เพราะอะไร
เราชอบท้องฟ้าเพราะท้องฟ้าสวย
หรือท้องฟ้าสวยเพราะเราชอบท้องฟ้า



นั่นสิ

อยู่ๆ คำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัว
เมื่อผมเลื่อนดูรูปภาพจากมือถือ
ภาพท้องฟ้าจากหลายๆ ที่
จากหลายๆ เวลาที่ผมได้ถ่ายเก็บเอาไว้

ตั่งแต่เมื่อไรที่ผมเริ่มชอบท้องฟ้า
ผมไม่รู้เลยจริงๆ
แต่ที่ผมจำได้
คือนานแล้วที่ผมเริ่มมองท้องฟ้าเสมอ

มองโดยไม่เคยรู้เลยว่าท้องฟ้ามันจะสวยไหม
มองโดยไม่ได้คาดหวังอะไร
จนกลายเป็นคนที่ชอบมองท้องฟ้าบ่อยๆ
แม้ว่าท้องฟ้านั้นจะไม่ได้สวยเท่าไรก็ตาม

แต่ก็นะ
อาจบางทีผมอาจจะแค่มองมัน
เพียงเพราะหวังจะได้เห็นท้องฟ้าที่สวยงาม
อย่างที่เคยในเห็นวันใดวันหนึ่งก็ได้


ความชอบคืออะไร
คือนิยามตามที่ใครบอกกันไว้
หรือแค่นิยามของเราเอง


ถ้าหากว่าท้องฟ้าสวยเพราะผมชอบท้องฟ้า
ถ้าอย่างนั้นความชอบคืออะไร
ทำไมถึงทำให้ท้องฟ้าสวยได้
ผมไม่เข้าใจจริงๆ

ถ้าท้องฟ้าคือใครสักคนในชีวิต
เค้าคนนั้นจะสวยแค่เพียงเพราะผมชอบ
หรือว่าผมจะชอบเพราะเค้าคนนั้นสวย
อะไรที่เป็นตัวตัดสินกันนะ



ถ้าท้องฟ้าวันนี้ไม่ได้สวยเหมือนท้องฟ้าเมื่อวาน
เราจะยังชอบท้องฟ้านั้นอยู่มั้ย


ผมมองท้องฟ้าของวันนี้
เมฆฝนที่เริ่มคืบคลานเข้ามาปกคลุม
ท้องฟ้าวันนี้ไม่ได้สวยเหมือนเมื่อวาน
แต่ผมก็ไม่ได้ชอบท้องฟ้าน้อยลงนี่

อาจจะมีผิดหวังบ้างที่รู้สึกว่ามันไม่สวย
แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้ท้องฟ้าสวยตลอดเวลา

อาจบางครั้ง
ความชอบก็คงไม่ได้ทำให้ท้องฟ้านั้นสวย
และผมก็คงไม่ได้ชอบท้องฟ้าเพียงเพราะมันสวย
แต่ผมแค่ชอบเพราะท้องฟ้าก็คือท้องฟ้าต่างหาก
จะสวยไม่สวยมันก็ยังคงเป็นท้องฟ้าอยู่ดี

ถึงแม้จะอยากเห็นท้องฟ้าที่สวยงามในทุกวัน
แต่ท้องฟ้าที่มืดหม่นก็ไม่ได้ลดคุณค่ามันลงนี่
กับใครสักคนก็คงเป็นเช่นนั้นเอง


ในคืนมืดมิดที่ท้องฟ้าไม่มีอะไรให้มองเห็น
ในคืนนั้นเราจะยังคงนั่งมองท้องฟ้า
เพียงเพราะชอบท้องฟ้านั้นอยู่หรือเปล่า


ไม่รู้สิ
แต่บ่อยครั้งนะที่ผมนั่งมองท้องฟ้าที่ไม่ได้มีอะไร
คืนที่ไม่เห็นแสงจันทร์สว่างสดใส
คืนที่ท้องฟ้าไม่เหลือหมู่ดาวให้มองเห็น
ผมก็ยังคงนั่งมองท้องฟ้านั้นได้
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะชอบมันหรือไม่
ไม่รู้จริงๆ






" ทำไมพี่ถึงชอบหนูอะ "

ไม่รู้สิ
ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเพราะอะไร
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเรียกว่าชอบได้มั้ย
แต่แค่มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกคน
แค่นั้นเองที่รู้

" เราทำให้พี่คิดถึงใครบางคนที่พี่เคยชอบ "

จริงๆ ก็ไม่รู้หรอก
ไม่รู้ว่ากว่ากับใครคนนั้นเรียกว่าชอบรึเปล่า
แต่แค่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันเหมือนกับตอนนั้น
และตอนนี้มันก็ยังไม่เคยจางหายไปใหน



หลายคนมักจะพยายามลืมความรู้สึกที่เคยมี
แต่น้อยคนนักจะยอมรับมันได้
บ่อยครั้งกับความผิดหวัง
ที่เราเลือกที่จะลืมมันไป
และผู้คนรอบกายก็มักจะส่งเสริมให้เราลืมมัน
และไม่สบายใจหากเราไม่ลืมไปสักที

การจดจำไม่ใช่การยึดติด
หากแต่บางครั้งเป็นเราต่างหากที่ไม่ยอมรับ
นั่นจึงเป็นการยึดติดกับความรู้สึก
แต่กลับไม่เคยยอมรับความรู้สึกตัวเอง
แล้วจะหาความสุขได้อย่างไร



ถ้าถามว่าทำไมผมถึงชอบใครสักคน
ผมก็ตอบไม่ได้จริงๆ
เหมือนที่ผมก็ตอบไม่ได้ว่าทำไมถึงชอบท้องฟ้า
หากแต่ว่าเรื่องบางเรื่อง
มันก็หาเหตุผลไม่ได้จริงๆ



แต่ที่แน่ๆ คือพี่ไม่ได้ชอบเพราะเราสวยแน่ๆ
เพราะไม่อย่างนั้นพี่ก็คงชอบเค้าไปทั่วแล้วล่ะ

อยากจะตอบไปอย่างนี้จริงๆ 😛😛😛
SHARE

Comments

Littlawitt
4 months ago
แหน่ะ ข้อความล่างอ่ะ ขอแซวได้มั้ยคะ? 5555
Reply
konimon
4 months ago
???? 😁😁
onceinmemories
4 months ago
ตอนแรกก็ดีนะ พอตอนจบนี้ ......
Reply
konimon
4 months ago
😅😅😅
aozora2matcha
4 months ago
เราก็ชอบท้องฟ้า
ชอบมองท้องฟ้า
แต่เรารู้ว่าตัวเองไม่ได้ชอบท้องฟ้าเพราะมันสวย
เราคิดว่ามันสวยอยู่ทุกวัน เพราะเราชอบมากกว่าค่ะ
Reply
konimon
4 months ago
😀😀😀
นั่นสิครับ