You 'll be fine
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ารู้สึกอะไรอยู่ ตั้งแต่ช่วงสอบมานี่บ่นว่าอยากตายหลายรอบมาก แต่ก็คุยกับตัวเองมาเยอะมากแล้ว ตายไปก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา เดี๋ยวสื่อก็มาขุดคุ้ยอยู่ดีว่าที่ตายเพราะเครียดกลัวโดนไทร์555 ผลก็ตกที่พ่อแม่ครอบครัวอยู่ดี  ทั้งๆที่แม่งทำตัวเองทั้งนั้น ที่ผ่านมาเวลามีปัญหาอะไรเราไม่เคยบอกที่บ้าน เราจะจัดการมันด้วยตัวเองเสมอเพราะไม่อยากให้พ่อแม่ต้องมาเครียดไปด้วย แต่ครั้งนี้เรากลัวจริงๆ  ว่าเราจะจัดการกับมันไม่ไหว  ถามว่าถ้าให้ตายจริงๆเอามั้ยก็ไม่ ยังกลัวตายอยู่ แต่ก็เครียดจริงๆกับอนาคตที่คาดเดาอะไรไม่ได้ รู้ทุกอย่างว่าควรทำอะไร ควรโฟกัสอยู่กับปัจจุบัน มันยังมีโอกาสแก้ไข แต่ถ้าทำเต็มที่แล้ว แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ล่ะ จะทำยังไงดี
ถึงจะดูเหมือนไม่เครียด แต่จริงๆนี่เครียดมากๆ จะโดนไทร์มีใครไม่เครียดบ้างวะ 555 ก็แค่ไม่ได้ป่าวประกาศบอกชาวบ้านเท่านั้นเอง ยิ่งเครียดยิ่งอยากอยู่คนเดียว  มันเป็นความรู้สึกที่เครียดจนไม่รู้จะระบายออกมายังไง เราไม่เคยบ่นให้ใครฟัง ไม่ได้ต้องการความเห็นใจจากใครทั้งนั้นเพราะทำตัวเอง แล้วก็ไม่มีใครช่วยได้ทั้งนั้น เป็นสิ่งที่เราต้องจัดการมันด้วยตัวเองให้ได้จริงๆ  หวังว่าเราจะผ่านมััััันไปได้ 

บางคนอาจจะบอกว่ามันไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตสักหน่อย แต่มันก็เป็นตัวที่บอกอะไรหลายๆอย่าง  ครอบครัว สังคม  สิ่งแวดล้อมของแต่ละคนต่างกัน  ถ้าสิ่งที่เรากลัวเกิดขึ้นจริงๆก็เหมือนเป็นสึนามิของชีวิตเรารวมถึงครอบครัวเรา ที่ผ่านมาเราไม่ใช่เด็กเรียนดี สอบตกประจำ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็อยู่ห้องคิง  มันมีความคาดหวังจากสังคม ครอบครัว หลายๆอย่าง ซึ่งการเรียนจบ4ปีมันเป็นอะไรที่เบสิกมากๆที่ควรจะทำได้  แต่ถ้าเราโดนไทร์ขึ้นมามันหนักกว่าไม่จบ4ปีอีกนะ
เครียดมากจริงๆ  มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆกับการทำให้พ่อแม่เครียด อับอาย เสียใจ  เสียเงิน  เสียทุกอย่าง ถึงแม้ว่าความล้มเหลวนั้้้้้นมันเป็นเพียงสิ่งชั่วคราวก็ตาม แต่่่มันก็สร้างบาดแผลที่ไม่รูู้ว่าพ่อแม่เราจะทนไหวมั้ย
SHARE
Written in this book
life

Comments

RASAh
11 months ago
สู้ๆนะ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะมีเหตุผล มันจะทำให้เธอมองโลกได้กว้างขึ้น - Yes, you'll be fine😊
Reply