การเมืองไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
การเมืองไม่ใช่เรื่องเลวร้าย และไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ประเทศไม่พัฒนา เพราะในชีวิตประจำวัน ทุกครั้งที่เกิดปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น “การเมือง” จึงเป็น “ความคิด/ความรู้สึก/การปฏิบัติบางอย่าง” เพื่อโน้มน้าวให้คนรอบตัวให้ความหมาย/ปฏิบัติต่อสิ่งต่างๆ ตามที่ตนต้องการอยู่แล้ว

ตัวอย่างที่ง่ายที่สุดที่อาจจะพอกล่าวได้ เช่น ลูกรู้สึกร้อน เลยหิวน้ำ จึงรบเร้าขอให้แม่ซื้อน้ำให้โดยร้องไห้งอแง แม่ใจอ่อนจึงยอมซื้อน้ำให้ลูก นี่ก็คือการเมืองแล้ว

ผมว่ามันไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “การเมืองมากเกินไป” หรือบางสิ่งอาจจะ “การเมืองน้อยเกินไป” แต่ทุกคนย่อมมีสิ่งที่ตนต้องการและทำทุกอย่างเพื่อให้ตนบรรลุเป้าหมายนั้น (ด้วยวิธีไหนเป็นอีกเรื่องหนึ่ง)

การให้ความหมายของ “วิทยาศาสตร์” ว่าเป็นวัตถุวิสัยก็ดี การให้ความหมายของ ร.4 ว่าเป็น “กษัตริย์” หรือ “บิดาแห่งวิทยาศาสตร์” ก็ดี การให้คุณค่าของ “แพทย์/วิศวกร/การเรียนสายวิทย์” ว่าดีกว่าอย่างอื่นก็ดี ล้วนเป็นการเมืองทั้งนั้น

“การเมือง” ไม่ได้มีแค่การเลือกตั้ง/การตั้งพรรค/นักการเมืองโกงกิน แต่ดังที่กล่าวมาแล้ว แทบทุก “practice” ที่มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้าง ก็เป็นการเมือง (ในความเห็นของผม) ดังนั้นจึงอาจบอกได้เช่นกันว่าการเมืองเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับ “ความเป็นมนุษย์”

เราหลีกเลี่ยงการเมืองไม่ได้ เพราะทันทีที่การหลีกเลี่ยงเกิดขึ้นก็ถือได้ว่าการเมืองได้เกิดขึ้นแล้ว


(เขียนเมื่อ 20 เมษายน 2561)
SHARE
Written in this book
มีความเรียง
เรียงความคิด ร้อยคำนึง หลากกาล หลายเทศะ
Writer
Moreyearold
Normal person
แก่ขวบ...คนธรรมดาที่ชอบเสพความคิดผ่านตัวอักษร และขีดเขียนบ้าง นาน นาน ที

Comments