2 ! 3 !
ไม่เป็นไรนะ พอนับ 1 2 3 แล้วลืมมันไปซะ ลบความทรงจำแสนเศร้าไปให้หมด

เราเขียนบทความนี้ตอนที่กำลังนั่งฟังเพลง 2!3! เพลงของบังทันของเรา 
เราฟังมันอีกแล้ว 
เราท้อแท้อีกแล้ว
และเรายิ้มได้อีกครั้งแล้วหลังจากได้ฟังเพลงนี้ 
....จะเรียกได้ว่าเป็นเพลงโปรดของเราเลยก็ว่าได้ เป็นเพลงภาษาเกาหลี ฟังรู้เรื่องหรอ??? หลายคนถามเราแบบนั้น เราชอบดนตรีเพลงนี้มาก เป็นเพลงที่แค่หลับตาฟังแค่ท่วงทำนองก็ยิ้มออกมาได้แล้ว แล้วการจะรู้ความหมายของเพลงนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไรเช่นกัน 

วันนี้เราเหนื่อยจัง และเราหวังว่าพรุ่งนี้เราจะหายเหนื่อย และมีแต่สิ่งดีดีรออยู่ แต่ลึกๆในใจแล้วนั้น ก็กลัวว่าจะไม่เป็นอย่างที่หวังจริงๆ พรุ่งนี้จะเป็นยังไงใครจะรู้ ถึงแม้ว่าจะมีคำกล่าวว่า ตัวเราเองเป็นคนกำหนดพรุ่งนี้ แต่มันก็คงจะไม่เสมอไปสำหรับเรา เราเชื่อ ว่าหลายๆคนก็คงคิดแบบนี้เหมือนเรา  แต่พอเราได้เข้ามาอยู่ในเซฟโซนของเรา มี 1 เตียง หมอน 2 ใบ ตุ๊กตาลูกรักทั้งหลาน เพลงดีดี หูฟัง1เส้น  แล้วหลับตา มีสิ่งหนึ่งที่เราฉุนคิดขึ้นมาได้ มันอาจจะเป็นกลไกการป้องกันความรู้สึกตัวเองของเราก็ได้ สิ่งที่เราต้องทำคือ เลิกกลัว ไม่มีอะไรเข้มแข็งเท่าใจคิดของเรา เหมือนกับทีไม่มีอะไรอ่อนแอจนทุกข์เท่าใจคิดของเราเช่นกัน 

ทำไมถึงมาเขียนเรื่องน่าเบื่อแบบนี้??? เราแค่อยากบันทึกเอาไว้ให้กำลังใจตัวเอง (และใครที่ผ่านมาอ่าน) ว่าอย่างน้อยก็มี ณ เวลานี้ มีเราเองที่จะยิ้มอยู่ตรงนี้ ยิ้มเป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกคนที่เศร้า เพื่อที่ถ้าเกิดความเศร้าเข้ามาในจิตใจเราอีกครั้ง เราจะกลับมารับรอยยิ้ม ณ เวลานี้  เหมือนที่คนที่ร้องเพลงที่เรากำลังฟังตอนนี้เขาทำ เราอยากเป็นคนสร้างรอยยิ้มบ้าง เหมือนที่เราได้รับรอยยิ้มนี้มา 

อย่าดูถูกกำลังใจจากคนที่กำลังเศร้าเลย กำลังใจเหล่านั้นมันมาจากใจจริงๆนะ  ลองยิ้มดูสิ...บางทีรอยยิ้มของคุณอาจจะสร้างรอยยิ้มให้เรากลับมาได้เช่นกัน





SHARE
Writer
p_m_y
Dreamer
this is private zone

Comments