ความรู้สึกเศร้าในช่วงเทศกาล
 
คุณเคยรู้สึกแบบนี้ไหมเทศกาลทีไรกลับไม่สนุก

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงของนักต้มตุ๋นชื่อดังอย่างแฟรงค์ อบาเนล แฟรงค์เป็นเพียงเด็กชายอายุ 18 ปีที่เห็นครอบครัวแตกแยกไปต่อหน้าต่อตาจากการล้มละลาย ทำให้เขารู้จักอิทธิพลของเงิน ว่ามันมีพลังสามารถสร้างและทำลายได้ทุกอย่าง นับจากวันนั้นเขาจึงเริ่มงานเป็นนักต้มตุ๋นเพื่อหาเงิน เพราะถ้าได้มันมาเขาเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมร่วมทั้งครอบครัวที่แตกสลายนั้น

.

ในวันที่ต้องย้ายโรงเรียนแฟรงค์เดินเข้าไปในห้องและปลอมตัวเป็นอาจารย์สอนแทนเพราะรับสภาพที่ต้องโดดเดี่ยวและการไม่ยอมรับจากสังคมใหม่ เขาถูกแกล้งตั้งแต่วันแรกที่เขาเรียนเมื่อไปถึงห้องเรียนเขาจึงเอาคืนโดยการปลอมเป็นครูสอนหนังสือ ใน 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เขาสั่งประชุมครู ผู้ปกครองและจัดทัศนศึกษาไปโรงงานขนมปัง

.

ด้วยบุคคลิกที่ตัวสูงหน้าตาดีทำให้สิ่งที่เขาพูดมีคนเชื่อจนกระทั่งโรงเรียนใหม่จับได้และเรียกพ่อแม่เขามาว่าแฟรงค์ไม่ได้มาที่นี้ในฐานะนักเรียนอย่างที่เขาเข้าใจ เขาปลอมตัวและทำทุกอย่าง อย่างเเนบเนียน

.

หลังจากนั้นแฟรงค์ได้ก่อคดีมากมาย แม้ไม่เคยไปโรงเรียนการบินแต่เขากลับสามารถขึ้นบินได้อย่างนักบินพาณิชย์ทั่วไป แม้ไม่เคยเป็นหมอแต่เขากลับรับงานเป็น

หัวหน้าหมอที่ต้องคุมและสั่งการหมอทุกคนในโรงพยาบาล

.

แฟรงค์ปลอมแปลงเช็ค และส่งเศษกระดาษปลอมๆนั้นสร้างความเสียหายไปทั่วทั้งอเมริกาเป็นเงินหลายล้านบาท แต่แล้วความฉลาดของเขาก็ต้องหยุดลงเมื่อ FBI ได้ส่งนักสืบมือฉมังอย่าง คาร์ล แฮแรตตี้ มาจับเขา

.

คาร์ล รู้ดีว่ากำลังสู้อยู่กับนักต้มตุ๋นที่ฉลาดเป็นกรดเพราะเขารู้ช่องโหว่ธนาคารเป็นอย่างดี สามารถที่จะปั่นหัวคนทั้งกรมตำรวจได้ ร่วมทั้งการทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ การปลอมเป็น FBI โดยการหลอกคาร์ลว่าเขาเป็นพวกเดียวกันก่อนที่ความจะแตกและหนีไปอย่างลอยนวล

.

คาร์ลเจ็บใจที่คนอย่างเขาต้องมาถูกลูบคมโดยโจรคนที่ตามจับมาตลอด

.

โทรศัพท์สายหนึ่งดังขึ้นในวันคริสมาสต์ที่เป็นวันหยุดยาว

แฟรงค์ต่อสายเข้ามาหาคาร์ลคู่ปรับของเขา

.

คาร์ลยังคงทำงานอยู่และไม่หยุดแม้ว่าในตอนนี้เขากำลังจะสวมแหวนหมั้นอยู่ ไม่มีเหตุผลอะไรที่โจรนักต้มตุ๋นจะต้องโทรมาหา FBI ให้แกะรอย แต่แฟรงค์บอกกับคาร์ลตรงๆว่า "เขาโทรมาขอโทษ" ที่ทำให้คาร์ลต้องวุ่นวายและทำงานในวันหยุดเช่นนี้แทนที่จะได้อยู่กับครอบครัว

.

