ผลการทดลอง:ความคิด
คุณเชื่อเรื่องความคิดไหม อย่างโค๊ชชีวิตตามเฟชบุ๊คเที่ยวพูดกันว่า 
"แค่คุณคิดว่ามีเงินเดี๋ยวเงินก็จะมา" 
ฉันมักเลื่อนผ่านคลิปพวกนี้เสมอ ฉันไม่บอกว่ามันถูกหรือมันผิดแค่ฉันไม่อินก็เท่าไหร่ เหมือนที่คุณอาจจะไม่อินกับสิ่งที่ฉันเขียน และสิ่งที่ฉันไม่อินวันนี้ก็ใช่ว่าพรุ่งนี้ฉันจะไม่อิน มันไม่มีอะไรตลอดไปหรอกคุณ ผู้ชายที่ฉันชอบมากในวันนี้ก็อาจจะเป็นผู้ชายที่เราเกลียดมากในพรุ่งนี้ สำหรับฉันความคิดเปลี่ยนได้เสมอเมื่อเวลาผ่านไป แต่ต้องประคับประคองให้มันเปลี่ยนไปในทางที่ดี มาพูดถึงสิ่งที่ฉันจะเขียนต่อไปนี้ดีกว่า ก่อนอื่นขอบอกก่อนนะสิ่งฉันเขียนไม่ใช่ว่าจะดีที่สุด แต่มันแค่ผ่านการทดลองและตกตะกอนในความคิดฉันในช่วงหนึ่ง ขอให้ทุกคนนึกว่าฉันคือเพื่อนขี้เมาส์คนหนึ่งแล้วกัน มาเริ่มฟังฉันเมาส์กันพวกแกร


     ตอนมัธยมฉันคือเด็กอ้วนคนหนึ่งสูง175 ส่วนสูงนี่นางแบบเลย น้ำหนัก75+++. เพราะหลังจากนั้นไม่เคยชั่งอีกเลย เวลาอาจารย์ให้ชั่งน้ำหนักส่วนสูงฉันจะไม่ชั่ง เพราะไม่ชั่งเท่ากับไม่อ้วนค่ะ ผิวพรรณนั้นก็ดำมาก ทุกอาคารเรียนมีกระจกตรงทางขึ้นบรรไดเพื่อให้ส่องดูความเรียบร้อยในการแต่งตัว ที่พูดคือสิ่งที่อาจายร์คิด      ความเป็นจริงหรอ มันคือยุครุ่งเรืองของน้ำยาอุทัย ปากไม่แดงไม่มีแรงจะเรียน ในส่วนฉันนั่นหรอวิ่งที่คะ เดินผ่านให้ไวไม่มีการส่องอะไรทั้งสิ้น ฉันเป็นคนไม่มั่นใจในหน้าตาตัวเองมาตลอด ถึงตอนเข้ามหาลัยจะมีความมั่นหน้าขึ้นมาบ้างแต่มันไม่ได้ออกมาจากใจลึก มันแค่เหมือนกับแบบเออมึงดีขึ้นโว๊ย เพราะ360องศาถ่ายมามันก็ไม่แย่นะ แต่นั้นแหล่ะลึกๆก็ไม่ได้รู้สึกจริง เราเป็นมนุษย์ที่loserสุดๆๆ เพลงที่ฟังก็จะเป็นแนวพี่แมว จิระศักดิ์  ชีวิตจะก็วนลูปในการแอบรักใสๆๆ แบบสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก แต่ตอนจบไม่เคยได้พี่โชนแบบน้ำ เรียกว่าทุ่มเทสุดๆคำว่าเพื่อนยังไม่ได้ มันยิ่งตอกย้ำว่าเราไม่สวยนี่ แล้วมันก็มาเกิดความปลงแบบผิดแบบว่า เออก็เราไม่สวยก็ถูกแล้วที่จะเป็นแบบนี้ เป็นไงล่ะแกloserไหม
      จนฉันมาได้ทำงาน ฉันก็เริ่มหันมาดูแลตัวมากขึ้นแต่ก็ไม่ได้สวยขึ้น แต่ฉันจะบอกกับตัวเองทุกเช้าที่หน้ากระจกว่าฉันสวยและฉันรวย เอาจริงตอนนั้นมันก็พูดขำๆ แต่พอทำทุกวันมันรู้สึกแบบนั้นจริงนะ ถามว่าสวยขึ้นฉันก็ว่าไม่นะ แต่มันจะรู้สึกว่าฉันก็สวยในแบบของฉัน รวยในแบบของฉัน ไม่เอาตัวเองไปเปรียบกับใคร มันทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ฉันกล้าที่จะแต่งตัวมากขึ้นถึงแม้ใครจะบอกว่าใส่แล้วมันดูอ้วนทำไมกล้าใส่ ถ้าพูดถึงเรื่องความรักพอฉันเริ่มชอบใคร ฉันไม่คิดว่าตัวเองต้อยต่ำอีกแล้ว แต่ฉันคิดว่าเฮ้ยฉันก็มีดี ถึงเขาไม่เลือกฉันมันก็ไม่ได้ทำฉันรู้สึกด้อยค่า ฉันกับรู้สึกว่าไม่เป็นไร แล้วการคิดแบบนี้มันทำให้ฉันเลือกคนที่เข้ามามากขึ้น เพราะฉันให้ค่าตัวเอง จนช่วงหลังๆเพื่อนก็ทักว่าฉันสวยขึ้น ดูมั่นใจในการแต่งตัวมากขึ้น 

ความคิดเปลี่ยนทุกอย่างเปลี่ยน
 
       ถึงตอนนี้ฉันแค่อยากบอกทุกคนว่าเราสวยในแบบของเรา เรามีเงินในแบบของเรา เรามีคุณค่าในตัวเอง ไม่ว่าในชีวิตคุณจะทำผิดพลาดหรือทำให้ชีวิตมีบาดแผล แต่สิ่งเหล่านี้มันไม่ลดค่าในตัวคุณเลย มีแต่ความคิดคุณนั้นแหล่ะที่ลดค่าตัวเอง 
        
SHARE
Writer
yarin
writer
เด็กจบใหม่ที่ยังหาจุดหมายให้กับชีวิตไม่ได้ นักเขียนนี่คือจุดหมายเดียวที่หาให้ตัวเองได้ตอนนี้

Comments