#3 แค่เริ่ม
"กริ๊งๆๆ"
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นอีกครั้งในเวลากลางวันของวันเปิดเรียน

"กริ๊งๆๆ"
เสียงได้ดังขึ้นเป็นจังหวะๆ ชายผู้นั้นยังไม่ตื่นจากการหลับไหลมีเพียงห้องข้างๆที่กำลังอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนคาบเช้า

"...."

"ซากิ...นี้นายจะไม่ตื่นไปเรียนจริงๆ หือ?"

ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังปลุกด้วยเสียงของนางเองในห้องที่ซัคคิวบัสปรากฏตัวหลายวันก่อน เสียงของนางทำให้ชายผู้นั้นชื่อว่า ซากิ ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมปิดนาฬิกาปลุก

"...อ่าา ตื่นเเล้วเนี่ย~"

ซากิตอบไปโดยไม่คิดไรว่าใครทักตัวเอง มองเวลาอีกที 07.42 น. ยังมีเวลาทันคาบแรกในเวลา 08.00 น. อาจารย์กันเองโดดได้ ซากิกำลังถอดเสื้อผ้าของเขาไปอาบน้ำในจังหวะถอดเสื้อสายตามองไปเห็นเด็กผู้หญิงร่างคล้ายซัคคิวบัสที่นั่งบนหัวเตียงของซากิพร้อมหันหน้ามามองด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

"....."
"....."

"เฮ้ย นี้มันบ้าไรเนี่ยยยย"

ซากิร้องด้วยความตกใจเมื่อเจอเด็กหญิงร่างคล้ายซัคคิวบัสนั่งมองเขาอยู่ แต่เมื่อนึกเรื่องหลายคืนที่ผ่านมาเหมือนความฝันเลย แต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเละทั้งคู่ได้ตกลงสัญญาการนอนหลับอีกด้วย เสียงตกใจของซากิิทำให้เพื่อนร่วมชั้นที่นอนห้องข้างๆได้ตื่น พร้อมเคาะประตูด้วยความสงสัย

//ก๊อกๆ 
"ซากิ เป็นไงวะเพื่อน.._!!?"

ซากิเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนตัวเองกำลังเคาะประตูด้วยความสงสับนั้น ซากิเองได้แค่ยืนตกใจว่าทำอย่างไรดีเพราะหอที่ตัวเองอยู่นั้นมันชายล้วนคงไม่มีหญิงใดมาแน่ยกเว้นเพศที่สามหรือสาวไร้ดุ้นนั้นเอง

//ก๊อกๆ ๆๆๆๆๆ
//เสียงได้ดังขึ้นเรื่อยๆ
"เห้ยๆ ตายคาส้วมหรือไง ซากิ"

จังหวะนั้นซากิได้วิ่งไปตรงประตูเพื่อจับประตูอย่าให้เพื่อนเปิดเข้ามาได้พร้อมกระโกนออกไปอย่าให้เพื่อนส่งสัยว่า..

"ป่าวว กูฝันไป~"

...

ทุกอย่างอยู่ในเงียบชั่วขณะ...

"มุขเชี่ยไรเนี่ยยยยยย"
SHARE
Written in this book
พลังชีวิตที่ลด
นอนไม่หลับทำไง?
Writer
Linlijian
Software Engineering
No thing No life No code

Comments