สมองของคาร์ลอ่านออกทันทีว่ากำลังโดนหลอก เพราะคนที่เขาตามจับมาตลอดจะมาขอโทษเขาทำไม แฟรงค์จึงได้บอกว่าเขาจะรออยู่ที่ห้องพัก 3113 หากคาร์ลจะมา

.

เมื่อได้วิเคราะห์ดูแล้วเขาจึงคิดว่ามันไม่จริง คาร์ลไตร่ตรองดูก่อนที่จะหัวเราะลั่นออกมา

.

"นายไม่ได้โทรหาฉันเพียงแค่จะขอโทษ"

.

" นายโทรมาเพราะไม่มีใครให้โทรหา"

.

เขาตะโกนส่งผ่านมันไปในสายโทรศัพท์และเพียงแค่นั้นทำให้เขารู้จักเด็กชายคนนี้มากขึ้น แฟรงค์ไม่ได้เป็นโจรที่ยิ่งใหญ่อีกต่อไปสำหรับเขา

.



"ไม่มีใครให้โทรหา "

ประโยคนี้เสียดเเทงเข้าไปในใจของเด็กอายุ 18 อย่างเขาแม้ว่าเขาจะปลอมตัวเป็นใครก็ตามทั้งหมอ ทนายความ นักบิน หรือครูสอนหนังสือ แต่ในจิตใจของเขาก็เป็นแค่เด็กที่ครอบครัวแตกแยก ทุกเทศกาลเขาไม่รู้จะโทรหาใครไม่มีใครให้โทรหา ไม่มีใครรักเขาจริงๆนอกจากเงินของเขา เขาไม่มีบ้านให้กลับไปได้อีกต่อไป

.

การคุยกันในครั้งนั้นทำให้ คาร์ล สืบทราบว่าโจรอัจฉริยะที่เขาตามหามาตลอดนั้นเป็นเพียงเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่พ่อแม่หย่าร้างกัน

.

ทำไมคาร์ลรู้สึกอย่างนั้น บางทีอาจเป็นเพราะ เขาต่างก็โกหกเหมือนกัน คาร์ลใส่เเหวนแต่งานอยู่แต่เขาไม่ได้มีครอบครัวอีกต่อไป ทั้งสองโดดเดี่ยวเหมือนกันจึงเข้าใจว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

.

สิ่งที่ผมเล่านั้นเป็นเรื่องจริงที่ถูกสร้างเป็นภาพยนต์เรื่อง Catch Me If You Can ฉากนี้เพียงฉากเดียวเป็นฉากที่กินใจผมอย่างมาก สำหรับคนที่มีครอบครัวที่สมบูรณ์จะไม่มีวันเข้าใจ แต่สำหรับผมเข้าใจความรู้สึกตัวละครเป็นอย่างดี

ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากแบบนี้มาในช่วงเทศกาล

.



ทำไมคนเราจึงรู้สึกเศร้าในช่วงเวลาที่สำคัญ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะกระทั่งคนที่เก่งที่สุดคนหนึ่งอย่างแฟรงค์ อบาเนล ยังแสดงความอ่อนแอออกมา ความจริงเเล้วเรื่องในวันนั้นแฟรงค์ไม่ได้โกหก เขารอที่จะคุยกับคาร์ลที่ห้อง 3113 จริงๆ

.

ความรู้สึกเศร้าในเทศกาลนี้เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเนื่องจากการต้องการใครซักคนและความสุขที่ไม่สามารถสร้างขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง เหมือนอย่างแฟรงค์ที่ยอมคุยกับใครสักคนที่รู้จักเขาแม้จะเป็นเพียงศัตรูก็ตาม ลึกๆเเล้วเราต้องการใครซักคนยอมรับไม่ว่าจะในแง่มุมไหนก็ตาม

เราต่างปรารถณาที่จะถูกฟังอย่างตั้งใจในสิ่งที่เป็นเรา

.

เมื่อไม่สามารถสร้างไออุ่นขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง เราจึงต้องแสวงหาไออุ่นจากคนอื่น ไม่มีเขาเราจึงรู้สึกเศร้า

ดังนั้นแล้วความรู้สึกเหล่านี้เกิดจากการยึดติดและคาดหวังในตัวคนอื่น เราฝากความสุขไว้กับเขาทำให้เมื่อเขาจากไปเขาได้เอาความสุขเราไปด้วย วิธีแก้ไขคือการสร้างมันขึ้นมาเอง

.

