About My Black Dog - Ch.01
(Based on True Story by : Sorrow_Night)Note : Sat, 9 Feb 2019
 
         ผมกลัวการออกไปพบผู้คน หลังจากวันที่ผมนำเสนองานได้แย่มากเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา วันนั้นผมกลัวมาก เพราะมันทำให้ผมนึกย้อนอดีตตอนที่พูดนำเสนอหน้าชั้นตอนมัธยมฯปลาย หลังจากที่ผมพูดเสร็จตอนนั้นในห้องเรียนเลคเชอร์ ผมได้แต่กลับไปนั่งที่เดิมด้วยความรู้สึกที่อึดอัดมาก ๆ จนกลั้นไว้ไม่ไหว จนผมร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กที่กำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ผมไม่รู้เลยว่า ณ ขณะนั้น อาการที่ผมเป็นอยู่และเป็นมานาน มันคืออาการของ Glossophobia หรือ Social phobia กันแน่ หรือบางทีผมอาจจะเป็นทั้ง 2 โรคนั้นควบเลยก็ว่าได้ ผมหนีออกไปจากห้องนั้นไม่ได้เพราะต้องรอทำแบบทดสอบหลังเรียน เลยได้แต่นั่งลงบนพื้นด้วยขาที่อ่อนแรง ผมนั่งคุกเข่าร้องไห้ตรงนั้นเกือบครึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้น เพียงเพราะว่าผมอยากหนีออกไปร้องไห้คนเดียวในห้องน้ำหรือที่ไหนสักแห่งที่ไกลคน (ที่ไหนก็ได้จริง ๆ ที่หลบสายตาเพื่อนร่วมห้องในนั้นพ้นไปได้) แต่ออกไปไม่ได้ ผมรู้ตัวดีว่ามันดูน่าอับอายและน่าตลกขบขันมากแค่ไหนกับการที่นั่งเข่าทรุดร้องไห้ด้วยเหตุผลแค่ว่า “พูดนำเสนอไม่ได้” แต่นั่นคือความกลัวที่ผมเผลอปล่อยมันออกมาให้คนอื่นเห็น ว่าจริง ๆ แล้วตัวผมเองนั้นมันอ่อนแอและน่าสมเพชมากแค่ไหน
         
         ...นั่นคือตัวตนของผมจริง ๆ ที่พยายามซ่อนไว้ลึก ๆ ด้วยความกลัวล้วน ๆ

         หลังจากเลิกเรียนวันนั้น ความกลัวในการออกไปข้างนอกห้องพักของตัวเองเริ่มทวีคูณเพิ่มขึ้นเท่าตัว ผมใส่หน้ากากสีดำบ่อยขึ้นเวลาออกไปไหนมาไหน เพราะมันทำให้รู้สึกปลอดภัยมากขึ้นว่าจะไม่มีคนเห็นหน้าเราแบบเต็ม ๆ จริง ๆ และทำให้รู้สึกเหมือนมีเกราะป้องกันตัวจากผู้คนตลอดเวลา อย่างน้อยก็รู้สึกขอบคุณฝุ่น PM 2.5 ที่ทำให้การใส่หน้ากากป้องกันเป็นเรื่องปกติไปแล้วในชีวิตประจำวัน ขอบคุณมาก ๆ จริง ๆ

         ผมพยายามกักขังตัวเองไว้ในห้อง พยายามออกไปไหนมาไหนให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เหตุผลเพราะความกลัวผู้คนของผมเอง... แน่นอนว่าภายในห้องที่ผมกักขังตัวเอง มีเจ้าสุนัขสีดำตัวใหญ่อยู่กับผมเป็นเพื่อนด้วยเช่นเดียวกัน.

                                                                           (Sat; 9 Feb 2019, Sorrow_Night)

SHARE
Written in this book
About My Black Dog (Based on True Story By : Sorrow_Night)
เป็นเรื่องสั้นกึ่งบันทึกชีวิตประจำวันของชายคนหนึ่งและ "สุนัขสีดำ" ของเขา
Writer
Midnight_Cat
Always in rain.
นึกอะไรออกก็พิมพ์ได้เรื่อย ๆ เก่งพิมพ์มากกว่าพูด

Comments