ไม่เคยเลยที่ไม่นึกถึง
แม้เวลาจะผ่านไปนานขึ้นเรื่อยๆ
ฉันก็ยังคงคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยน
เมื่อวานได้เห็นสตอรี่ของเธอ
จากมุมไกลๆที่เราอยู่
ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ
มันยิ่งทำให้คิดถึงช่วงเวลาดีๆที่ผ่านมา
ยิ่งคิดถึงยิ่งทำให้เราจำมันได้ดีขึ้น
เพราะเรายิ่งไปทวนความทรงจำนั้น
นั้นคงเป็นเหตุผลที่ฉันยังจำเธอได้ดี
ฉันก็ยังอยากคุยกับเธอ 
ฟังเรื่องราวของเธอบ้าง
อยากสนิทกับเธอเหมือนแต่ก่อน 
อยากโทรไปหาเธอบ้างก็เหมือน
คนสำคัญที่ฉันให้ความสำคัญ
แต่มันอาจไม่ใช่สำหรับเธอก็ได้
เธออาจเหนื่อยจนอยากพัก
เธออาจไม่ได้คิดถึงเราแล้วก็ได้ 
ทุกวันนี้เราก็ไม่กล้าทักถี่สักเท่าไหร่
ก็คงเพราะเรารู้ว่าเธอยุ่งมากๆ 

เราเสียใจมากๆนะกับการที่คนๆนึงที่เรารักมาก
เค้าดูยิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ 
คำพูดที่พูดว่า "ยังไงเราก็ตัดกันไม่ขาดหรอก"
เราก็ยังเชื่อในประโยคนั้นนะ 

คำพูดมันไม่ใช่สิ่งที่ควรยึดติด 
แต่ความเชื่อใจนั้นแหละ
เราก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะเชื่อในสิ่งนี้ทำไม
เวลาผ่านไปคนที่เราเคยรู้จักอาจจะไม่ใช่
คนเดิมแล้วก็ได้อาจเปลี่ยนไปนิดๆหน่อย 

แต่เราเชื่อในตัวเค้านะ 
เรารู้แหละว่าลึกๆแล้วเค้าก็เป็นคนน่ารัก
เป็นรักแรกของเรา
เป็นคนที่จิตใจก็ดีนะถึงปากร้ายไปบ้าง

มันเป็นความคิดถึงอ่ะเนอะ 
เป็นความคิดถึงที่ไม่ได้อยากอ้อนวอนให้กับมาเป็นแฟน
เป็นความคิดถึงความน่ารักของเค้า ที่เราก็ยังไม่เจอในตัวของใคร
เป็นความคิดถึงคนสนิทมากๆที่วันนึงเคยสนิทแล้วค่อยๆห่างออกไป

หวังว่าจะมีโอกาสที่ได้กลับมาคุยกันอีกนะ
ไว้ว่างๆก็มาเจอกันหน่อยก็ได้นะ
ยังไงเราก็ยังเป็นน้องที่ดีสำหรับเธอได้นะ :3 
มีเรื่องราวอะไรก็มาอัพเดทบ้างก็ได้นะ

เราคิดถึงเธอเสมอนะ คิดถึงตลอดเลย 
แล้วก็ยังเป็นห่วงเป็นใย และรักเสมอ 


คิดถึงกันบ้างนะ :)
SHARE
Written in this book
storyofmissing

Comments