บทความที่คุณอาจจะไม่เข้าใจ
     วันนี้ฉันใส่เสื้อแขนยาวสีขาว แต่คุณก็รู้ภายในว่างปล่าว บางทีคุณอาจจะแค่อยากรู้เกี่ยวกับตัวฉันหรือไม่ก็....บางทีอาจจะเป็นตัวคุณที่กำลังอ่านบทความนี้และ คิดเหมือนกัน.....นั่นสิ หรือ ฉันจะรู้สึกไปคนเดียวก็ไม่รู้ ฉันอยากให้คุณลองถามตัวเอง ใช่ถามตัวคุณเองนั่นแหละ..ตอนนี้เลย ที่คุณกำลังอ่านข้อความในบทความบ้าๆนี่ ซึ่งฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าฉันจะสื่อถึงอะไร...และ เขียนมันไปทำไม แต่ฉันอยากทำ มันก็ไม่ผิดหรอก...ที่...คนๆหนึ่ง จะอยากบอกความรู้สึกตัวเองกับบทความบ้าๆที่ไม่มีที่มาที่ไปนี่
    บางทีฉันอาจจะไม่ได้อยากอยู่แบบนี้ตลอดไป ฉันแค่...ต้องเกิดแหวกม่านเพื่อหาแสงสว่างให้กับตัวเองบ้าง...ท่าคุณรู้สึกไร้จุดหมายอยู่ตอนนี้ คุณเป็นพวกเดียวกับฉันแล้ว เฮ้!! หวัดดี เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ ใช่มั้ย? มีคนมากมายที่กำลังหนังสือเล่มเดียวกับคุณ เขียนเรื่องคล้ายๆคุณ เกิดวันเดียวกับคุณ
คุณเคยคิดถึงเรื่องนี้บ้างไหม?บางทีคุณอาจจะเห็นต้นไม้ใหญ่และใบหญ้าพลิ้วไปตามสายลม กับ แสงเเดดอ่อนๆที่ทำให้ผิวคุณดูสวย กำลังดี มันสวยมากในความคิดคุณและแน่นอนอาจจะหาที่แบบนั้นได้ยากสักหน่อยแต่ก็...อยู่ในความคิดคุณหนะนะ แต่ถึงยังไงคุณยังนั่งอยู่คนเดียวตรงนั้นตรง ตรง ต้นไม้กับแสงแดดอ่อนๆนั่น ถึงมันจะสวยยังไง แต่คุณคงไม่อยากจะอยู่คนเดียวแน่ละ....ใช่มั้ย? แต่มันจะยิ่งแย่ขนาดไหนถ้า แสงแดดนั่นถูกเมฆปกคลุมเป็นสีดำ และ ฝนเทลงมาโดยที่คุณไม่ต้องการมันคุณไม่มีที่หลบซ่อน แต่คนต้องยืนรับฝนอยู่ตรงนั้น มันจะไม่ทำให้คุณไม่สบายหรือรำคาญ แต่มันกำลังจะทำให้คุณมีน้ำใสๆไหลออกจากดวงตาของคุณเท่านั้น....ไม่มีใครโดนเหมือนฉันบ้างเลย.... เอ่อ ใช่ คุณอาจจะคิดแบบนั้น แต่มันอาจจะไม่ใช่แบบนั้น คนที่เจอเหมือนคุณ คนที่อ่านหนังสือเล่มเดียวกัน คนที่กำลังอยู่ในสถานที่แบบคุณ คิดแบบคุณ ร้องให้แบบคุณ ดูหนังเรื่องเดียวกับคุณ ชอบเหมือนคุณไม่คิดมั่งเลยหรอ?

แต่ทำไมฉันไม่เจอคนนั้นเลย คนที่เข้าใจฉันคนที่เราสามารถปลอบประโลมกันเองได้ คนที่ไม่ซ้ำเติมฉัน คนที่...หัวอกเดียวกับฉันหนะ ทำไมละ? ทำไมคุณอาจจะเจอเพื่อนของคุณที่กำลังร้องเพลงเดียวกับที่คุณร้อง อยู่ใต้ต้นไม้กับ...ฝนที่เทลงมาอย่างบ้าคลั่ง ฉันไม่ได้ต้องการอะไรเลย คุณไม่ต้องมาฉุดมือฉันก็ได้ อันที่จริง...คุณไม่ต้องพยายามเลย ฉันขอแค่เปิดม่านออกแล้วมีแสงลอดผ่านก็ดีพอแล้ว บางทีคุณอาจคิดว่าคนที่กำลังบ้า ทำอะไรบ้าๆ เช่น ทิ้งผมตัวเองหรือกรีดข้อมือ คุณคิดว่ามัน งี่เง่าและไร้สาระ เพราะคุณไม่ได้รู้สึกเหมือนฉันไงละ คุณไม่ได้ทาสีเทาที่ข้อมือตัวเอง แต่ตอนนี้ข้อมือของคุณมีหลากสี มีแต่ที่สวยๆแต่สำหรับฉันขอแค่สีขาวก็เพียงพอแล้ว คุณอาจจะอยู่ในต้นไม้มีบ้านสวนงดงาม กับเพื่อนๆ ของคุณ...แต่ฉันหนะขอแค่ต้นไม้กับแสงแดดก็พอแล้ว
คุณเคยคิดเรื่องนี้บ้างมั้ย?ขอคนที่เหมือนฉันคนที่ร้องเพลงทำนองเดียวกับฉัน ร้องเพี้ยนและร้องเพราะไปกับฉันมันก็พอแล้ว

SHARE

Comments