คนที่หายไปก่อน ก็ต้องเป็นฝ่ายทักก่อนน่ะถูกแล้ว (ด้วยความคิดถึง)


ย้อนกลับไป ครั้งที่3 ที่เราต่างวนกลับมา
นับว่าครั้งนี้มันดีมากๆเลย
ทำเราหัวใจพองโตได้ทุกวันจริงๆนะ

แต่พอเวลาผ่านไปมันก็วนลูปเดิม
แกดูไม่สนใจเรา มาๆหายๆ 
บทสนทนาของเราเปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัด
เราคุยกันน้อยลงทุกวันๆ 
ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น


วันที่ 15 ตุลาคม 2017 
เราจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายถอยออกมาจากชีวิตแก

หรือคงเป็นเพราะว่าเราเริ่มคุยกันน้อยลง 
และแกดูสนใจอย่างอื่นมากกว่า 
จนทำให้เราเผลอคิดไปเองว่าแกหมางเมิน 
และพยายามทำตัวเหินห่าง 
ด้วยความที่เราเคยเจอเหตุการณ์ที่แกเคยเป็นแบบนี้มาก่อน และผลลัพธ์คือแกเป็นฝ่ายหายไป 
เราไม่อยากเจ็บปวดแบบนั้นอีก
มันเจ็บปวด ทรมานเหมือนจะขาดใจ
ที่ได้แต่เฝ้าถามตัวเองว่าทำไมแกถึงหายไป

"เราจึงคิดว่าถ้าเราหายไป แกคงไม่เสียใจ"
เป็นการปกป้องตัวเองที่เห็นแก่ตัว ที่ไม่ถามแกก่อน
เราขอโทษนะ
แต่แกจะรู้ไหมว่าที่แกหายไปตอนนั้น 
เราเสียใจมากแค่ไหน
เราต้องล้มนานแค่ไหน กว่าจะลุกขึ้นมาได้
 
ก่อนหน้านี้ เรามีความสุขมาก แกดีกับเรามากๆ ถึงจะมีครั้งนึงที่เราไปรู้มาว่าแกไปเที่ยวสถานบันเทิงกับคนๆนึง ซึ่งเขาชอบแก เรารู้มาจากเพื่อน เราจึงไปส่องไอจีเขาคนนั้น แต่เราก็พยายามไม่คิดอะไร เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

แต่พอเวลาผ่านไปเรากลับเอาหลายๆเรื่องมาคิดรวมกัน มันเลยทำให้รู้สึกว่าเราคุยกันไปทำไม เราอยู่ตรงนี้ไปทำไม เพราะยังไงแกก็ไม่เคยเลือกเราไว้เป็นคนสำคัญในชีวิตอยู่แล้ว หรือบางทีแกอาจจะกำลััังศึกษาดูใจกัััััััับใครคนนึงอยู่ก็ได้ แกเป็นหนุ่มฮอต ที่ใครต่อใครก็อยากเข้าหา แกมีตัวเลือกมากมาย ที่เราคงเทียบไม่ติดกับคนเหล่านั้น 

เราคิด แต่ไม่กล้าพอจะถามไปตรงๆ
เรารวบรวมความพยายามทั้งหมดที่มีพาตัวเองก้าวออกมา
เราดีใจนะที่แกตามเรากลับไป
วันที่ 16 แกส่งสติ้กเกอร์มา (เราอ่าน)
วันที่ 18 แกก็ถามว่าเราเป็นอะไร (เราอ่าน)
วันที่ 19 แกบอกว่าเราเงียบกริบ (เราอ่าน)
วันที่ 25 แกถามเราว่า 10 วันผ่านไป เป็นอะไรนักหนา
มีอะไรก็ไม่พูดตรงๆ ช่างเถอะ ถ้าอยากตอบคงตอบไปละ (เราอ่าน)

- และเราก็หลุดวงโคจรกันไปอีกครั้ง -



            เราเลือกที่จะทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ               เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบเวลาที่แกทำใส่           "เราไม่น่าทำแบบนั้นเลย " 

เราเหมืืืือนคนขี้แพ้เลยที่ทำไปแบบนั้นมันเป็นสิ่งที่เราคิดมาตลอด
รู้สึกผิดกับแก 
รู้สึกผิดกับตัวเอง   
เราไม่โอเคกับสิ่งที่แกเคยทำคือหายไปจากเราดื้อๆ
แต่ตอนนั้น กลับเป็นเราที่ทำเสียเอง
เราเสียใจ

ถ้าหากตอนนั้นเราไม่หายไป 
แกยังเลือกที่จะคบกับผู้หญิงคนปัจจุบันนี้ไหม
แกจะยังให้เขาเป็นคนข้างกายหรือเปล่า
แล้วแกจะยังให้เราอยู่ในชีวิตไหม
ยังจะอยากอยู่กับเราหรือเปล่า

:(

#มันจะเป็นยังไงนะ

30 ธันวาคม 2017
ไม่แปลกหรอกที่แกจะไม่มาอวยพรวันเกิดเรา เราผิดเองที่ออกมา แบบไม่ร่ำลาอะไร

1 มกราคม 2018
หลังจากที่เราไม่ได้คุยกันมานานหลายเดือน
เราก็ตัดสินใจทักไปสวัสดีปีใหม่
อยากจะคุยด้วยอีกสักครั้ง
แกบอกเบิร์ดเดย์เราด้วยแหละ
ขอบคุณนะที่ยังไม่ลืม

ตอนแรกแกก็บอกว่าจะบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
พอถามเหตุผลว่าทำไมแกไม่บอก แกก็ไม่ยอมพูดอะไร
แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ดีใจมากที่แกยังจำได้

เราทักทายกันตามประสาคนที่ไม่ได้คุยกันมานาน
"เป็นยังไงบ้าง"
เราก็ตอบไปว่า "สบายดีแต่ไม่ค่อยมีความสุข"
ไม่วายแกก็พูดขึ้นมา "ทำไม ก็เห็นมีความสุขดี"
(เราจะมีความสุขได้ยังไง ในเมื่อความสุขของเราคือแก)

เราคุยกันไม่เยอะเท่าไหร่
แต่ก็พอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง
แค่นี้ก็คงพอแล้ว 

ประโยคสุดท้าย 21.51 น.
หมากี้ : ฝันดีนะ เราไม่ค่อยได้ตอบ อยู่กับน้อง เล่นเกมกัน
เรา : ฝันดีนะ

แล้วแกก็ไม่ได้ตอบจริงๆ
ลาก่อนอีกครั้งนะ ความรักของฉัน
💚









SHARE
Written in this book
∞ 14 1 3 11 ∞
#สุขบ้างเศร้าบ้าง #แต่มันคือความทรงจำที่มีคุณค่ามากๆสำหรับฉัน หวังว่าสักวันเธอจะผ่านมาเห็นและได้อ่านมันนะ อยากบอกให้รู้ว่าหนังสือเล่มนี้ เขียนถึงเธอ :) ♡แม้บางอย่างไม่เคยพูดออกไป แต่ปากกาเขียนไว้บนกระดาษเสมอนะ ♡ .____แด่เธอผู้ทำให้รักมีมิติ____.
Writer
erylovelyn
etc.
เราเขียนถึงแต่เธอ ถ้าหากวันนึงเราพร้อมที่จะให้เธอได้อ่านมัน เธอจะตั้งใจอ่านมันจนจบทุกเรื่องไหม ความรู้สึกของเธอตอนได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้จะเป็นยังไงนะ 💚

Comments