คิดว่า..
   ในแต่ละวันเราพบเจอคนหลากหลาย แต่ละคนมีอารมณ์ที่แตกต่างกันไปแม้แต่ตัวเราเอง....
บางครั้งอารมณ์มันค่อนข้างควบคุมยากนะสำหรับเรา.... 
    ..เมื่อก่อนตอนที่เริ่มทำงานใหม่ๆ เราจะฟังคนรอบข้างค่อนข้างเยอะ ด้วยความที่ไม่เคยอยู่ในสังคมการทำงานจริงๆ จะค่อนข้างเครียดมาก อารมณ์อ่อนไหวง่าย...ตอนนั้นพี่อยากให้ทำไรเราก็ทำหมด เราคิดแค่ว่าทำหลายอย่างก็ดีเราจะได้รู้ จะได้คล่องขึ้น ก็เพื่อตัวเราเอง..ซึ่งมันก็ดีจริงๆกับตัวเรา...ต่อมาเราย้ายที่ทำงานใหม่ได้รับแรงกดดันค่อนข้างเยอะ ด้วยสภาพแวดล้อม ทั้งคำพูด และเราในตอนนั้นก็ร้อนสุดๆ และด้วยอารมณ์ที่ร้อนก็จะควบคุมไม่ได้เลย...ซึ่งมันก็ไม่เป็นผลดี
 ...ทุกครั้งที่พูดอะไรออกไปคนที่ทุกข์คือตัวเรา และเราก็ไม่สบายใจเอง....
 
    ต้องมานั่งคิดว่าตัวเองพูดแรงไปมั้ย?

    สุดท้ายมันก็ยังติดอยู่ในใจ คนที่รู้สึกแย่
 ก็คือ เรา ทำให้ชีวิตในตอนั้นไม่มีความสุขเลย...   
   
    พอถึงช่วงเวลาหนึ่งความคิดเราก็เปลี่ยนไป...
เราเปลี่ยนความคิด ปรับทัศนคติ เริ่มมองใหม่ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันอยู่ที่เรามองมากกว่า..
เรามองให้ดีมันก็ดี ถ้าเรามองให้แย่มันก็แย่...
   
    ต่อมาเรื่องเหล่านั้นไม่ได้อยู่ในหัวเราเลย เรามองที่ตัวเราก่อน เราไม่โทษสภาพแวดล้อม เราฟังเสียงรอบข้างน้อยลง หากฟังแล้วมันบั่นทอนความรู้สึก เรามองข้ามหรือไม่ก็ไม่สนใจที่จะฟังมัน นึกถึงความสำคัญ เสียงเหล่านั้นไม่ได้มีความสำคัญกับเราขนาดนั้น เรามานั่งเสียใจกับคำพูดคนอื่นเพื่ออะไรกัน?...
     เราพยายามสร้างความสุขให้ตัวเอง ไม่ยึดติด ไม่คาดหวัง ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน เราจะไปคาดหวังทำไมกับความคิดของคนอื่นที่มีต่อเรา..เราแค่คิดดีไม่เบียดเบียนคนอื่นก็พอแล้ว...🌵


ชีวิต
     
    ชีวิตเรา เราเลือกที่จะจับวางมันได้ อยากมีความสุขก็พยามคิดบวกมากขึ้น ความสุข ความทุกข์ ความเศร้า ความเจ็บปวด ทุกความรู้สึกมันก็จะวนเวียนเข้ามาในชีวิตให้เราได้สัมผัสกับมันเสมอ แต่ไม่มีความรู้สึกไหนที่จะอยู่กับเราได้นาน........

    อย่าวิ่งตามคำพูดคนอื่น...หลายครั้งที่คำพูดของคนอื่นเป็นแรงพลักดัน ให้เราสร้างความสำเร็จ......
  
    เราเป็นคนชอบสร้างกรอบขีดจำกัดให้ตัวเอง เหมือนกับการวางระเบียบให้ตัวเอง พยายามประคับประคองตัวเองให้อยู่ในกรอบ จะไม่พยายามออกนอกกรอบ สิ่งที่เราทำมันเหมือนเป็นการกดดันตัวเองสำหรับคนอื่น แต่สำหรับตัวเราไม่ใช่ ทุกครั้งที่เราคิดจะทำอะไร เราให้กำลังใจตัวเองทุกครั้ง ถ้าเราทำแบบนี้ มันอาจจะดีนะ แค่อาจจะเราก็รู้สึกถึงความเป็นไปได้.....🌵












SHARE
Written in this book
ความรู้สึก
Writer
Sunshineday_
Life
Everything is goona be alright 🍂🍁

Comments

ongsa
1 year ago
ตอนวัยรุ่นเราก็ขี้หงุดหงิด ไม่รู้จะหงุดหงิดอะไรไปได้ทุกเรื่อง ทำเหมือนโลกหมุนรอบตัวเอง แต่ยิ่งโตมา ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องดีเลย มันยิ่งทำให้คนรอบข้างไม่อยากอยู่ใกล้ แก่มาปุ๊บพยายามประคองไม่ให้หงุดหงิด แต่บางครั้งก็หลุดก็ต้องรีบดึงสติกลับมา
Reply
Sunshineday_
1 year ago
จริงๆโมโหง่ายด้วย555ตอนนี้ไม่ละ พอเราไม่ตอบสนองทุกอย่างก็หยุดไปเอง สุขภาพจิตดีขึ้น ไม่หงุดหงิดง่ายด้วย สติๆๆ