แต่เรื่องแบบนี้ไม่ได้แก้ไขง่ายๆ แค่เพียงบอกว่าอย่าไปยึดติดหรือสร้างมันขึ้นมา ความรู้สึกมันบอกกันได้แต่สั่งให้รู้สึกไม่ได้ ลองบอกใครสักคนให้หยุดหิว หยุดรัก หรือหยุดเกลียดใครสักคนมันทำได้ไหม

.

ตัวผมเองเคยรู้สึกเศร้าช่วงเทศกาลในวันสิ้นปี เคยนัดเพื่อนเพื่อที่จะมาอยู่ด้วยกันเพื่อนับถอยหลัง ผมหวังว่าเพื่อนจะมา แต่เพื่อนก็ได้ผิดนัดไปกับครอบครัวทิ้งผมไว้ท่ามกลางผู้คนมากมาย

.

ผมรู้สึกโดดเดี่ยวทั้งจากครอบครัวเเละเพื่อนที่มาซ้ำเติมแต่หลังจากนั้นผมก็เรียนรู้ที่จะสร้างความสุขขึ้นมาด้วยตัวเองไม่ยึดติดกับใคร ทุกวันนี้ผมสามารถที่จะเที่ยวคนเดียวได้ไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องรอใครและมันทำให้ผมพบว่ายังมีคนอีกมากมายที่ติดอยู่ในช่วงก่อนหน้านั้นเฉกเช่นเดียวกับผม

.

ครั้งหนึ่งที่ผมรู้สึกอย่างนั้นก็เพราะว่าในตอนที่เป็นเด็กผมอาศัยอยู่กับยายเพียงลำพังบ้านตรงข้ามมีครอบครัวที่สมบูรณ์เป็นครอบครัวใหญ่กินเลีี้ยงปีใหม่กันอย่างสนุกสนานเปิดเพลงกินหมูกระทะอย่างสบายใจ

มันเป็นภาพที่ผมอิจฉาและได้แต่ทอดสายตามองผ่านรั้ว ครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูก ลุงป้าน้าอาพร้อมหน้ามันคงอบอุ่นน่าดู รูปรสกลิ่นเสียง ทั้งเพลงที่บรรเลงมา กลิ่นของอาหารที่ส่งผ่านมาแทนที่จะรู้สึกสนุกไปกับผมแต่ผมกลับตรงข้ามกันคือเหงา ทำไมเราจึงไม่มีอย่างเขา

.

เมื่อขาดเราจึงโหยหาที่จะได้มา แต่พอเวลาผ่านไปแล้วผมจึงพบว่าความสุขที่แท้จริงไม่ใช่การฝากมันไว้กับคนอื่นแต่คือการสร้างด้วยตัวเอง ไม่มีใครอยู่กับใครทั้งชีวิต



.

มันอาจจะยากหน่อยแต่ผมก็ผ่านมันมาเเล้วและเชื่อว่าหลายคนจะผ่านมันไปได้ ถ้าคุณรู้สึกเศร้าคุณก็เป็นแค่คนปกติคนหนึ่งเหมือนกันกับผม
.


ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะครับแต่ผมอยากจะบอกว่าผมจะเลิกเล่น Story log แล้วขอบคุณทุกคนที่ตามอ่าน ไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นข้อความนี้ คงมีแค่ใครสักคนที่เราจะไปกันต่อ ตอนนี้ผมมีช่องทางใหม่คือเพจ : วันนั้นเมื่อฉันสอน  ในนั้นเรื่องราวของผมจะต่อเนื่องกว่าและคงไม่ได้เข้ามาอีก ยินดีที่ได้รู้จักครับ






SHARE
Writer
Devaknov
Mutant
ใครบางคนอาจเดินทางมาแสนไกล เพียงเพื่อพบว่าปลายทางไม่มีใครเหลืออยู่

Comments

Nui_Napat
4 months ago
อัพสองทางเลยก็ไม่เสียหลายครับ
Reply
Devaknov
4 months ago
ไว้มีโอกาสจะกลับมาครับ

MyFeeling
4 months ago
คุ้นๆจังบทความนี้ เหมือนเคยอ่านจากในเฟส😁😁😁
Reply
Devaknov
4 months ago
ตอนนี้ไปหากินในเฟสละครับ มันเรียลไทม์มากกว่า

MyFeeling
4 months ago
แต่ในเฟสมันก็ใส่ทั้งหมดไม่ได้