การเดินทางไปดาวอังคาร
เราว่าการรักษาอะไรสักอย่าง มันยากจังเลยเพียงแค่ชั่วอึดใจเดียว   เพียงแค่เสี้ยวเดียวจริงๆ   

ในห้วงเวลาที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึก

เราอาจจะสูญเสียใครซักคนไปตลอดกาล.............



ฉันรู้จักเพื่อนคนหนึ่งชื่อความสุข
เขาเป็นนักเดินทางไกล
เดินทางไปมาเคลื่อนไหวตลอดเวลา

ฉันรู้ตั้งแต่แรกเริ่ม
ว่าเพื่อนฉันคนนี้ชอบไปไหนมาไหนโดยไม่บอกกล่าว
ฉันจึงตั้งในใจที่จะไม่ยึดติดกับเขา

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขามาหาฉัน อยู่กับฉันบ่อยๆ
จนกระทั่งวันหนึ่ง
เขาจากไปโดยไม่บอกกล่าว

ทั้งที่รู้อยู่แล้วตั้งแต่แรก
แต่กลับยากนัก
ที่จะทำใจ

วันเวลาที่ดีๆ เมื่อเกิดขึ้นซ้ำๆ มันก็ทำให้เราลืม ว่าต้องจบลงซักวัน - แสตมป์
เรากับเธอตั้งใจจะเดินทางไปดาวอังคาร
ผ่านเส้นทางที่แสนอันตราย และอ้างว้าง
มีเพียงเราสองคน ที่มีกันและกัน

ยานของเราเดินทางกันไป
สัญญากันไว้ว่าจะร่วมทางไปจนถึงที่นั่น
แต่หลายครั้งหลายคราว......

เพียงแค่เศษหินของสะเก็ดฝุ่นเล็กๆ ในห้วงอวกาศ
มากระทบข้อต่อเกลียวเหล็กของยาน
ทำให้เธอไม่มั่นใจ หวั่นไหว หวาดกลัว

เศษหินมากมายกระทบยานไม่ขาดสาย
เธอกับฉันบังคับยานฝ่าไป
แต่ฉันเริ่มรู้สึกได้
...ว่าเธอเหนื่อยล้า

ฉันเห็นสายตาเธอมองไปที่ปุ่มดีดตัว
ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ 
เธอยิ่งเอื้อมมือไปใกล้ปุ่มนั้นมากขึ้นเท่านั้น

ทุกครั้งที่เธอเอื้อมมือมือออกไป
ฉันพยายามหยุดยั้งเธอไว้


....มีครั้งหนึ่ง....
ที่เธอเกือบจะกดปุ่มนั้นจนสุดปลายนิ้ว
เก้าอี้ของเธอแทบจะดีดตัวออกไป...จากยานของเรา


ฉันสงสัย
แม้ครั้งนั้น.......
ฉันจะหยุดยั้งเธอไว้ได้


แต่ฉันกลัว



อีกนานแค่ไหนกันที่ฉันจะทำได้ ?
อีกกี่ครั้งที่ฉันจะรั้งเธอได้ ?
ครั้งต่อไปเธอจะจากฉันไปไหม ?


.........




ฉันรักเธอเธอรักฉัน
แต่ความสัมพันธ์มีมากกว่านั้น
ฉันไม่รู้ควรทำอย่างไรกัน
ที่จะฝ่าฝันและพาเธอไป


............ฉันไม่รู้ ไม่รู้เลย..........


แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ดี


 คือในวันนี้ ฉันรักเธอ มันคือความจริง  ที่จริงที่สุด

ขอบคุณนะ


SHARE

Comments