โซเชียลของเรา
ยองแจเลี้ยงหมาไว้ 1 ตัว ชื่อโคโค่ ชอบถ่ายรูปโค่อัพลงไอจีตัวเองบ่อยๆ ยองแจบอกว่าจะลงให้ได้ 333 รูป แต่หลังจากได้ 333 รูปแล้วจะทำยังไงต่อ ในใจเราขอให้ยองแจอัพให้ถึง 3333 เลย จะได้มีรูปยองแจอยู่ในไอจีได้นานๆ เพราะยองแจไม่ค่อยชอบลงรูปตัวเองอยู่แล้ว ตอนแรกที่ติ่งเราหาไอจีคนอื่นเจอหมด ยกเว้นยองแจ นี่ก็ไปสืบในเน็ต ในพันทิป มีกระทู้บอกว่ายองแจไม่เล่นไอจี แต่เราก็ไม่เชื่อ ไปค้นๆๆๆ จนเจอ แต่ตอนนั้นเล่นอะไรไม่ค่อยเป็นไง ส่วนใหญ่เล่นแต่เฟส ซึ่งตอนนี้เราก็รับรู้ว่าเฟสเป็นเครือข่ายสังคมที่คนเล่นเยอะมากและจะเกิดปัญหาได้ง่ายมากๆเวลาโพสต์อะไร บางทีแค่ประโยคเดียวก็เป็นเรื่องใหญ่โต น่ารำคาญ เลยลองโหลดทวิตมาเล่นดู ก็พบว่าทวิตนี่แหละที่สิงสถิตของติ่งเกาหลี มีติ่งเกาหลีมากมายหลายด้อมที่ไม่ได้ใช้รูปโปรไฟล์เป็นรูปตัวเอง แต่ก็ไม่มีใครสืบว่าคนๆนั้นเป็นใคร ทุกคนอาจจะคิดว่ามันก็แค่สังคมปลอมๆที่เราจะสร้างตัวตนยังไงก็ได้เพื่อนหลอกคนอื่นโดยที่ไม่เปิดเผยตัวตน แต่อย่าลืมสิว่ามันไม่ได้มีด้านเดียวนะ ด้านที่เรามองคือ บางคน เราไม่จำเป็นต้องรู้จักหรือให้เขารู้จักเรา เราก็คุยกันได้ บางทีโผล่มาบ่อยๆเพราะเราฟอลเค้ามันก็ทำให้อบอุ่นหัวใจถึงจะไมไ่ด้รู้จักกันก็ตาม ดีกว่าจะต้องมานั่งจมอยู่กับเฟส คำคม หรือดวงประจำวันต่างๆ ก่อนหน้านี้เราก็เป็นอย่างวัยรุ่นทั่วไปเนี่ยแหละ ชอบคำคม แต่ตอนนี้เราคิดว่า ถึงคำคมมันจะโดนใจแค่ไหนเราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ในทวิตเหมือนเป็นอีกโลกนึงของเรา ที่เราจะทวิตอะไรก็ได้(แบบไม่ผิด) จะติดตามใครก็ได้ และมีคนที่ชอบเหมือนเราเยอะแยะมากมาย เป็นสังคมที่เรามีความสุขมากๆ แต่ชีวิตจริงเราก็มีเพื่อนนะ เป็นเพื่อนที่ดีมากด้วย แต่เพื่อนเราไม่ได้ติ่งเหมือนเรา นี่ไงเราถึงเล่นทวิต ความสุขที่เราได้อัพเดตชีวิตประจำวันของศิลปิน ความสุขที่ได้เก็บรูปศิลปินที่ชอบจากแฟนไซต์บ้านต่างๆ ความสุขที่ได้หวีดอปป้ากับติ่งด้วยกัน เราเหมือนเป็นเพื่อนกันทั้งๆที่ยังไม่เห็นหน้า คงเพราะความชอบที่เหมือนกันละมั้ง เรามีความสุขมากๆ ด้วยความที่เราค่อนข้างจะ Introvert หรือโลกส่วนตัวสูงนั่นแหละ ตั้งแต่มีทวิตเราก็หวีดได้เต็มที่เลย ถ้าถามว่าในเฟสหวีดไม่ได้เหรอ ก็ได้ แต่เราเพิ่มพ่อกับแม่เป็นเพื่อนในเฟสด้วยน่ะสิ ไม่ดีไม่งาม ถ้าหวีดลงกลุ่มแฟนคลับ อันนี้เพื่อนเราอยู่ด้วย เพื่อนในห้องที่ไม่สนิท เค้าเห็นเราเงียบๆ พอเรามาหวีดแบบนี้เค้าก็เกลียดเรา นี่เราพูดเรื่องจริงนะ บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่ะ คนเงียบๆมันจะมีสิ่งที่ชอบบ้างไม่ได้เลยเหรอ ไม่เสือกสิ แต่ตอนนี้เราเคลียร์ละ เคลียร์เพราะตอนนั้นจารย์สั่งงานกลุ่ม เราได้อยู่กับเพื่อนที่เกลียดเราคนนั้น เราไม่อยากคุย ก็เลยกลับไปบ้านแล้วก็ทำงานกลุ่มนั้นมา คนเดียว พอมาถึงรร.เราก็ถามว่าทำงานมามั้ย อย่างที่เราคาด คือไม่ทำ เราก็เลยเอางานที่เราทำมาให้เพื่อนคนนั้นเขียนชื่อด้านหลัง เค้าไม่ขอบคุณนะที่เราทำมา แต่เค้าก็ดีกับเราตั้งแต่นั้น ซึ่งมันก็ดีแล้วแหละ ละก็เค้าไม่ได้เกลียดเราเรื่องนั้นเรื่องเดียวนะ คงเป็นเพราะ...ไม่บอกดีกว่า แต่นั่นแหละ คราวหลังเราจะไม่ไปเขียนด่าเค้าในเฟสอีกละ จะอยู่เฉยๆ ไม่นินทาใครน่าจะดีกว่า เอ๊ะ...บอกไปละ เราก็ไม่ควรไปทำเนอะ ตอนนี้เราไม่ได้มีเวลาว่างมากขนาดนั้น อีกสองอาทิตย์จะสอบ การบ้านก็เยอะมากขนาดที่เดือนที่ผ่านมาคือเสาร์อาทิตย์ไม่ได้พักเลย ขนาดเราเลิกเรียนพิเศษแล้วนะ เวลายังไม่ค่อยจะพอ ตอนนี้ใกล้สอบ แล้วคือหัวก็มาแล่นเรื่องที่จะเขียนเนี่ย เป็นแบบนี้อีกละ ตอนว่างๆไม่มีอะไรจะเขียนหรอก แต่พอใกล้สอบความคิดมาเต็มเลยจ้าาาา ตายห่า กูจะสอบได้มั้ยวะเนี่ย อิเวน แต่ยังไงเราก็มีกำลังใจสอบเพราะยองแจน้าาาา ยองแจเป็นกำลังใจของเราเพราะฉะนั้นเราจะสอบให้ได้คะแนนดีๆไม่ตกซักวิชาเลย(พูดแบบนี้ก็ยังไม่ไปอ่านหนังสืออีกนะ) งั้นแล้วเจอกันใหม่นะคะผู้อ่านทุกท่าน ผู้ฟอลโลว์เราทั้งหลาย(แทบไม่มี) เราไปอ่านหนังสือก่อนนะ วันนี้จะอ่านวิชาหลักให้หมด(จะสี่โมงแล้วนะมรึงงงง อ่านหมดเรอะ) เนื้อหาเยอะมากๆเลย ยองแจจ๋า(GOT7) โฮชิจ๋า(SEVEENTEEN) ควานลินจ๋า น้อนจี้จ๋าาาาาา(WannaOne) เป็นกำลังจะให้เก๊าด้วยนะ รักส์ที่สุด บัยสสส์ 
See you Again หลังสอบเด้ออออ
SHARE
Written in this book
โรงเรียน 💓
Writer
117
writer
ประสบการณ์ของติ่งเกาหลีธรรมดาๆคนหนึ่ง

Comments