โดนที่ความรู้สึก เจ็บที่ใจและเหนื่อยที่กาย


อิจฉาได้ไหม?.ในฐานะลูกคนนึงก็ได้


งงงวย เวลาที่พยายามที่ฉันพยายามสร้างความน่าเชื่อถือมันไม่เคยได้ผลลัพธ์ที่ดีเลย
.
.
เพราะคุณปิดกั้นไม่ให้ฉันเข้าหาคุณ
ฉันจึงเป็นคนที่ทำอะไรก็ผิดหูผิดตาไปหมด
.
บางที...ฉันก็เคยคิดว่าถ้าหากวันนึงฉันได้งานหาเงินเลี้ยงครอบครัวได้...คุณก็จะยอมรับฉันและภูมิใจในตัวฉัน
.
แต่คุณไม่เคยให้โอกาสนั้นกับฉันเลย
.
ทุกครั้งที่น้ำตาร่วงโรย ฉันไม่อยากให้คุณเห็นกลัวว่าคุณจะเป็นห่วง แต่มันกลับตรงข้าม คุณกลับหัวเราะแล่วเอ่ยว่า"เรื่องมันไม่เคยเกี่ยวกับฉัน"

คุณสำคัญขนาดไหนสำหรับฉัน ลองคิดดู


คุณ...ฉันอยากได้กำลังใจและคำปลอบใจจากคุณ
อยากให้คุณกลับมาเป็นเหมือนกับที่ฉันเป็นเด็ก


คุณ...ถ้าฉันบอกว่าฉันเหนื่อยแล้ว
คุณจะยังรับรู้เรื่องของฉันอยู่ไหม?



ฉันมีความน่าเชื่อถือน้อยกว่าเขางั้นหรอ?
เอ๊ะ!!สำคัญตัวผิดไปอีกละ ต้องบอกว่า 
"ฉันไม่เคยมีความน่าเชื่อถือในสายตาคุณเลยหรอ?"




คุณรีบตอนที่เขาเป็น ทั้งๆที่เป็นวันเดียวเขาก็หายดี
แต่พอ...ฉันเป็นคุณนิ่งมาก ทั้งๆที่ฉันก็สาหัตมากกว่าเขา อีกอย่าง...ฉันพยายามที่จะรั้งไม่ให้ใครบอก สุดท้าย...ผลลัพธ์มันช่างน่ากลัวจัง


หรือฉันไม่เคยอยู่ในสายตาของคุณเลย?



ถ้าหากว่า...วันนึง...คุณหาตัวตนของฉันไม่เจอ ก็ไม่ต้องแปลกใจหรอก เพราะตัวตนนั้น...มันได้บุผสลายไปแล้วและจะไม่เคยมีตัวตนนั่นอีก


โชคดีน่ะ ขอให้มีความสุข




ตัวฉันไม่หายไปแต่ที่หายไปคือตัวตนของฉัน ^ ^
.
.
.
.
.
หวังว่าการพบเจอได้คุยกันครั้งนี้...มันจะมีประโยชน์และจะเป็นประโยชน์สึดท้ายที่ฉันให้
.
.
.
โชคดีน่ะ. ^ ^
SHARE
Writer
tears_of_faith
write with feel.
feeling tears behind smile.

Comments