ช่วงความน่าเบื่อ
สองสามอาทิตย์มานี้ชีวิตเราน่าเบื่อเอามากๆ ไม่ค่อยตื่นเต้นกับอะไรเท่าไหร่(ถ้าไม่นับรวมเรื่องที่สอบติด) ไม่มีอะไรกระตุ้นเลย แถมยังเศร้าในบางเวลาด้วยซ้ำ ใครมาพูดอะไรให้นิดหน่อยก็เศร้า เก็บเอาเรื่องเก่าๆมาคิดก็ร้องไห้คนเดียว นั่งอยู่เฉยๆในห้องมืดๆบรรยากาศก็พาเศร้าน้ำตาซึม เอาเป็นว่าอ่อนแอสุดๆ 

ดูหนังเรื่องอะไรก็น่าเบื่อไปหมดทั้งๆที่ก็อยากดูมันมากๆ หนังสือที่ชอบอ่านตอนนี้ก็ไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านเลย ทุกแอพในโทรศัพท์ก็น่าเบื่อไปหมดเป็นป่าช้า บทสนทนากับใครที่เคยคุยกันอย่างสนุกตอบกันวิต่อวิตอนนี้ก็เบื่อ
ไม่มีจิตใจจะทำอะไรเลยอะ เรื่องวาดรูปนี่ขอพักเลย อยากทำอยู่นะแต่ถ้าทำตอนนี้อารมณ์มันไม่ต่อเนื่องละจะพาเสียเปล่าๆ นอนทั้งวันเอาซะมากกว่า การใช้ชีวิตช่วงนี้ก็เปลี่ยนไปเยอะ กลางคืนถึงเที่ยงวันก็จะตื่น ตอนเช้าส่งน้องที่โรงเรียน สายๆก็นั่งอ่านนู่นนี่สไลด์น่าจอให้เปลืองแบตเล่นๆ พอตกบ่ายถึงค่ำก็นอน นอนมองเพดานห้องเป็นชั่วโมง ซักผ้าทำงานบ้านตอนเที่ยงคืนใครเค้าทำกัน วนลูปอย่างนี้ พยายามหาอะไรใหม่ๆทำแก้เบื่อ อย่างพวกตัดต่อรูปวิดีโอไปเที่ยวในgoogle mapบ้าง ไปเรื่อยเปื่อยไปหมด ที่เข้าไปสิงได้นานสุดน่าจะเป็น#howtoperfect แถมยังมีภาระค้างคาอีกอย่างที่ยังไม่ได้สะสางคือหาบ้านเช่าให้ได้ก่อนเปิดเทอม ไม่งั้นไม่มีที่ซุกหัวนอนแน่ๆ ทำไมมหา'ลัยชั้นต้องอยู่ไกลขนาดนี้ ที่เล่ามาทั้งหมดนี่ยังไม่ถึงครึ่งที่รู้สึกเลยอะ ไม่สามารถหาคำบรรยายช่วงเวลาความน่าเบื่อนี้ได้สะใจเท่าไหร่ สมองไม่ค่อยได้รับการกระตุ้น จะจำไว้เลยว่านี่คือ1ในtop10ช่วงเวลาความน่าเบื่อในชีวิตวัยสิบเจ็ดของช้านนนน

คิดๆดูแล้วคงเป็นเพราะอยู่คนเดียวมากไป บวกกับที่บ้านไม่ให้ไปเรียนพิเศษที่รักมากๆแล้วด้วยแหละ จริงๆอยากบอกพ่อว่านอยด์มากๆที่ไม่ให้ไป โกรธนิดๆแต่ก็เข้าใจ จากนี้จนถึงเปิดเทอมก็คงอยู่แต่บ้าน เห้ออออ คิดถึงเพื่อนๆว่ะ ไม่เคยอยากเรียกร้องเพื่อนเท่านี้เลยอะ เหมือนโดนขังให้อยู่แต่ในบ้านเลยแฮะ มันก็จริงที่ที่บ้านเค้าให้ออกไปเที่ยวได้ แต่มันก็ไม่เหมือนออกไปเรียนอย่างทุกๆวัน เมื่อไหร่จะผ่านช่วงความน่าเบื่อนี้ไปได้ 


SHARE

Comments

merry__
1 year ago
ลองแต่งนิยายดูค่ะ^^
Reply