แฟนเก่า..คือหนังสือที่ไปไม่ถึงตอนจบ (old boyfriend)
03:24 AM
ใครเป็นคนตั้งกฏเกณฑ์
ว่าแฟนเก่า เปรียบเสมือนหนังสือที่จบแบบเดิม?

: นั่นสิ ใครเป็นคนนิยามอะไรพวกนี้วะ?


เธอตื่นขึ้นมาในคืนที่ดึกสงัด พลันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิด Twitter 

เธอเห็นประโยคสั้นๆบน Timeline เป็นประโยคคุ้นเคยที่เธอมักพบเจอบ่อยและตั้งคำถามทุกครั้งที่อ่านมัน

“ กลับไปดีกับแฟนเก่า ก็เหมือนอ่านหนังสือเล่มเก่า ”



เลอะเทอะ!


: มันก็แค่ข้ออ้าง ของคนสองคนที่ไม่ยอมปรับตัวใหม่ แล้วก็เสือกปล่อยให้จบกันแบบเดิมๆ ลูปวนอยู่แบบนั้น ไร้สาระสุดๆ


เธอคิดในใจ
เธอย้อนแย้งกับบทความพวกนั้น
มาโดยตลอด และยังคงไม่เข้าใจ
ว่าใครคือผู้นิยามมันขึ้นมา


เราเปลี่ยนแปลงได้เสมอ แต่ตอนจบมันคือเรื่องของอนาคต
ทุกๆอย่างที่เราทำอยู่ทุกวันนี้
ก็ไม่ต่างอะไรกับการควบคุม
เรื่องราวในหนังสือ
เพื่อที่จะตีพิมพ์ตอนจบของตัวเราเอง

ความรักก็เช่นกัน...

เธออ่านบทความใน Twitter 
ก็พลันเปิดดู story ig ของเขา
เพราะความคิดถึง..


...เธอคบๆเลิกๆกับเขามาไม่รู้กี่ครั้ง



แต่ครั้งนี้เหมือนกับว่า
มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เลิกกันจริงจัง

มันไม่ใช่เพราะเธอหมดรักเขานะ
มันเป็นเพราะเธอเหนื่อย
เหนื่อยที่ต้องกลับมาคบ
กับคนที่ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเอง
เพื่อความรักของทั้งคู่เลย


จริงๆแล้วตอนจบเราสร้างมันได้เสมอ มันอยู่ที่ตัวแฟนเก่าต่างหาก คนที่กลับไปคบแต่ไม่ยอมปรับอะไรกันใหม่ อย่าหวังว่าตอนจบมันจะดีเลย


เธอยังคงเลื่อนดูรูปเก่าๆของเธอและเขาที่ถ่ายคู่กัน พลันหลุดยิ้มอ่อนๆ ชื่นชมกับความสุขพวกนั้น

เธอชินกับการคบๆเลิกๆ จนไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรขนาดนั้นแล้ว...


ตีแผ่ความจริงของทฤษฎี“เปรียบความรักให้เหมือนหนังสือ”
คนสองคนที่มาเจอกัน
ก็เหมือนหนังสือ 2 เล่ม
ที่มา collaboration กัน 
เพื่อสร้างหนังสือเล่มเล็กแยก
เป็น The Book You X Me 
เป็น collection สะสมประดับชีวิต




ทุกๆครั้งที่เลิกกับใครก็ตาม
หัวใจเราแทบจะรื้อ Plot เรื่องทั้งหมด
ที่เป็นเรื่องราวความรักของเรา
ออกมาเผาทิ้งเสียหมด

เราแทบจะเผาไหม้ความทรงจำพวกนั้น
แต่สุดท้าย
ผงทุลีที่เราเผาไหม้ก็ยังคงตกตะกอน
อยู่ในจิตใจเราไม่ไปไหน




เหมือนจริงๆแล้ว
คนเราลืมไปว่า..
เราเขียนตอนจบของหนังสือไปแล้ว

เราเขียนมันไว้ตั้งแต่แรกเริ่ม!
เราเขียนมันไว้ทั้งๆที่
เรายังไม่เขียนโครงเรื่องเลยด้วยซ้ำ!

Happy Ending 

นี่คือประโยคสั้นๆในตอนจบ
ของความรักอันแสนหวานชื่น
ที่เราเขียนไว้แบบสวยงาม

คุณบรรจงเขียน Plot เรื่องตอนจบ
แต่ไม่สนใจการดำเนินเรื่องของหนังสือ
แสดงว่า..
คุณไม่ได้แต่งเรื่องไปถึงตอนจบ


แฟนเก่า เปรียบเสมือนหนังสือที่ไปไม่ถึงตอนจบต่างหาก!




“หนังสือเล่มเก่าอะไรหละ มันยังแต่งไม่จบด้วยซ้ำ มันแค่ทำตัวแบบเดิม ไม่เปลี่ยนตัวเองสักทีมากกว่ามั้ง!”






: เบื่อความห่วยของรักครั้งนี้ชะมัด

“เราไม่ได้ให้โอกาสเขาแก้ไขตอนจบ เพราะตอนจบมันดีอยู่แล้ว เราแค่ให้โอกาสเขาแต่ง plot เรื่องต่อให้ถึงจุดจบที่เราสร้างกันไว้ตั้งแต่แรกมากกว่า แต่เขาทำไม่ได้เลยสักครั้ง”

ทุกๆครั้งที่หัวใจของเธอบอกเธอว่าเธอยังรักเขาอยู่ เธอก็พร้อมที่จะให้โอกาสเขา เข้ามาแต่ง plot เรื่องต่อให้ถึงจุดจบเสมอ


เธอเชื่อว่า
ถ้าวันหนึ่งเขากลับเข้ามา
เธอก็ยังคงพร้อม
ที่จะต่อ plot เรื่องไปให้ถึงจุดจบของเรา





แด่แฟนเก่า..

: ตอนนี้คุณเป็นแค่หนังสือที่ไปไม่ถึงตอนจบ เพราะตอนจบ มันคือ happy ending ไม่ใช่ความห่วย ที่คุณทิ้งไว้ให้เป็นแผลเป็นเปอะเปื้อนหัวใจของเรา

เราไม่รู้หรอก
ว่าวันที่เราเหนื่อยกับการ collaboration
กับหนังสือของคุณมันคือวันไหน
แต่ตราบใดที่เรายังรักคุณ
โอกาสก็ยังคงมีค่ามากพอที่เราจะให้คุณ


มันอยู่ที่คุณ
ว่าจะมาแต่ง plot เรื่องที่ค้างคาต่อมั้ย
และก็อยู่ที่คุณ
ว่าจะปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องรึเปล่า
ถ้าคุณรู้ว่า plot เรื่องไม่เวิร์ค ก็ควรเปลี่ยนแนวคิดแล้วรับฟังกันหน่อย


อย่าโทษตอนจบของเรื่องนักเลย
เพราะตอนจบ ..
เราแต่งกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วหนิคุณ



// GOOD NIGHT 
04:29 AM







SHARE
Written in this book
READ ME
Writer
chalistory
1 person for millions story
IG : fofunsaraarmaitho Twitter : borntobechali contact : chalisasky@gmail.com

Comments