บัดนั้น...
ฉันรู้ตัวดี...
ฉันทำลายความตั้งใจของเธอหลายครั้ง...
และ...ครั้งสุดท้าย น่าจะเป็นคำพูดโง่ๆ ของฉัน...

กับน้ำเสียงปนความเสียใจของเธอ...

ปกติเธอเป็นคนที่เข้มแข็งมาก

แต่ฉันไม่รู้จะใช้คำใดมาตอบเธอ ณ เวลานั้นจริงๆ

วันหนึ่ง...หลังจากวันนั้น... ที่ฉันได้ยืนดูเธอห่างๆ...
ฉันเข้าใจเธอดี...และวันนั้นเธอก็ยุ่งมากเสียด้วย...

จนวันที่เราได้พบกันอีก... ในช่วงเวลาสั้นๆ... ระหว่างมื้ออาหารค่ำ...

เวลาผ่านไปรวดเร็ว ราวกับเหมือนฝันช่วงสั้นๆ

เธอจะเดินมาส่งฉันที่รถ...

                                             ฉันโง่จริงๆ ที่ปฏิเสธไป

รอยยิ้มสุดท้ายของวันนั้น...
สิ่งที่ฉันกล้าทำเพียงอย่างเดียวคือการพูดออกไปว่า...

ขอจับมือหน่อย

บัดนั้น... 

ตรงหน้าระหว่างฉันและเธอ...คือมือของเราที่เกาะกันพร้อมรอยยิ้มและสายตาคู่นั้น

                                        ..........เพียงเสี้ยวนาที...........

SHARE
Writer
LonelyShadow
ชีวิตกู ชีวิต
ชีวิตกู ชีวิต ใครๆ มันคงคล้ายกันบ้างแหละ เครียด สาระ บ้าบอ อินดี้ อินเหี้ย อินห่า

Comments