me /strong



ยิ่งโตขึ้น ผมกลับแคร์ทุกสิ่งทุกอย่างมากขึ้น





safe zone ที่ปลอดภัยที่สุดของผมคือตัวผมเองในโลกความเป็นจริงที่ไม่มีใครรู้จักตัวตน





twitter ไม่ใช่สิ่งเยียวยาหัวใจอีกต่อไป
และคุณก็เช่นกัน






ผมเริ่มกลัวการอยู่ในจุดที่แสนอึดอัด ปกติผมจะปรับตัวเข้ากับสังคมได้ดี ผมเป็นคนอดทนเก่ง นึกคิดไปว่าตัวเองจะชินจนชา แต่เปล่าเลยความอึดอัดนั้นกลายเป็นคลื่นพายุที่พร้อมจะซัดถาโถมเข้าไปในใจตลอดเวลา






การมีเกราะป้องกันตัวเองจากโลกภายนอกคือเรื่องที่จำเป็นอันดับแรก ผมเริ่มเรียนรู้จนทำมันได้ดี 






ผมไม่ใช่คนเดิม 100 %
ผมคือคนเดิมเพียงแค่ 0.98 %






จะมีซักกี่คนที่รับรู้
หรือจะมีเพียงตัวผมเอง




จะมีใครบ้างนะ
ที่มาเป็นยาลดความเจ็บปวดให้แก่ผม








ผมนิ่งเฉย,
โคตรไม่มีความสุข






หวังว่าจะผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้ ช่วงเวลาที่หนักหน่วงและจะประคับประคองตัวเองให้เดินในทางที่ดี 



ไม่ใช่แค่ตัวผมแต่เป็นทุกคนที่กำลังเผชิญกับมัน




เฝ้าบอกตัวเองทุกวัน
ถึงแม้จะไม่มีใครรับรู้ แต่ที่ผมผ่านมาได้ทุกวัน
ผมน่ะ เก่งที่สุดเลย :-)







// ฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอใช่มั้ยครับ ?


SHARE
Written in this book
yellow
Writer
biwxchi
blue+gray
Ask : @BWAXB

Comments

iamyours
1 year ago
ฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ เก่งแล้ว
Reply
biwxchi
1 year ago
ขอบคุณครับ 💭