ว การวิ่งถึง “เส้นชัย” คือ “ชัยชนะ”
.
การพิสูจน์ตัวเองว่าทำได้ การก้าวข้ามข้อจำกัดของตัวเองที่เคยมี คือชัยชนะที่สำคัญกว่าชัยชนะที่ได้รับการยอมรับจากผู้อื่น
.
ไม่ต้องแข่งกับใคร แข่งกับตัวเองในเมื่อวานก็พอ
.
ถ้าเราเอาชนะตัวเองได้ทุกวัน เราก็จะไม่มีวันหยุดเก่งขึ้น
.
.
เหมือนที่หน้า 157 บอกว่า คำว่า “แรงบันดาลใจ” หรือ “Inspiration” มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินว่า “Spirarae” ที่แปลว่า “ลมหายใจ”
.
ปราศจาก “ลมหายใจ” เราก็ไม่มีชีวิต
.
ปราศจาก “แรงบันดาลใจ” ชีวิตก็ไม่มีความหมาย
.
ทำให้ผมคิดถึงน้องเติร์ด ที่อีเมล์มาขอบคุณที่ผมเป็นแรงบันดาลใจให้เค้า และอีเมล์ที่น้องเติร์ดเขียนมาหาผมนั่นแหละ ก็เป็นแรงบันดาลใจให้ผมเช่นกัน
.
ถ้าจากเรื่องของนักวิ่ง “อัควารี” คนนี้ บอกให้รู้ว่า “ปัญหา” คือเรื่องปกติของชีวิต แต่เราส่วนใหญ่มักมองว่าปัญหาทำให้ชีวิตไม่เป็นปกติ
.
เหมือนกับการขับรถ ที่พอเจอหลุมบ่อเรากลับบ่น แต่พอเจอทางเรียบถนนดีๆ เรากลับเฉยเมยไม่ชื่นชม
.
ทั้งที่ความจริงแล้วเราควรชื่นชมถนนดีๆมากกว่า
.
เหมือนที่พระไพศาลบอกว่า เรามักเห็นความราบรื่นเป็นเรื่องปกติ เป็นสิทธิที่เราควรจะได้
.
ถ้าเราสามารถปรับใจได้ว่าถนนที่ขรุขระเป็นเรื่องธรรมดา ความไม่ราบเรียบของชีวิตเป็นเรื่องปกติ แต่ถนนที่เรียบและไร้ฝุ่น หรือชีวิตที่มีความสุขต่างหากเป็นเรื่องไม่ปกติ
.
พอเปลี่ยนมุมคิดแค่นี้ ความรู้สึกกับความสุขก็จะพุ่งทะยานมหาศาล
.
ใช้ชีวิตในโลกเดียวกัน แต่ได้เปรียบจนใครๆต้องอิจฉา
.
ทั้งหมดคือ “ความหวัง” ที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่
.
แต่ “การลงมือทำ” ต่างหาก ที่ทำให้ลมหายใจมีความหวัง
.
อย่ามัวแต่มองโลกในแง่ดี อย่าเอาแต่มีความหวัง ต้องลงมือทำด้วยครับ
.
เพราะสุดท้ายแล้วแม้จะไปไม่ถึงฝัน แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ลองทำตามฝันใช่มั้ยครับ?
.
เหมือนที่ผมหวังว่าจะอ่านหนังสือของหนุ่มเมืองจันท์ตามให้ครบทุกเล่ม หวังไว้ตั้งแต่ปีก่อน ตอนนั้นพอรู้ว่าหนุ่มเมืองจันท์มีหนังสือพิมพ์ออกมากว่า 31 เล่ม ไม่รู้จะตามอ่านจบได้เมื่อไหร่
.
แต่ 1 ปีผ่านไป อ่านจบหมดทุกเล่มแล้วครับ แล้วก็ได้ข้อคิดอะไรดีๆเยอะมากด้วย
.
.
แล้วคุณล่ะฝันหรือหวังอะไรอยู่ รีบลงมือทำนะครับ
.
.
#ReadAndLearn ยังหายใจ ต้องไม่แพ้
.
หนุ่มเมืองจันท์เขียน
สำนักพิมพ์มติชน
.
เล่มที่ 75 ของปี 2018
20180608
SHARE
Written in this book
ReadAndLearn
อ่านเพื่อเรียนรู้จากเรื่องราวและเรื่องเล่า
Writer
nuinattapon
Reader
Hi my name is Nattapon I love to read and share story inside the book to everyone. I just want to share.

Comments