กาลครั้งหนึ่ง
กาลครั้งหนึ่ง
   

     เราทุกคนคงมีใครคนหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำลึก ๆ  ในความทรงจำสีจาง คนที่ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนก็จะยังตราตรึง ยังฉายชัดอยู่ในใจอย่างนั้นไม่เคยเปลี่ยน คนที่ไม่ว่าจะยังไงก็ยังเป็นที่สุดในความทรงจำยากจะหาคนมาแทนที่ คนที่เวลาคิดถึงขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ทั้งอยากยิ้มและอยากร้องไห้ออกมาในเวลาเดียวกัน

      ทุกอย่างหมุนไปตามเข็มนาฬิกาที่ไม่เคยหยุดรอใครร้องไห้ ไม่เคยหยุดรอใครหัวเราะ ไม่เคยหยุดรอใครเช็ดน้ำตาจากการผิดหวัง ทุกสิ่งทุกอย่างมันจะผ่านไปเสมอ ไม่ช้าก็เร็ว ไม่ว่าใครจะกำลังแสนสุขหรือทุกข์ทน 

      ไม่ว่าอะไรก็ตามที่แปรเปลี่ยนไป อาจจะเป็นฤดูที่ผันผ่าน วันเดือนปีที่ค่อย ๆ ขยับไป หรืออาจจะเป็นโลกใบนี้ที่หมุนต่อไปเรื่อยจนทำให้เราต้องจากกันแสนไกล



    แต่เราไม่เคยลืมคุณเลยสักวัน



      บางครั้งที่เผลอนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน ก็หัวเราะออกมาบ้าง ยิ้มบางบ้าง เศร้าบ้าง ซึมบ้างกระทั่งแอบร้องไห้ยังเคยมี ทุกอย่างฉายวนซ้ำอยู่ในหัวราวกับเราไม่เคยต้องการให้มันจบลง


      แม้จะมีทั้งเรื่องดีและไม่ดี แต่ตัวเราก็ผ่านมันมาได้หมดแล้ว เคยอ่อนแอยังไง เคยร้องไห้เท่าไหร่ เคยยิ้ม หัวเราะใส่กัน เคยมีความสุขแค่ไหน ไม่เคยลืมเลยสักวัน


      พอย้อนกลับมาคิดดูแล้วก็ได้แต่นึกขอบคุณตัวเอง เก่งจังเลยที่ผ่านความเจ็บปวดขนาดนั้นมาได้ ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้กับชีวิตยาก ๆ และแสนยาวนานครั้งนี้ไปก่อน ขอบคุณที่ยังก้าวต่อไปแม้เจ็บปวดหรือเสียน้ำตาแค่ไหน ขอบคุณที่พร้อมให้อภัยทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ทั้งจากความตั้งใจ ความไม่ตั้งใจ ความคาดหวัง และความพลั้งพลาดของมนุษย์ ขอบคุณที่ยังอยู่ ขอบคุณที่ยังหายใจ ขอบคุณที่ยังพร้อมจะให้อภัยตัวเองและผู้อื่นเสมอ



และแม้ว่าระหว่างทางจะเผลอทำรอยยิ้มหล่นหายไปบ้าง ทำความสุข ทำคนดี ๆ หล่นหายจากชีวิตในระหว่างทางที่เติบโต บางคนต้องแลกด้วยน้ำตา บางคนต้องแลกด้วยความเจ็บปวด บางคนต้องแลกด้วยความเสียใจ บางคนก็ให้อภัยและหายไปเฉย ๆ เสียอย่างนั้น

    แต่ก็สุขใจเหลือเกินที่ถึงแม้จะผ่านการแตกสลายมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แต่ยังพอยิ้มออกมาได้อยู่บ้าง

     อย่างน้อยก็ตอนที่คิดถึงคุณ







    หน้าต่างห้องเปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำฝน หยดแล้วหยดเล่าไหลผ่านกระจกเป็นเวลานาน ฉันมองเลยออกไปยังแสงสีไฟบนถนนใหญ่แล้วพลันนึกถึงคุณขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้


    ตอนนี้คุณจะยังชอบลมหนาวของฤดูฝนอยู่ไหม

    จะยังชอบกินกาแฟทุกวันอยู่หรือเปล่า
    จะเป็นยังไงบ้าง ผมคุณจะยาวขึ้นมากแค่ไหน
    จะยังเผลอยิ้มออกมาเวลานึกถึงกันสักครั้งหรือเปล่า
    
    ถ้าคุณยังอยู่ตรงนี้ด้วยกันก็คงจะดี



    ฉันอ้อนวอนต่อพระเจ้านับล้านครั้ง ขอให้สักวันหนึ่งเราทั้งคู่ได้วนกลับมาเจอกัน อาจจะไม่ใช่วันนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่ปีนี้ หรือกระทั่งปีหน้า หรืออาจจะไม่ใช่อีกห้าปี...สิบปีเลยก็ได้ แต่เป็นวันนั้นที่เราทั้งคู่ต่างโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แบบที่เราหวัง มีเรื่องราวมากมายอยากจะเล่าให้คุณฟังตอนที่คุณกับฉันห่างกัน


     วินาทีเดียวก็ทรมาน เวลามันอาจจะสั้นนิดเดียว แต่ยาวนานเสมอสำหรับคนที่รออยู่ตลอดอย่างฉัน






     ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เสียงภาวนาถึงเขาดังขึ้นในใจ ความรู้สึกมากมายที่ไม่เคยได้พูด สิ่งต่าง ๆ มากมายที่ไม่เคยได้บอก พอมาวันนี้เหลือเพียงแค่ความเงียบ


     ความเงียบจากหัวใจว่างเปล่าดวงเดิมที่แสนคิดถึง


     และแน่นอน มันไม่เคยส่งไปถึง






     

 












SHARE
Writer
cewlixm
mondaemoods
ชอบคุยกับปลาวาฬ, เป็นนักสะสมผีเสื้อ

Comments

mercurypnr
3 months ago
ลมหนาวของฤดูฝน :)
Reply
nnostalgic
3 months ago
อ่านแล้วรู้เลยว่าคิดถึงเขาคนนั้นสุดหัวใจ
Reply
wanwanyi
19 days ago
ช่างเจ็บปวดหัวใจยิ่งนัก
Reply
Mojichiita
13 days ago
มันดีมากเลยค่ะ ภาษาสวยมากเลย 💕
Reply
biggaloo
13 days ago
ความคิดถึงที่ไปไม่ถึง
Reply