แพ้



"อะไรวะ แพ้อีกแล้ว"
"สมาธิหายไปไหนหมดวะ"



      รู้ตัวอีกทีก็แพ้เกมเป็นสิบๆรอบ หลังจากที่มีโนติแจ้งเตือนรู้ตัวอีกทีก็สติไม่รู้อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว...ก่อนที่จะเป็นแบบนี้ ชายหนุ่มเอาแต่อ่านข้อความที่มาจากโนตินั้นซ้ำๆ อ่านไปเขาก็ยิ้ม แถมยังใจเต้นแรงอีกต่างหาก



"กูว่ามึงเล่นแปลกๆนะ"
"มันเป็นอะไรป่ะวะ"
"..."
"อารมณ์ดีมากไปมั้ง"
"แปลก"
"แปลกตรงไหน แทนที่จะหัวเสีย"
"บางทีก็แค่เล่นขำๆไง ไม่ได้ตั้งใจเล่น"



"มึงไม่เห็นตอนมันอยู่นั่งอยู่ในรถเหรอวะ"
"นินทาอะไรกูก็เบาๆหน่อย"
"ยิ้มเป็นบ้าเป็นบอ ถามจริงๆมีข่าวดี?"
"ก็ดีแหละ"








      จะไม่ดีใจได้ยังไงก็เป็นแจ้งเตือนจากใครบางคนตามหามาตั้งนาน จะบอกว่าคนนี้เป็นความรู้สึกดีๆของเขาก็ได้ ถ้าย้อนไปเล่าเรื่องที่เขารู้สึกดีด้วยก็คงยาวยืดไปหน่อย ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนที่จะไถหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย




: ตอนนั้นมึงมันโง่ไง ไม่รู้อะไรเลย
: มีคนดีๆมาให้เลือกก็ชอบเลือกผิดคน
: ทำไงดีว่ะ เพื่อนเป็นคนกาก
: ไม่ไหวจะเสี้ยมมึงแล้ว ปลุกใจสุดแล้ว




       ชายหนุ่มมองถอนหายใจก่อนที่จะมองดูรูปของคนที่ทำให้ทุกอย่างสั่นไหวอีกครั้ง เขากล้าในหลายๆเรื่องแต่กลับเรื่องความรัก เขาว่าเขาอ่อนเกมสุดๆ เป็นคนกากของจริง ... กว่าจะเริ่มทำอะไรสักที ต้องรวบรวมความกล้าแบบสุดๆ




บางคนก็ถูกสร้างมาเพื่อเป็นความทรงจำที่ดีของใครบางคน เป็นความทรงจำที่อบอุ่น




     เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงก่อนที่จะไถหน้าจอโทรศัพท์มือถืออีกตามเคย ไม่เล่นเกมแล้ว...ก็แพ้มาซะยับขนาดนั้นก็พอเถอะ ดวงกับเกมวันนี้ก็คงต้องพอก่อน กลับมาสนใจหน้าแอพอินสตราแกรมอีกครั้ง ก่อนที่จะนั่งเลื่อนดูรูปของเพื่อนที่ฟอลกันอยู่จนมาเจอเข้ารูปของคนนั้น 



"เฮ้อ"
"น่ารัก"
"ทำไมความน่ารักมันเต็มหน้าจอไปหมดว่ะ"






สุดท้ายทิ้งให้ค้างๆกับเรื่องของชายหนุ่มที่แพ้เกมยับเพราะใจลอยไปถึงไหนไม่รู้
เอาจริงๆเรื่องความกล้าในการเข้าหาคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน
กว่าจะรวบรวมความกล้าได้...โน่น สุดท้ายที่เล็งก็โดนสอยไปแล้ว
เป็นกำลังใจให้นะคะ กล้าเข้าไว้ :-)


SHARE
Written in this book
Peach, Pls
เผื่อหนังสือเล่มที่ 00:27 น. จะหนาเกินไป
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments